Ομιλούσα σκαλωσιά

Ωραία τετράγωνα, αλφαδιασμένα, με φωτάκια, που αναβοσβήνουν, γιατί όλο και κάτι πρέπει να αστράφτει σε αυτό το τηλεπαιχνίδι

Χαμόγελο πλατύ, τόσο πλατύ που τα χείλη είναι μονίμως ανοιχτά στην ίδια
ακριβώς έκφραση και το στόμα επίσης τόσο ώστε και τα σύμφωνα να ακούγονται σαν
φωνήεντα, δίνοντας έναν χαρακτηριστικό τόνο στην άρθρωση υποτίθεται της χαράς
– τα σύμφωνα προφανώς βαραίνουν λυπημένα τον λόγο -, οπωσδήποτε στο κυνήγι της
ατάκας, συνήθως ανεπιτυχές, αλλά το προσπαθεί ένας ζαχαρούλης του φακού,
ταλαντούχος σόουμαν, με μεγάλες επιτυχίες στη σκηνή, ιδίως στη σάτιρα, όχι
τόσες στη μικρή οθόνη, ο Γιώργος Μαρίνος βρέθηκε στα «Τετράγωνα των Αστέρων»,
παρουσιαστής του τηλεπαιχνιδιού με τη σκαλωσιά.

Σε αυτήν πάλι, την ομιλούσα σκαλωσιά, σκαρφαλωμένοι διασημότητες της μικρής
οθόνης, υποτίθεται επιλεγμένοι για το ατακαριστό τους χιούμορ, ο Χάρης Ρώμας,
των διαφόρων κωμικών σειρών που γράφει και πρωταγωνιστεί – σχετικής επιτυχίας
όλες -, η Άβα Γαλανοπούλου τού «Τι ψυχή θα παραδώσεις μωρή» και άλλων, η Σοφία
Βογιατζάκη, η παχουλούλα μοδίστρα του «Είσαι το ταίρι μου», ο Σάκης Μπουλάς
τού «Δέκα λεπτά κήρυγμα» και άλλων. Μεταξύ αυτών ο Ιάσονας Τριανταφυλλίδης της
καυτερής πένας των καλλιτεχνικών δρώμενων και της υποθερμικής βαθμολογίας τού
«Να η ευκαιρία» και ακόμη μοντέλες, μία μόνιμη, η Εβελίνα Παπαντωνίου και μία
έκτακτη, «γκεστ» όπως λέμε στα ελληνικά, η Αλέκα Καμηλά. Όλοι μαζί, οι
αστέρες, προσπαθούν κάτι χαρούμενο, λέγοντας ότι τους κατέβει υποτίθεται με
χιούμορ δήθεν αλληλοπειραζόμενοι. Το αποτέλεσμα; Ένα αναψυκτικό που θέλει να
κάνει μπουρμπουλήθρες αλλά το ανθρακικό δεν φτάνει. Που φιλοδοξεί να είναι
δροσιστικό, αλλά μοιάζει με σούπα, γλυκοζούμι χωρίς γεύση.

Γιατί είναι γνωστό ότι ακόμη και ο πιο μπριόζος καλλιτέχνης, ο πιο κεφάτος, ο
πιο χαριτωμένος ευφραδής της παρέας χρειάζεται κείμενα για να αποδώσει ή
τουλάχιστον κέφι. Έτσι ακούμε αστειάκια σαν αυτό που επιχείρησε η Εβελίνα
Παπαντωνίου, απαντώντας στην ερώτηση «Από πού πήραν το όνομά τους τα σκυλιά
τσιουάουα» – ας μη σχολιάσουμε την ερώτηση. «Τσιουάουα, από το τσίου, τσίου,
τσίου, δεν εννοώ τσίου τα πουλάκια (και δείχνει το αποπάνω τετράγωνο που
καθόταν ο Σάκης Μπουλάς, άγνωστο σ’ εμάς, το «ευρύ» κοινό, για ποιο λόγο),
εννοώ τσίου, τσίου πως λέμεΤσάινα, δηλαδή Κίνα». Πάντως ό,τι και να πουν οι
«τετραγωνισμένοι» όλοι γελούν με τη συνοδεία του γνωστού
χειροκροτήματος-κονσέρβα. Πολύ αστεία φάνηκε στην ομήγυρη και η ατάκα του Χάρη
Ρώμα για το τι σημαίνει Pax Americana, «σημαίνει αμερικανική κυριαρχία, αν και
πρέπει να λέμε βλαξ αμερικάνα» ή της Άβας Γαλανοπούλου που ερωτηθείσα αν είναι
πιο βαριά η μπάλα του μπάσκετ ή του ποδοσφαίρου ξεκίνησε την απάντηση
λέγοντας; «ε, άλλο η κλωτσιά και άλλο η χεριά…» και προκάλεσε κακαριστά
γέλια, άγνωστο γιατί.

Το σκηνικό που πλαισιώνει όλο αυτό το «παιδομάνι» είναι η γνωστή σκαλωσιά με
τα τετραγωνάκια, όπου προβάλλουν μπούστο οι καλλιτέχνες και λοιποί, ο
παρουσιαστής με τους παίκτες κάθεται σε ένα έδρανο και πίσω του κορδέλες
φωτισμένες δίνουν έναν τόνο φλου αρτιστίκ στο φόντο. Οι «τετραγωνισμένοι»
απαντούν στις ερωτήσεις που κάνει ο παρουσιαστής προσπαθώντας να παραπλανήσουν
τους παίκτες. Ο παίκτης απαντά με ένα συμφωνώ ή δεν συμφωνώ στα συνήθως
ασυνάρτητα, που λένε περιχαρείς οι «τετραγωνισμένοι» και αν το πετύχει βάζει
το σημείο του, κύκλο ή X, στο τετράγωνο προσπαθώντας να κάνει τρίλιζα.

Συστατικό στοιχείο του παιχνιδιού είναι το παιχνίδι της κρυμμένης αλήθειας σε
έναν λόγο που πρέπει να μοιάζει σουρεαλιστικός και εξ αυτού να απορρέει το
κωμικό στοιχείο. Είναι το παιχνίδι του παραλόγου που μοιάζει λογικό και
τούμπαλιν, εξαιρετικά ερεθιστικό για το πνεύμα, που όμως βουλιάζει σε
χιουμοράκια παρεΐστικα, σε προφορά, για όλους ίδια γυναίκες – άνδρες, χωρίς
σύμφωνα, με τραβηγμένα τα φωνήεντα σαν να ακκίζονται όλοι μπροστά σε
ηλιοκαμένα μπράτσα. Αντί να αναδεικνύεται η κουλτούρα ενός σπιρτόζικου λόγου,
το μόνο σπιρτόζικο είναι το φως που αναβοσβήνει μανιασμένο σε κάθε τετράγωνο
μόλις πετύχει τη σωστή απάντηση ο παίκτης.