Tο Tέταρτο κουδούνι

«Νεοσύστατη θεατρική ομάδα πραγματοποιεί ακροάσεις για να προσλάβει
σκηνοθέτη. Οι ακροάσεις θα γίνουν ενώπιον των ηθοποιών της ομάδας. Οι
υποψήφιοι θα πρέπει να γνωρίζουν μουσική – να μπορούν να διαβάσουν
παρτιτούρα-, να τραγουδούν ικανοποιητικά – θα προτιμηθούν οι διπλωματούχοι
κλασικού τραγουδιού -, να μπορούν να χορεύουν καλά κλασικό και σύγχρονο χορό
και να γνωρίζουν αυτοσχεδιασμό σε θέματα πρωτότυπα, όπως, για παράδειγμα,
“τώρα είσαι βαρκούλα, σε θέλω υπερωκεάνιο”.

Θα εξεταστούν σε μονόλογο από το αρχαίο δράμα που θα τους ζητηθεί να
τον παίξουν ανάποδα – από το τέλος προς την αρχή – και σε μονόλογο σύγχρονου
έργου που θα πρέπει να τον παίξουν: α) χλιμιντρίζοντας, β) γαβγίζοντας».

Όχι, όχι! Δεν πρόκειται περί «χειροπιαστού» δελτίου Τύπου. Ούτε περί…
νέων ηθών. Ηθοποιός μου το ‘στειλε. Που προφανώς έχει καμένη τη γούνα του απ’
τις περιβόητες «οντισιόν»…

«Οντισιόν», λοιπόν, και για τους σκηνοθέτες. Απ’ τους ηθοποιούς! Δε ‘ν’
κακό, δε ‘ν’ κακό…

Τον αγαπημένο της σύντροφο για πάνω από πενήντα χρόνια και πατέρα του γιου
της, τον Άγγελο Αγγελίδη, έχασε τον Μάρτιο η Κυρία Νέλλη Αγγελίδου. H απώλεια
πέρασε αθόρυβα. Όπως αθόρυβη ήταν και είναι πάντα και η ίδια.

H παρηγοριά είναι δύσκολη υπόθεση. Αλλά η Κυρία Αγγελίδου, με την
καλοσύνη που εκπέμπει προς όλους, εκτός απ’ το γιο, τη νύφη και τα εγγόνια της
– ο εικοσιτριάχρονος εγγονός της κάνει στο Παρίσι καριέρα τσιρκολάνου σ’ αυτά
τα καταπληκτικά καινούργια γαλλικά τσίρκα της ανανέωσης! – έχει κοντά της και
πολλούς φίλους που την αγαπάνε.

Τον «Γενικό γραμματέα» του Ηλία Καπετανάκη, διάβασα, θα ανεβάσει το
χειμώνα η Λυρική στη Σκηνή του «Ακροπόλ». Σε διασκευή, λέει, Γιώργου Λαζαρίδη,
με μουσική Γιώργου Κατσαρού, σε σκηνοθεσία Γιώργου Ρεμούνδου και με
πρωταγωνιστή τον Γιάννη Ζουγανέλη – η «συνταγή» που εφαρμόζει τα τελευταία
χρόνια η Λυρική στο «Ακροπόλ» και που φαίνεται ότι έχει αποδώσει στα ταμεία.

Για το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα των τριών προηγουμένων παραστάσεών της
στο ιστορικό πλέον θέατρο της οδού Ιπποκράτους – «Οι απάχηδες των Αθηνών», «Το
φιόρο του Λεβάντε», «Το κορίτσι της γειτονιάς» – αν η Λυρική είναι
ικανοποιημένη, και τα σκυλιά δεμένα… Εγώ θα πεθάνω; … Που λέει και το
ανέκδοτο.

Αλλά έλεος! Με τις οπερετούλες κάναν ό,τι έκαναν. Τον «Γενικό
γραμματέα», προς Θεού, ας μην τον «διασκευάσουν»! Τι την χρειάζεται τη
«διασκευή»; Αριστούργημα ανθεκτικότατο στο χρόνο είναι…

Στα… Λεμπεσόπουλα δίνουν βαθμιαία τη θέση τους οι Λεμπέσηδες.

Ο Παναγιώτης Λεμπέσης, γιος του Γιώργου και της Νινέττας, των θεατρικών
παραγωγών, συμπαθέστατος και ευγενέστατος, διακριτικά έχει αναλάβει τη γενική
διεύθυνση των θεάτρων που διαχειρίζονται οι γονείς του – «Βεάκη», «Λαμπέτη»,
χειμερινό και θερινό, και θερινό «Αθήναιον» – και «ψήνεται» σιγά – σιγά στη
δουλειά.

Και η μεγαλύτερη αδελφή του, η Νταίζη, που έχει σπουδάσει στην Αγγλία
φιλολογία και θεατρολογία, δουλεύει για το ρεπερτόριο των θεάτρων ενώ
ασχολείται και με τον ονομαστό οίκο νυφικών της γιαγιάς της, μητέρας της
μητέρας της, κυρίας Νταίζης Αντωνοπούλου, της οποίας και φέρει το όνομα.

Απ’ το Ηρώδειο στην Επίδαυρο. Απ’ το «Σαμψών και Δαλιδά» της Λυρικής
στον «Οιδίποδα επί Κολωνώ» του «Θεάτρου Τέχνης». Απ’ τον Σεν – Σανς στον
Σοφοκλή… Θεατής.

H Καίτη Γαρμπή (φωτογραφία)! Να δω πού θα φτάσει αυτή η κοπέλα…

Πέρα από πλάκες όμως, συμπαθέστατη μου είναι. Και χρόνια τώρα τη βλέπω
σε ανάλογα θεάματα – ακροάματα. Της αρέσουν ειλικρινά, είμαι σίγουρος. Δεν
είναι «δήθεν», ούτε για κινήσεις «προμόσιον» και «προφίλ» πρόκειται.

Μακάρι να ‘βλεπα κι άλλους του χώρου της…