Πίθηκος με σχέδιο δράσης

![]() |
To μυστικό κρυβόταν τελεικά στο «μάρκετ πλαν», στον τρόπο που θα ρίξεις το
προϊόν στην αγορά, στο κυνήγι του επόμενου «cool thing». Η στρατηγική
αποκαλύπτει τα πάντα. Τον εαυτό μας και την ιστορία, έτσι όπως ξεκάθαρα ακόμη
μια φορά ο μετρ της επιστημονικής φαντασίας Γουίλιαμ Γκίμπσον προβλέπει ξανά
τα πράγματα που ζούμε.
«Welcome to the Monkey House» The Dandy Warhols (ΕΜΙ)
![]() |
|
Οι Dandy Warhols, έτοιμοι να κατακτήσουν τη φήμη |
H τεχνική, λοιπόν, ξεκιναέι από το να πουλήσεις κάτι που δεν υπάρχει.
Αδύνατον. «Ή να πουλήσεις (μη σας ενοχλεί το ρήμα, σημαίνει την ίδια στιγμή
και «αγοράζω») το ίδιο προϊόν διαφορετικά. Ιδανικό τερέν, το μιούζικ
μάρκετινγκ ( φυσικά δεν ενοχλεί καθόλου το ταλέντο – όταν υπάρχει – και την
ελεύθερη έκφραση (και αυτή υπάρχει τις πιο πολλές φορές). Dandy warhols σχήμα
από το Πόρτλαντ που με κιθαριστική πολιτική ανέβασε την ποπ στη σκηνή,
αναπαράγοντας τις δεκαετίες, μέσα από το δικό του φίλτρο, καθαρά. Το προϊόν
έχει όλες τις προδιαγραφές. Τόσο που όταν προ καιρού άρθρωναν το «Bohemian
Like You» ήταν σαν να ηγούντο ολόκληρης μουσικής τάσης. Στην πραγματικότητα
αντλούσαν από τα «σέβεντις» νεοχίπικο ηλεκτρισμό. Μετά, το κιθαριστικό στυλ
κυκλοφόρησε ως και σε μπρελόκ – οι εκφραστικοί Dandys όμως βρίσκονται και τώρα
μπροστά. Μην πελαγώνετε, για τη δεκαετία του ’80 πρόκειται. Μερικοί φόρεσαν το
κοστουμάκι σαν στυλ, εκείνοι σαν στουντιακό επιχείρημα, με τον Νικ Ρόουντς των
Duran Duran (!) συμπαραγωγό.
![]() |
Το προϊόν αμέσως ήταν άλλο. Ικανοί στο να αφομοιώνουν διαφορετικά στοιχεία, οι
Dandys κάνουν την ποπ δεύτερο δέρμα τους και μας επιβεβαιώνουν δηλώνοντας
«δείξαμε απλώς πως μπορούμε να κάνουμε ο,τιδήποτε, οποιοδήποτε στυλ μουσικής.
Κάθε φορά μπορούμε να σπρώχνουμε τα πράγματα λίγο περισσότερο στα άκρα, γιατί
γινόμαστε όλο και καλύτεροι μουσικοί». Κατά βάση, ωστόσο, στο «Σπίτι του
Πιθήκου» (Monkey house), οι δυνατές κιθάρες, η ποπ αισθητική του Factoty, ο
Γουόρχολ και το «γκλαμ», το πιο αυτοκαταστροφικό κινήμα στο ροκ, όλα
αναβαθμίζονται. Ξεφλουδίζεις τη μπανάνα: «We used to be friends» κερδισμένο
άξια κομμάτι, «Ι am scientist» με «Μπαουικά» συστατικά, «Ι am Sound» (το
καλύτερο του άλμπουμ) κοντά στον πιο γήινο εαυτό τους – έτσι απλά. Και μετά
δυναμώνεις το «βόλιουμ». Ας τους ελευθερώσουμε από τους συμβολισμούς.
Στρατηγική, αλλά απόλυτα πετυχημένη.
«The Beginning Stages of…» The Polyphonic Spree (Warner)
![]() |
Μoιάζουν, λένε, με ξεχασμένους οπαδούς των Grateful Dead δοσμένους με την ψυχή
και το σώμα στη λατρεία του υπέρτατου όντος Τζέρι Γκαρσία. Μοιάζουν με παρωδία
καλτ της χαμένης στο Διάστημα δεκαετίας του ’70 – και είναι αυτό που
φαίνονται, ένα ροκ γκρουπ (με την ευρεία έννοια, αφήστε τη φαντασία να
οργιάσει) έτσι όπως το οργανώνει ο Τιμ Ντελάφτερ. Πίσω από τις λευκές ρόμπες,
κάμποσοι Τεξανοί μοιράζονται την αγάπη τους για τη μουσική και την εκδηλώνουν
με έναν χίπικο τρόπο και τη θετική ενέργεια που ένα κομμάτι (ή Section, για να
είμαστε πιστοί με τις επιθυμίες τους) σαν το Have Α Day μπορεί να εκπέμπει. Με
τις ίδιες λευκές φόρμες και υπαινιγμούς προς ένα μετα-φολκ ποπ/ροκ παράδεισο
κατακτούν τα MTV όλου του κόσμου και θα γίνουν σταρ στο δικό τους ουρανό, πριν
η μουσική τους φλυαρία τους βγάλει σε αδιέξοδα. Ώς εδώ, η ιδέα αποδίδει με
μικρές μουσικές παραχωρήσεις. Και βέβαια… ο Τζέρι Γκαρσία ζει.
«Rose» Maximilian Hecker (Virgin)
![]() |
Με το «My Love for You Is Insane» ο Μαξιμίλιαν Χέκερ μάς αφήνει να δούμε πίσω
από την κουρτίνα. Και εκεί συμβαίνουν πολλά, είναι όλα τα δυνατά χαρτιά του
απλωμένα, μακριά από το savoir fair της «βρετανικής σκηνής» – είναι ο
Μαξιμίλιαν σε όλο του το μεγαλείο. Ρομαντικός τροβαδούρος με σκληρή ψυχή, ένας
από εκείνους τους «καταραμένους» που βγάζουν το τριαντάφυλλο στη βιτρίνα. Όσοι
κι αν βγαίνουν από αυτούς τα τραγούδια της αγάπης δεν λιγοστεύουν. Ακόμη και
στις στιγμές που μουσικά δεν συμβαίνει σχεδόν τίποτε (και η Κέιτ Μος που είναι
η μούσα του στο πρώτο τραγούδι, δεν κάνει καν εντύπωση) ο Χέκερ δείχνει τις
πληγές του και μόνος του, υποδειγματικά, επουλώνει τα τραύματά του. Όσο πιο
προσωπικός γίνεται και όσο πιο πολύ ανοίγεται στο τραγούδι του τόσο οι
ιστορίες του αφορούν πιο πολλούς. Όλα δείχνουν πως θα υπάρξει συνέχεια με
ενδιαφέρον.
Όνομα και διεύθυνση
* H ιστοσελίδα του σε πηγαίνει μόνο μέχρι την υποδοχή, όμως αυτό το
τριαντάφυλλο του Μαξιμίλιαν Χέκερ πρέπει να το δείτε http: //www.maximilianhecker.com
* Οι Cake ετοιμάζουν συναυλία με τους Devo. Και αυτό είναι κάτι που
αξίζει να δούμε όλοι. Και όχι μόνον οι συλλέκτες παραδοξοτήτων. http: //www.cakemusic.com
* Κιθάρες και σανίδες σε πλήρη συντονισμό… http: //www.surfrockmusic.com/ Το
σάιτ για να διαμαρτυρηθείτε που ο Ντικ Ντέιλ, ο βασιλιάς της σερφ-κιθάρας δεν
είναι ακόμη μέλος του Rock’n Roll Hall Of Fame!


















