Hλεκτρονικοί ήχοι με δόσεις νοσταλγίας

«Είναι κλασική περίπτωση ταμπού! Απαγορεύεται να σου αρέσει οτιδήποτε
χαρακτήριζε τη μουσική ανάμεσα στο 1978 και το 1989. Είναι σα υπάρχει ένας
φόβος για αυτά τα χρόνια», λέει ο Ντάνιελ Χαντ, βασικός συνθέτης των Ladytron.
«Και αν έχεις επιρροές από εκείνη την εποχή σε αντιμετωπίζουν σαν ανέκδοτο ή
σα να μην εννοείς αυτό που κάνεις, σα να προσποιείσαι».

Δεν ήταν καθόλου εύκολο για τους Ladytron και κάμποσους ακόμη ομοϊδεάτες τους
να ξεριζώσουν τέτοιες απόψεις, χρειάστηκε να οργανωθούν (πράγμα που έγινε
αυθόρμητα) σε μια ολόκληρη κίνηση, σχολή έκφρασης και στυλ – electroclash το
είπαν – με βασικό χάρισμα την εύκολη διασπορά του ρυθμού του. Ίσως έχει να
κάνει με το υποσυνείδητο και την ολική επαναφορά του συνθεσάιζερ. Ίσως και με
καθαρά λόγους νοσταλγίας.

H άλλη όψη της μουσικής στο electroclash ένδυμα είναι η μόδα. Ποτέ δεν
είναι περιττή, καμιά δήλωσή της δεν πέφτει στο κενό. Οι Ladytron από το
Λίβερπουλ της Βρετανίας συστήνονται εξ αρχής ως «σχεδιαστές ήχου». Το ντιζάιν
είναι το μήνυμα, το περιεχόμενο που επιβάλλεται ακόμη και στους στίχους, όταν
μιλάνε για γκρεμισμένες σχέσεις, για τη μη-επαφή, για έναν κόσμο που δεν
μπορείς να εμπιστευτείς κανέναν. Μέσα από τα «604», «Light and Magic» των
Ladytron ξαναζούν ήρωες από τις βρεφικές ημέρες της electronica, οι θρυλικοί
Γερμανοί Kraftwerk (που δυο δεκαετίες μετά έχουν νέο άλμπουμ!), οι ρομαντικοί
Human League και τα ηλεκτρονικά κατορθώματα των Depeche Mode. Ταμπού, δεν
υπάρχουν πια. Ο Ντάνιελ Χαντ, εξάλλου, συνεχίζει να παίζει κιθάρα, σε έναν
χώρο που κάτι τέτοιο μπορεί να σε στείλει στην Κόλαση. H Έλενα Μάρνι, η Μίρα
Αρόγιο, ο Ρούμπεν Γου έχουν άριστες σχέσεις με τα ακουστικά όργανα, όπως
επίσης – πάντα – και με το ντιζάιν.

«Πρώτο στην αξιολόγησή μας – λένε, απαντώντας στο ιντερνετικό Jound.
com – έρχεται το τραγούδι. Από την αρχή το ξεκαθαρίσαμε ότι θέλουμε να είμαστε
ένα ποπ γκρουπ. Δεν θέλουμε να κάνουμε δίσκους για συλλέκτες. H ποπ είναι
άμεση, είναι απλή και εφόσον υπάρχει μια καλή μελωδία αφορά οποιονδήποτε». Οι
Ladytron ένιωσαν πολίτες του κόσμου πολύ γρήγορα, με την απήχηση της μουσικής
τους. Προτιμούν το Μάντσεστερ, λένε, από την πόλη τους το Λίβερπουλ, παρά τη
θετική ενέργεια της πόλης για την ποπ. «Ποπ έμπνευση μπορεί να γεννηθεί από
παντού», πιστεύει ο Ντάνιελ, ακόμη και από τη «ρετρό» πλευρά του κόσμου. Έχεις
την αίσθηση ότι όλα αυτά τα έχεις ξανακούσει και πριν. Παλιά υλικά, νέος
σχεδιασμός και μια νέο-κιτς προσέγγιση στο άθροισμά τους δίνουν electroclash.
Παλιά, καλή ηλεκτρονική μουσική με τα καινούργια της ρούχα.

Ελέκτρο α λα ελληνικά

Οι Μίκρο είναι η ελληνική απάντηση στo electro μουσικό κίνημα της Ευρώπης

H ελληνική απάντηση στo electro μουσικό κίνημα της Ευρώπης έχει τους δικούς
της πρωταγωνιστές. Το όνομά τους Μίκρο. Με το τρίτο τους άλμπουμ
«Μίκρο-Tronik» υπογράφουν ουσιαστικά τον ήχο τους. Και εξελίσσονται από ένα
ικανό σχήμα της Θεσσαλονίκης σε ένα γκρουπ ικανό να παίξει στα διεθνή σαλόνια
της ποπ. Ο Νίκος Μπιτζένης, ψυχή των Μίκρο, δίνει «πρόσταγμα» για εξερεύνηση
σε βάθος της electronica, χωρίς να εγκαταλείπει στιγμή το ποπ συναίσθημα που
τους έχει ορίσει. Από το υπνωτικό τέμπο ώς το παραλλήρημα του ρυθμού,
ανεβοκατεβαίνουν τις σκάλες της ηλεκτρονικής μουσικής, διατυμπανίζοντας τον
έρωτά τους για την πιο παρεξηγημένη δεκαετία, τη δεκαετία του ’80. H ψυχρή
πολιτική, τα «στενά οικονομικά», ο κυνισμός των ’80ς, ο φόβος στις σχέσεις,
βρήκαν ένα μεγάλο ξέσπασμα στην ανεμελιά του πάρτι. Το πάρτι – λένε οι Μίκρο – συνεχίζεται.

INFO

Φεστιβάλ «In The Zoo», με τους Ladytron, Μίκρο, Client, Άντι Φλέτσερ και γκεστ
djs, απόψε, στον πολυχώρο «Ark» (Θέμιδος 18 – Πειραιώς). Είσοδος: 34 ευρώ.
Πληροφορίες τηλ. 210-6189.300. Από τις 8 το βράδυ μέχρι τις 8 το πρωί!