MATIEΣ Tα επεισόδια

H ίδια συζήτηση, κάθε φορά που γίνονται επεισόδια και καταστροφές, εδώ και
χρόνια: Ποιοι είναι αυτοί οι 200-300 νεαροί, που με καδρόνια, κοτρώνες,
μολότοφ, ύστερα από την πορεία, τη συγκέντρωση διαμαρτυρίας ή την εθνική
επέτειο, καταστρέφουν βιτρίνες καταστημάτων, καίνε αυτοκίνητα και δημιουργούν
την εντύπωση ότι η Αθήνα – τώρα η Θεσσαλονίκη – είναι μια ανοχύρωτη πόλη; Τι
κάνει η Αστυνομία, για να εμποδίσει τη δράση τους; Και ώς πότε θα κρατάει αυτή
η ιστορία, που μας γελοιοποιεί συνεχώς, αφού οι εικόνες της «σφαγής»
μεταδίδονται σε όλο τον κόσμο;

Έχω πεισθεί – «σαράντα χρόνια φούρναρης», γαρ – ότι για όσα συμβαίνουν φταίνε
απολύτως σχεδόν οι αρχές ασφαλείας. Οι αρχές ασφαλείας γνωρίζουν με το νι και
με το σίγμα ποιοι αποτελούν τις ομάδες των «γνωστών – αγνώστων», που με τα
μαντίλια στο στόμα, όποτε βρουν ευκαιρία, κάνουν τα πάντα γης μαδιάμ. Ωστόσο,
δεν προχωρούν σε συλλήψεις. Δεν απομονώνουν τους ταραξίες. Τους αφήνουν να
δράσουν και ύστερα επεμβαίνουν με τα κλομπ και τα δακρυγόνα τους!

Μου είναι αδύνατον να πιστέψω ότι μια ολόκληρη Αστυνομία, με χιλιάδες
αστυφύλακες και χαφιέδες, δεν μπορεί να εντοπίσει αυτούς τους χουλιγκάνους –
γιατί για χουλιγκάνους πρόκειται – που το μάτι τους γυαλίζει κάθε φορά που ο
αέρας μυρίζει φασαρίες, συμπλοκές και οδομαχίες. Μια βόλτα στα στέκια και στις
γειτονιές αυτών των νεαρών είναι αρκετή, νομίζω, για να τελειώσει το πανηγύρι.

Ξαναλέω: Έχουμε να κάνουμε όχι με χιλιάδες, αλλά με 200-300 ανθρώπους, που
είναι εύκολο τις παραμονές εξεγέρσεων να στριμωχτούν «στα σκοινιά», ώστε να
μην μπορέσουν να «ξιφουλκήσουν» όταν έρθει η ώρα X. Ωστόσο, αυτό δεν γίνεται.
Κι ας φωνάζουν οι εφημερίδες. Κι ας αγανακτεί ο κόσμος. Κι ας ετοιμάζονται οι
κάμερες των τηλεοπτικών συνεργείων να βγουν στην Πανεπιστημίου, στη Σταδίου,
στη Νίκης και την Τσιμισκή, για να είναι «μέσα στα γεγονότα»!

Ρωτήθηκε ένας αστυφύλακας, άκουσα στην τηλεόραση, χθες το πρωί – από
δημοσιογράφο: «Είδες κάποιον, όπως έμαθα, να μεταφέρει βόμβες μολότοφ στο
“Αριστοτέλειο”. Γιατί δεν τον έπιασες; H δουλειά σου είναι να παρακολουθείς
μόνο τα τεκταινόμενα;». Και ο αστυφύλακας απάντησε: «Αν τον έπιανα, θα εύρισκα
τον μπελά μου. “Από πού κι ως πού συλλαμβάνεις πολίτες στους δρόμους;”, θα μου
έλεγαν».

Ώστε, λοιπόν, όταν ένας «φοιτητής» φτιάχνει μολότοφ και τις μεταφέρει στο
Πανεπιστήμιο, οι αστυνομικοί πρέπει να του ανοίγουν δρόμο να περάσει; Πολύ
ωραία λογική! Εκτός, βέβαια, αν ο αστυφύλακας λέει ψέματα. Οπότε, οφείλουν οι
ανώτεροί του να τον τυλίξουν σε μια κόλλα χαρτί και να τον στείλουν στο σπίτι
του. Έτσι κι αλλιώς, πάντως, το ερώτημα παραμένει: γιατί η Αστυνομία αφήνει να
εξελιχθούν πρώτα τα πράγματα – να γίνουν οι καταστροφές – και κατόπιν επεμβαίνει;