Δρόμοι

«Πρόκειται…

… για μοναδική ευκαιρία στην ιστορία του Τύπου»: έτσι προανήγγειλε την
περασμένη εβδομάδα η βρετανική «Ιντιπέντεντ» την απόφασή της να αναθέσει στην
Ανίτα Ρόντικ, τη γνωστή εκατομμυριούχο ιδρύτρια του Body Shop, να διευθύνει
για μια μέρα την εφημερίδα. H αρχική ιδέα ήταν να περάσει η Ρόντικ μια μέρα
στα γραφεία της εφημερίδας. Πριν από δύο μήνες όμως, η Βρετανή ακτιβίστρια
επισκέφθηκε την εφημερίδα και έπεισε τον διευθυντή της να προχωρήσει ένα βήμα
παραπέρα. «Ήταν γεμάτη ενέργεια», λέει ο διευθυντής της εφημερίδας Σάιμον
Κέλνερ. «Εντυπωσιάστηκα από τις ιδέες της, και πολλά από τα πράγματα που ήθελε
να επισημάνει μας ενδιέφεραν έτσι κι αλλιώς». Έτσι, όταν η Ρόντικ εμφανίστηκε
στην πρωινή σύσκεψη με 20 στελέχη της εφημερίδας, ανακάλυψε ότι της είχαν
ετοιμάσει μια σειρά από κοινωνικά και περιβαλλοντικά θέματα που θεώρησαν ότι
θα την ενδιέφεραν.

«Γιατί δεν κάθεσαι…

… στο γραφείο μου;», της πρότεινε ο Κέλνερ, για να εισπράξει την
απάντηση:«Όχι. Το να κάθεσαι πίσω από ένα γραφείο είναι κάτι που κάνουν οι
ανασφαλείς άνδρες». Στη συνέχεια, όπως είπαν αυτόπτες μάρτυρες, η
επιχειρηματίας έκανε διάφορες διεισδυτικές ερωτήσεις για τα περισσότερα από τα
θέματα που υπήρχαν στον κατάλογο και εξοργίστηκε με πολλά απ’ αυτά που
συμβαίνουν στον κόσμο. Περιέργως, δεν της άρεσε καθόλου το θέμα με τα γενετικά
μεταλλαγμένα φυτά ντεκαφεϊνέ καφέ, που οι δημοσιογράφοι της εφημερίδας
πίστευαν πως θα την ενδιέφερε. Αντίθετα, βρήκε πολύ ενδιαφέρον θέμα τη
μεταγραφή του Μπέκαμ. Το μεγάλο θέμα της ημέρας, όμως, ήταν το διεθνές
εμπόριο, που κατέλαβε την άλλη μέρα την πρώτη σελίδα, καθώς και τις σελίδες 3,
4 και 5.

H Ανίτα…

… Ρόντικ πέρασε πολλές ώρες στα γραφεία, μιλώντας με τους δημοσιογράφους.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έδειξε για τις νεκρολογίες. Όπως αναμενόταν, δεν
ασχολήθηκε με τις σελίδες της οικονομίας και των σπορ. Πολλοί φοβόντουσαν ότι
θα απέλυε μερικούς δημοσιογράφους, αλλά συγκρατήθηκε. Πολλά πράγματα την
εντυπωσίασαν. Πρώτα απ’ όλα, το πόσο απλή και ομαλή είναι η έκδοση μιας
εφημερίδας. Ύστερα, το γεγονός ότι όλοι οι άρρενες δημοσιογράφοι νεαρής
ηλικίας φορούσαν γραβάτα και κοστούμι. H σιωπή στα γραφεία. Και ο όγκος των
εφημερίδων που βρίσκονταν παντού. «Θα έπρεπε να υπάρχει μεγαλύτερη πρόνοια για
όλη αυτή τη σπατάλη χαρτιού», είπε. Περισσότερο απ’ όλα, όμως, την εξέπληξε το
ωράριο των δημοσιογράφων. «Πίστευα ότι όλα έχουν τελειώσει με μαγικό τρόπο
στις 5 το απόγευμα και ο κόσμος πηγαίνει στο σπίτι του», δήλωσε. «H δουλειά
αυτή είναι τόσο αντικοινωνική για την οικογένεια και τις σχέσεις».

Ο Κέλνερ…

… είναι πολύ ευχαριστημένος με την εμπειρία του. «Υπάρχουν τόσες δεσμεύσεις
στις οποίες ένας διευθυντής είναι υποχρεωμένος να υπακούει. Είναι ευχάριστο
λοιπόν να έρχεται κάποιος απ’ έξω και να τις αμφισβητεί. H Ανίτα ήταν πολύ
απαιτητική. H πρωινή σύσκεψη τελειώνει συνήθως στις 11.30. Εκείνη την ημέρα
παρατάθηκε μέχρι τη 1 παρά 10»…