Mε βάρκα την ελπίδα

Καμία σημασία δεν έχει πόσα βινύλια έχεις λειώσει, πόσες ώρες μουσικής έχουν
αποθηκευτεί στο σκληρό δίσκο, πόσο μελετημένος είσαι στις σχολές και στα
ρεύματα, πόσο καλά ξεχωρίζεις μέσα σε μια ηλεκτρική καταιγίδα τα ακόρντα του
Τζόνι Μαρ. Πάντα είναι κάτι άλλο, πέρα από συνταγές και μελέτες, κάτι σαν
ένστικτο, τύχη και ξαφνικό χτύπημα που θα κάνει το θαύμα του. Ακόμη και αν
διαφωνήσουμε στο τέλος.

«You Gotta Go There To Come Back» Stereophonics (V2)

Οι Stereophonics σε πολύ καλό δρόμο… Ο Κέλι Τζόουνς και ο Στιούαρτ Κέιμπλ το ξέρουν

Πάντα θα ξεχωρίζεις τους Stereophonics σου από τους Oasis σου, ακόμη και αν
όλα τα στοιχεία είναι εκεί για να σε μπερδεύουν. Οι κιθάρες μοιάζουν, η φωνή
γλιστράει πάνω κάτω με τον ίδιο τρόπο και ο Κέλι Τζόουνς έχει το ίδιο «σταρ
κουόλιτι» με τους Γκάλαχερ (και με τους δύο). Ωστόσο, για κάτι τελείως
διαφορετικό πρόκειται. Οι Stereophonics κάτω αυτό το παλιομοδίτικο όνομά τους,
κρύβουν μια γερή, συμπαγή vintage προσωπικότητα, που διαχέουν παντού στη
μουσική και στο στυλ τους και δεν επιδεικνύουν σαν τα ρούχα στις κρεμάστρες.
Σε εποχές στέρησης αυτό είναι αρκετό, αλλά στην περίπτωσή τους δεν είναι το
μόνο. Ο Κέλι Τζόουνς είναι τραγουδοποιός της «παλιάς σχολής» και ξέρει τις
ανάγκες του τραγουδιού για «νόημα» και μελωδία. Μεγαλωμένος με πλούσια γεύματα
ροκ εν ρολ αφήνει την «ωμή δύναμη», τραχύτητα, επιθετικότητα και αμφισβήτηση
του είδους να βγαίνουν στην επιφάνεια σε κάθε φράση που διατυπώνουν. Εξάλλου,
όπως λένε, «πρέπει να έχεις πάει για να γυρίσεις», ας μη ματαιοπονούν οι
προφήτες που τα «είδαν» όλα. Από το μπλουζ του «Ι Miss You Now» μέχρι το τύπου
70’s και ηλεκτρονικό ροκ του «High As The Ceiling», οι Stereophonics αλλάζουν
ύφος ­ ο Κέλι συνεχίζει να απορεί: «Μα, πού ήσουν; έλειπες όλο το βράδυ» (από
το «Madame Helga», το πρώτο σινγκλ) και καίγεται για αυτό, τόσο που δεν θα
‘δινε δεκάρα για το αν ο άλλος του πρόσφερε εκείνη την απάντηση για το
μυστήριο της ζωής. H μεταφυσική του ροκ εν ρολ είναι ένα ευτυχισμένο ξύπνημα ­
«jealousy my devil, jealousy my hell», ένα «ουρλιαχτό» για να σε βγάλει αμέσως
στον δρόμο. Ναι, λοιπόν, οι Stereophonics είναι που κάνουν κουπί και
απομακρύνονται με λίγους ακόμη εκλεκτούς μέσα στη βάρκα από τον Τιτανικό της
βρετανικής ποπ/ροκ σκηνής, που βυθίζεται αργά και σταθερά τα τελευταία χρόνια.

The Be Good Tanyas (ΕΜΙ)

Κανείς δεν θα κατηγορήσει κανέναν που στη σκέψη και μόνο των κοριτσίστικων
γκρουπ θα πάρει δρόμο – δικαιολογημένες αντιδράσεις από τις Spice Girls και
τις Pop Stars, όπως και αν μετεξελίχθηκαν στον δρόμο. Καθήστε κάτω. Εδώ
είμαστε στο πλευρό Dixie chicks και με τούτες εδώ τις κοπέλες – τις Be Good
Tanyas από το Βανκούβερ του Καναδά. Στις οποίες δώστε ένα μπάντζο και μία
κιθάρα και αφήστε τες να σερφάρουν στη φολκ και την μπλούγκρας σαν άλλες
Γκίλιαν Γουέλς και Έμιλου Χάρις που ανακαλύπτουν στη γη χαμένους θησαυρούς.
Έτσι, παραδοσιακά κομμάτια όπως το «Reuben» και το «House of the Rising Sun»
αναζωογονούνται στα χέρια τους, ενώ τα πιο «σκοτεινά» δικά τους είναι αυτά που
τους δίνουν το εισιτήριο για την πρώτη κατηγορία. H μελαγχολία, πάντως, μπορεί
να σε σώσει από την κατάθλιψη (όταν όλα είναι απελπιστικά χαρούμενα και
ασυννέφιαστα, αποστειρωμένα από το κακό) με κάποιο μυστήριο ομοιοπαθητικό
τρόπο.

Lilium (Hitch Hyke)

Όπως στα μενού των ακριβών εστιατορίων, η αλήθεια της γεύσης κρύβεται στα ψιλά
γράμματα, συχνά και στη δισκογραφία, οι χαμηλόφωνες παραγωγές έχουν όλο το
ζουμί, όπως εδώ το «Short Stories» των Lilium, ένα σχήμα από το οποίο κάνουν
τα δικά τους όνειρα οι Ζαν Ιβ Τολά και Πασκάλ Ιμπέρ από τον αμερικανικό νότο
και τους Sixteen Horsepower. Με διάφανο μουσικό ένδυμα που δεν κρύβει τίποτε,
με πιάνο και διακριτικά μπάσο και κρουστά και με εκλεκτούς συνεργάτες (Ντανιέλ
Μακμάχον, Τζον Γκραντ, Τομ Μπάρμαν…) αφηγούνται ιστορίες έτσι όπως θα τις
άκουγες μέσα στη νύχτα, ίσως γύρω από τη φωτιά όταν κάθε ξυλαράκι που τρίζει
μπορεί να σε κάνει να ανατριχιάζεις. Μινιμαλιστές και εγκρατείς οι Lilium
ξεσπάνε κάθε τόσο που ραγίζουν οι καρδιές, όπως στα σκονισμένα τραγούδια που
κάπου στο βάθος τους ακούς απόηχο από κάντρι και ψίθυρους από τους παλιούς
μπλούζμεν. Τα «Locked in tight» και «Lover» τους, τα «Miles Away»
(ινστρουμένταλ) και «Sorry» τους είναι τα πιο αρωματισμένα τραγούδια που
μπορεί να συναντήσετε αυτές τις ημέρες. Για βαθιές ανάσες.

Όνομα και διεύθυνση

* Ο Κέλι Τζόουνς συμμετέχει στο άλμπουμ των Who που είναι λάιβ και δεν
είναι ο μόνος γκεστ. Αν εκφράσεις μια νοσταλγία, έτοιμοι είναι οι παλιοί να σε
αρπάξουν. Το ξέρει καλά ο Τζόουνς αυτό. Σε κακό του βγήκε; http: //www.stereoboard.com/

* Όλοι στους δρόμους. Αυξημένες συναυλιακές υποχρεώσεις για όσους
θέλουν να φέρουν τη μουσική τους στον κόσμο http: //www.livedaily.com.

* Για την πόλη, ωστόσο, κρατάτε επαφή με http: //www.rockroll.com, http: //www.avopolis.com και http: //thecityvibe.com. Μερικά από τα
ενημερωμένα σάιτ για το τι μουσικές παίζονται γύρω.