ΓNΩMH Tα μαθήματα του Όσλο

H αληθινή αρχηγική ικανότητα δεν εκδηλώνεται μόνο με «γενναίες
αποφάσεις» και «θαρραλέες ενέργειες». Αντανακλάται πρώτα και κύρια στη θέληση
ενός ηγέτη να αλλάξει τη νοοτροπία του λαού του.

Ο Ντε Γκωλ έπεισε τους συμπατριώτες του πως έπρεπε να εγκαταλείψουν τις
υπερπόντιες αποικίες. Ο Μπεν-Γκουριόν δίδαξε στους συμπατριώτες του τα όρια
της ισχύος. Ο Μπεγκίν έδειξε στους φρενιασμένους οπαδούς του πως η ειρήνη
είναι πιο σημαντική από τα εδάφη και ο ομόλογός του Ανουάρ Σαντάτ έδειξε στους
Αιγυπτίους πως η ειρήνη είναι πιο σημαντική από την εκδίκηση.

Είναι ο Σαρόν και ο Αμπάς φτιαγμένοι από την ίδια ηγετική πάστα; Δύσκολο να
πει κανείς.

Στο μεταξύ, όπως συνήθως, η Χαμάς, η ισλαμική Τζιχάντ και οι τραμπούκοι των
εβραϊκών οικισμών αφηνιάζουν, απειλώντας με μια φωνή να καταστρέψουν την
«ατιμωτική προδοσία της Άκαμπα».

H μαινόμενη ισραηλινή Δεξιά βλέπει τους ποταμούς του αίματος που έχουν χυθεί
μετά τις συμφωνίες του Όσλο ως απόδειξη ότι οι Παλαιστίνιοι τούς εξαπάτησαν
και συμπεραίνει πως δεν πρέπει να γίνει ειρήνη με τέτοιους «ρουφιάνους».

Πολλοί Παλαιστίνιοι έχουν καταλήξει στο ίδιο συμπέρασμα, αλλά από την ανάποδη.

Ήταν καλές ή κακές οι συμφωνίες του Όσλο; Δεν μπορούμε να ξέρουμε – καμία
πλευρά δεν τις υποστήριξε. Γεννήθηκαν ως ανεπιθύμητο παιδί. Κακοποιήθηκαν και
από τους δύο γονείς τους από τη στιγμή που ήλθαν στον κόσμο.

Οι πραγματικοί «εγκληματίες του Όσλο», λοιπόν, μπορεί να βρεθούν και στις δύο
πλευρές: είναι όλοι αυτοί που μιλούν για ιστορικούς συμβιβασμούς, ενώ στην
πραγματικότητα παλεύουν ακόμη να καθυποτάξουν τον άλλο. H επίτευξη της ειρήνης
προϋποθέτει – πέρα από δεξιοτεχνία, πονηριά και σύνεση – μία μεγάλη δόση καλής
πίστης. Μόνο αυτός που αποδέχεται πραγματικά το γεγονός πως η μικροσκοπική
αυτή γη είναι η μοναδική πατρίδα δύο πληγωμένων λαών θα καταφέρει να ξεκινήσει
το μεγάλο ταξίδι προς την επούλωση και την ανάρρωση.

Ο Άμος Οζ είναι Ισραηλινός συγγραφέας.