ΓNΩMH Σε άλλη διάσταση…

H νίκη της Εθνικής μας επί της Ουκρανίας έστειλε πολλαπλά μηνύματα σε όλους
όσοι αγαπούν και ασχολούνται με τον χώρο του ποδοσφαίρου.

Αφού πέρασε από δεκάδες δοκιμασίες, πέτυχε εκείνο που κάποιοι αποκάλεσαν
«θαύμα», ενώ δεν ήταν παρά μια νίκη του πάθους, της δύναμης και του πείσματος
απέναντι σε άπιστους Θωμάδες. Εκείνους που λίγες ημέρες πριν, με σωματειακό
μένος, επιτέθηκαν στους διεθνείς μην υπολογίζοντας την ευθύνη που είχαν έπειτα
από λίγες ώρες απέναντι στο γόητρο της χώρας και του ελληνικού ποδοσφαίρου
στον διεθνή χώρο.

Συναντήσαμε και το σύνηθες παράδοξο, οι υποχρεώσεις και οι αγώνες των εθνικών
μας ομάδων στην ευρωπαϊκή διοργάνωση να έχουν καταποντιστεί από το «βάρος» των
παραγόντων, των διαιτητών, των χρεών, των δικαστικών αιθουσών, των
διαμαρτυριών και των ατέλειωτων δηλώσεων που έφερναν στη μνήμη φαντάσματα του
παρελθόντος.

Τόση σημασία. Τόση προσοχή. Τέτοιος σεβασμός στο σύμβολο του εθνικού μας
αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος. Σαν τα «ευχολόγια» των ανεγκέφαλων με τις
ακατονόμαστες φράσεις ένα εικοσιτετράωρο πριν από τον αγώνα με τους Ουκρανούς.

Κι όταν οι διεθνείς πέτυχαν θριαμβευτική νίκη, όλοι έσπευσαν στους παίκτες για
μια δήλωση. Τότε, οι διεθνείς ευγενικά προτίμησαν να παραπέμψουν στον αρχηγό
της ομάδας.

Την ίδια ώρα, με τίτλους απαξιωτικούς για τους χρυσοπληρωμένους παίκτες τους
και ειρωνικά σχόλια, γινόταν η υποδοχή των Ισπανών για την ισοπαλία στην
Ιρλανδία.

Τη διάσταση αυτή πότε επιτέλους θα την αντιληφθούν στην Ελλάδα;