…στο «Razgouliay»

Δεν ξέρω τι μ’ έπιασε και ήθελα… καλοκαιριάτικα να δοκιμάσω ρώσικη κουζίνα.
Ίσως ήταν η προσωρινή πτώση της θερμοκρασίας εκείνο το μαγιάτικο βράδυ, ίσως
το γεγονός ότι η φίλη μου και συνδαιτυμόνας Νίκη είχε πάει πρόσφατα στη Ρωσία
και γύρισε μαγεμένη. Πάντως, με όνειρα για χαβιάρι και βότκα ξεκινήσαμε για το
«Razgouliay» στη Γλυφάδα. Δεν μας απογοήτευσε, παρά την εποχή.

H Γλυφάδα, με τον αέρα του αιώνιου καλοκαιριού ασχέτως εποχής, δεν είναι το
μέρος όπου περιμένει κανείς να βρει μια πλήρη απομίμηση ρώσικης ντάτσια. Κι
όμως, παρ’ όλο που δεν με έχει φιλοξενήσει ποτέ κανείς σε μπανγκαλόου της
Μαύρης Θάλασσας, είμαι σίγουρη ότι κάπως έτσι, σαν το «Razgouliay», θα ήταν.
Καθώς μπαίνεις, ένας μεγάλος νερόμυλος γυρνά ρυθμικά. Δοκάρια από σκούρο ξύλο
καλύπτουν κάθε τοίχο και το ταβάνι, μεγάλες ψεύτικες κλαίουσες σκύβουν προς τη
σάλα, μπαμπούσκες και σαμοβάρια κατέχουν μια γωνιά. H αυλή είναι επίσης
αγκαλιασμένη από ξύλο επάνω, κάτω, δεξιά, αριστερά. H τεχνητή λιμνούλα στη
μέση και η φωτιζόμενη ζωγραφιστή πανσέληνος ελαφρύνουν την βαρύτητα του ξύλου.
Όλα, μαζί με το ρώσικο ρουστίκ look, σε ταξιδεύουν σε κάποια απόμακρη γωνιά
του Καυκάσου – τουλάχιστον προσωρινά. Σε λίγο, με τη βοήθεια της βότκας που
προτείνει ο Αυστροπολωνός σερβιτόρος, νιώθεις ότι βρίσκεσαι μέσα σε μια απ’
αυτές τις διαφημίσεις για Smirnoff, όπου τα πάντα είναι λίγο παραμορφωμένα!

Το πρώτο πιάτο που μάς έφτασε ήταν κάτι εξαιρετικά λαχανικά τουρσί. Ήταν
πραγματικά καλά, τραγανά, με όλη τη γευστική τους ουσία καλοδιατηρημένη στην
εντέλεια. H ρέγκα παίζει μεγάλο ρόλο στα πρώτα πιάτα, εμφανιζόμενη «ντυμένη»
με διάφορα. Εμείς προτιμήσαμε την πιο απλή, με ροδέλες κρεμμυδιού. Ήταν
τελείως διαφορετική από τη ρέγκα που συναντάμε στο ελληνικό τραπέζι, εδώ
σχεδόν ωμή σαν σούσι, ζουμερή, σαρκώδης, έντονη. Δεν μπορούσαμε να πούμε όχι
στα μπλιντσίσκι – μικρές κρέπες σερβιρισμένες με βούτυρο και κόκκινο χαβιάρι.
Εάν οι κρέπες ήταν ζεστές, θα ήταν καλύτερο το πιάτο αυτό, αλλά καθώς δεν
έμεινε τίποτε, μάλλον το ευχαριστηθήκαμε. Δοκιμάσαμε ένα από τα τρία πιάτα
pelmeni, κλασικά ζυμαρικά της Ρωσίας, κάτι σαν ραβιόλια. Πήραμε αυτά από τη
Σιβηρία, γεμισμένα με ελάφι και αγριογούρουνο. Πλούσιο πιάτο με σάλτσα από
μανιτάρια, πιάτο για θερμοκρασίες που ποτέ δεν τις βλέπουμε στην Ελλαδίτσα. H
εκστρατεία μας στη ρώσικη κουζίνα δεν τελείωσε εκεί. Άλλο ένα πιάτο, το
ποκουπετσέκσι, το παραγγείλαμε από περιέργεια. Είναι ένα χοιρινό κρασάτο με
σοταρισμένο λάχανο, το οποίο είχε σπιτική χροιά και ικανοποιητικό αποτέλεσμα.

Το «Razgouliay» σημαίνει καλοπέραση στα Ρώσικα, απ’ ό,τι τουλάχιστον μάς είπε
ο ενθουσιώδης σερβιτόρος. Κάτω από την πλαστική αυτή κλαίουσα, με τον ήχο του
νερόμυλου στο φόντο και το φεγγαράκι λαμπερό πίσω μας, μια χαρά περάσαμε εδώ.

«Razgouliay» Αγ. Ιωάννου 7, Πλ. Εσπερίδων Γλυφάδα. Τηλ 210 8949.090.