Aστεροειδής θα πλημμυρίσει την Eυρώπη!

Ραντεβού με τη Γη σε εννέα αιώνες δίνει ο αστεροειδής «1950 DA». Θα πλησιάσει πολύ κοντά στον πλανήτη μας, χωρίς να αποκλείεται κάτι να πάει στραβά και να πέσει στον Ατλαντικό Ωκεανό!

Δύο Αμερικανοί επιστήμονες, που μελέτησαν τον αστεροειδή «1950 DA» και
εξέτασαν με διάφορα υπολογιστικά μοντέλα την τροχιά που θα ακολουθήσει έως και
ύστερα από εννέα αιώνες, κρούουν τον… κώδωνα του κινδύνου για Ευρώπη και
Αμερική. Οι εξισώσεις των επιστημόνων, που δημοσιεύουν τα αποτελέσματα της
μελέτης τους στο τεύχος Ιουνίου της έγκυρης περί τη γεωφυσική επιθεώρησης
«Geophysical Journal International», έδειξαν ότι ο «1950 DA», που έχει
διάμετρο 1.000 μέτρων, θα πλησιάσει πολύ κοντά στον πλανήτη μας και
ενδεχομένως να προσκρούσει στον Ατλαντικό Ωκεανό με ταχύτητα 38.000 μιλίων την
ώρα. Ο στόχος εντοπίστηκε σε απόσταση 360 μιλίων από τις ακτές των ΗΠΑ.

H πιθανότητα μιας τέτοιας εξέλιξης είναι μικρότερη από 1%. Όμως ο
Στίβεν Γουόρντ, που είναι ερευνητής στο Ινστιτούτο Γεωφυσικής και Πλανητικής
Φυσικής του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια, και ο Έρικ Άσφαγκ, αναπληρωτής
καθηγητής Επιστημών της Γης στο ίδιο Πανεπιστήμιο, υποστηρίζουν πως δεν
μπορούν να διαγράψουν τον κίνδυνο όσο μικρή και αν είναι η απειλή από το
συγκεκριμένο ουράνιο σώμα.

Οι δύο επιστήμονες εντόπισαν το σημείο πρόσκρουσης στον Ατλαντικό, αφού
συνυπολόγισαν την πορεία του αστεροειδούς και τη θέση της Γης τη στιγμή που
αυτός θα βρίσκεται στο πιο κοντινό σημείο. Όπως τονίζουν στη μελέτη τους, η
πρόσκρουση θα προκαλέσει μια έκρηξη 60.000 μεγατόνων, από την οποία ο
αστεροειδής θα εξαερωθεί. Την ίδια ώρα θα δημιουργηθεί στη θάλασσα μια μεγάλη
κοιλότητα με διάμετρο 11 μιλίων, χωρίς μάλιστα να αποκλείεται να σκαφθεί σε
μεγάλο βάθος και ο πυθμένας, που στο σημείο εκείνο απέχει από την επιφάνεια
περίπου 5 χιλιόμετρα.

Τα νερά του Ατλαντικού θα «τρέξουν» να καλύψουν τον κενό χώρο της κοιλότητας
και μόλις συμβεί αυτό θα προκληθούν μεγάλα κύματα, τα οποία θα διαδοθούν σε
ομόκεντρους κύκλους προς κάθε κατεύθυνση. Τα κύματα που θα φθάσουν πρώτα στις
ακτές θα είναι τα μικρότερα, επειδή μπορούν και ταξιδεύουν με περισσότερη
ταχύτητα από τα πιο μεγάλα. H εμφάνιση των κυμάτων στις ακτές θα γίνεται με
συχνότητα 3 έως 4 λεπτών.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, δύο ώρες μετά την πρόσκρουση οι αμερικανικές
ακτές θα χτυπηθούν από κύματα με μέγιστο ύψος 130 μέτρων, ενώ μόλις περάσουν
τέσσερις ώρες από το συμβάν ολόκληρη η ανατολική πλευρά της ηπείρου θα έχει
δεχθεί κύματα ύψους τουλάχιστον 60 μέτρων. Από το φαινόμενο αυτό δεν θα
γλιτώσουν οι ευρωπαϊκές ακτές. Τα κύματα θα φθάσουν εκεί ύστερα από 8 ώρες και
το ύψος τους υπολογίστηκε πως δεν θα ξεπερνά τα 16 μέτρα.

«Τα κύματα (τσουνάμι) ταξιδεύουν αρκετά γρήγορα. Ο ωκεανός όμως είναι
μεγάλος κι έτσι, ακόμη και αν ένας αστεροειδής του μεγέθους του “1950 DA” ή
μικρότερος από αυτόν πλήξει τη θάλασσα, θα υπάρχει αρκετός χρόνος ώστε να
ληφθούν μέτρα σε παράκτιες περιοχές», τονίζουν οι επιστήμονες.

Ο κίνδυνος από την πρόσκρουση ενός αστεροειδούς πάνω στη Γη θα συνεχίσει για
πολλά χρόνια να απασχολεί τους ειδικούς. H NASA έχει χρηματοδοτήσει εδώ και
καιρό ένα πρόγραμμα για την καταγραφή των σωμάτων εκείνων που οι τροχιές τους
μπορεί κάποια στιγμή να τα οδηγήσουν πολύ κοντά στον πλανήτη μας. Υπολογίζεται
ότι μέχρι το 2008 θα έχει καταγραφεί το 90% των «ύποπτων» αστεροειδών που
έχουν διάμετρο μεγαλύτερη από 1 χιλιόμετρο, ενώ μέχρι το 2030 οι ειδικοί θα
είναι σε θέση να ξέρουν, σε πολύ μεγάλο ποσοστό, αν υπάρχει περίπτωση στο
μέλλον να προκληθεί ολική καταστροφή από μια τέτοια σύγκρουση.

600 «συγκρούσεις» με τη Γη

Δεν θα είναι η πρώτη φορά που ένας αστεροειδής τέτοιου διαμετρήματος μπορεί
να χτυπήσει τη Γη. Ο Στίβεν Γουόρντ εξηγεί πως από την εποχή των δεινοσαύρων
πρέπει να συνέβησαν τουλάχιστον 600 τέτοια περιστατικά. Δεν αποκλείεται πάντως
μέχρι το 2880 ο πλανήτης μας να αποτελέσει στόχο κάποιου άλλου αστεροειδούς
που μέχρι σήμερα αγνοούμε την ύπαρξή του. Ο «1950 DA» οφείλει την ονομασία του
στο έτος που έγινε και η ανακάλυψή του. Εκείνη τη χρονιά παρατηρήθηκε για 17
ημέρες και στη συνέχεια χάθηκε. Οι επιστήμονες τον εντόπισαν πάλι ύστερα από
μισό αιώνα, στις 31 Δεκεμβρίου του 2000. Έναν χρόνο μετά, τον Μάρτιο του 2001,
ο αστεροειδής παρατηρήθηκε ξανά όταν απείχε από τη Γη 7,8 εκατ. χιλιόμετρα.