ΓPAMMATA ΣTIΣ MATIEΣ Διαβητικοί

Ο λόγος στους αναγνώστες.

H Εύη Γλυνίδου, Δεκελείας 18, N. Χαλκηδόνα, γράφει:

«Το 2003 είναι το έτος των ανθρώπων με αναπηρίες. Όχι πως τους υπολογίζει
κανείς στην ουσία, δυστυχώς, αλλά καλό είναι που βλέπουμε το τρέιλερ στην
τηλεόραση γιατί, τουλάχιστον, θυμόμαστε το δικαίωμά τους να έχουν φωνή. Στους
ανθρώπους με αναπηρία ανήκουν και οι διαβητικοί, ιδιαίτερα εκείνοι με τον
νεανικό διαβήτη – τύπου I – που ταλαιπωρούνται εκ γενετής, από παιδιά ή
έφηβοι. Οι ινσουλινοεξαρτώμενοι διαβητικοί, νέοι άνθρωποι, με τις 4 έως 7
ενέσεις ημερησίως και τις περίπου 7 μετρήσεις γλυκόζης αίματος καθημερινώς.
Αυτοί που, λόγω της πολύχρονης ασθένειας, παρουσιάζουν και επιπλοκές του
διαβήτη στα πόδια και στα μάτια. Περπατούν και πονούν αφενός κι αφετέρου οι
αιμορραγίες στα αγγεία των ματιών μπορούν να επιφέρουν προσωρινή ή μη
αναστρέψιμη τύφλωση. Οι συχνές υπεργλυκαιμίες και υπογλυκαιμίες που συνοδεύουν
έναν βαρύ νεανικό διαβήτη είναι ακόμη ένα στοιχείο. Σε τέτοιες περιπτώσεις, ο
αείμνηστος Ανδρέας Παπανδρέου έδωσε πρόωρη αναπηρική σύνταξη με έναν συμβολικό
αριθμό ενσήμων.

Κι όμως, σήμερα, έστω κι αν είναι ελάχιστες οι περιπτώσεις νέων διαβητικών με
αναπηρική σύνταξη, ούτε το κράτος τους ελαφρύνει με περισσότερες από το
σύνηθες οικονομικές παροχές ασθενείας, ούτε έχουν έκπτωση σε ΟΤΕ και άλλους
οργανισμούς, ούτε καν μια προτεραιότητα στις ουρές του IKA και στα ιατρεία των
οικογενειακών γιατρών, όπου περιμένουν ώρες (και όρθιοι, όταν είναι γεμάτα)
για να γραφτούν σε συνταγές τα πολλαπλά φάρμακα και διαγνωστικά του διαβήτη.

Μια κραυγαλέα περίπτωση γυναίκας διαβητικής από παιδί με όλες τις επιπλοκές
της νόσου και 80% βαριά αναπηρία θα αναφέρω από τη στήλη σου, αφού οι αρμόδιοι
αδιαφορούν. Επιτρεπομένης μίας συνταγής τη φορά, η ασθενής πηγαίνει και
ξαναπηγαίνει στον οικογενειακό γιατρό Γ. Π., που της έδωσε το υποκατάστημα IKA
N. Φιλαδελφείας. Άπρακτη συχνότατα, διότι πότε αυτός απουσιάζει σε ωράριο
εργασίας, πότε την διώχνει λόγω πολλής δουλειάς, αποκλείοντας τις Παρασκευές
που φεύγει εκδρομή.

Όταν με τέτοιες συνθήκες και με δεδομένη τη δυσκολότατη μετακίνηση της
ασθενούς, τα φάρμακα μαζεύονται, ο γιατρός αρνείται τη συνταγογράφηση ως
παράνομη… Έτσι, υπάρχουν δύο “λύσεις”: ή να δίνει φακελάκι (όπως δίνουν
άλλοι ασφαλισμένοι και παίρνουν προτεραιότητα και επισκέψεις κατ’ οίκον) ή να
πληρώνει η ίδια τα έξοδα της ασθένειάς της από την πενιχρή αναπηρική της
σύνταξη. Έτσι ή αλλιώς, Ντροπή σε “γιατρούς” που καταπατούν τον Όρκο του
Ιπποκράτη και στο υπουργείο Υγείας που το επιτρέπει!».

Σημείωση: Το όνομα και το τηλέφωνο της ασθενούς, όπως και του γιατρού,
είναι στη διάθεση παντός αρμοδίου.