Οι ευθύνες και ποιος τις αναλαμβάνει

Έγραφα χτες για τα… «γκρεμοτσακίσματα» του νεαρού ηθοποιού στο «Disco Pigs»
που παίζεται στο «Αμόρε». Και για το «ακραίο» αλλά και ατυχέστατο κατά τη
γνώμη μου εύρημα του σκηνοθέτη, που «εφαρμόζει», εκών-άκων, νεαρός ηθοποιός
της παράστασης – να πέφτει από σκάλα τρία – τέσσερα μέτρα ψηλή και να
τσακίζεται στο πάτωμα, επτά, οκτώ, μπορεί και εννιά φορές, χωρίς ανάσα. Και
σκεφτόμουν: «Αν σε μια από τις δώδεκα παραστάσεις, στο έβδομο, στο όγδοο, στο
ένατο “γκρεμοτσάκισμα”, εξουθενωμένος καθώς είναι από την ένταση – διότι σε
όλη αυτή τη σκηνή ουρλιάζει μέσα σε εκκωφαντική μουσική κάτι σαν “θέλω να
ανεβώ ψηλά” μέχρι που “αφρίζει” -, δεν δουλέψει σωστά την τεχνική που δείχνει
να έχει κατακτήσει;». Τότε τι θα μας πούνε; Δύο διευθυντές έχει πια το «Θέατρο
του Νότου» – που κάνει εξαιρετική δουλειά και μη βρει την ευκαιρία και βγει
κανένας απ’ αυτούς τους καραδοκούντες με το τουφέκι και αρχίσει τη
χρηστομάθεια… -, τον Γιάννη Χουβαρδά και τον Θωμά Μοσχόπουλο. Κανείς τους
δεν έχει ανησυχήσει; Θα μου πείτε: «Να επέμβουν στο “σκηνοθετικό όραμα”;». Κι
εγώ θα σας απαντήσω: «Ναι, να επέμβουν». Διότι και τα «σκηνοθετικά οράματα»
έχουν τα όριά τους. Τα οποία φτάνουν ώς εκεί τουλάχιστον που κινδυνεύει η
σωματική ακεραιότητα του ηθοποιού. Για να μη ρωτήσω από περιέργεια πόσο θα
πληρωθεί ο συγκεκριμένος, κατά συρροήν γκρεμοτσακιζόμενος ηθοποιός…