Xαχανάδικο του «ώπα»

Μπορεί εκεί στον «Πρωινό Καφέ» να νομίζουν ότι είναι μια ωραία παρέα και να περνούν καλά, αλλά στην τηλεόραση σημασία έχει να καλοπερνάει το κοινό και κυρίως να αισθάνεται ότι το σέβονται

Ένα πολύ δυνατό χειροκρότημα… πάμε «Είσ’ αμαρτωλή, δε σε θέλω πια»,
ακούγεται στον αέρα και ένα ζευγάρι λικνίζεται δίπλα στις πισίνες, εκείνος με
χαμηλόκωλη βερμούδα και τατουάζ στα μπράτσα που απεικονίζει την ελληνική
σημαία, μπιγκμπραδερόπαιδο πρώτης «γενιάς» και φίρμα των πρωινάδικων και
συναφών σόου. Εκείνη αγνώστων στοιχείων, γνωστή στην ομήγυρη όμως, δύο βήματα
πιο πίσω που χτυπάει παλαμάκια και θαυμάζει τους τσιφτετελολικνισμούς του
ζευγαριού. Αυτά συμβαίνουν στον «Πρωινό Καφέ» που έχει ξεκινήσει την ετήσια
τουρνέ στην περιφέρεια και για την ακρίβεια σε τόπους τουριστικούς, όπου
φιλοξενείται σε υπερπολυτελή ξενοδοχεία, τα οποία και διαφημίζει.

Παρακολουθούμε να εξελίσσεται κάτι που χαρακτηρίζεται εκπομπή, αλλά
κατά την άποψή μας είναι αχαρακτήριστο. Είναι αλήθεια ότι το συγκεκριμένο
πρωινάδικο εδώ και καιρό έχει μεταλλαχθεί σε χαχανάδικο, παραγεμίζοντας τον
χρόνο ανάμεσα στις διαφημίσεις με παρεΐστικα αστειάκια και αναίτια χαχανητά
και προβολή του εκάστοτε ριάλιτι του καναλιού. Ωστόσο αυτό που είδαμε προχθές
ξεπερνά κάθε όριο προχειρότητας και κενότητας. Δεν ήταν καν τηλεόραση.

Ακούγαμε κάθε τόσο την Ελένη Μενεγάκη να αναφωνεί «Τι ωραία που περνάμε, τι
ωραία που περνάμε με καταπληκτική συντροφιά, να την είχαμε κάθε μέρα» και
είναι οι μοναδικές σαφείς φράσεις, γιατί το υπόλοιπο είναι επιφωνήματα και
ακατάληπτα αστεία.

H «συντροφιά» για την οποία υπάρχει τόσος ενθουσιασμός είναι πρώην
«παίκτες» των μπιγκμπραδερο-ριάλιτι. Ο καθένας προσπαθεί να παίξει τον «ρόλο»
που υιοθέτησε κατά τη διάρκεια του ριάλιτι, καταλήγοντας σε καρικατούρα του
μπιγκμπραδερο-εαυτού του. Για παράδειγμα ο Λάσκος που έκανε σουξέ
απαγγέλλοντας ποιήματα του πατέρα του στη Φάρμα, καλείται στον «Πρωινό Καφέ»
για να επιδοθεί στην απαγγελία ενός ακόμη, προσφέροντας το θλιβερό θέαμα ενός
ανθρώπου, ο οποίος συνόψισε την προσωπικότητά του σε μια στιγμιαία τηλεοπτική
γκριμάτσα, μόνο και μόνο γιατί αυτή είναι αναγνωρίσιμη και του προσφέρει την
τηλε-διασημότητα που ποθεί.

H ας-την-πούμε-εκπομπή εξελίσσεται ως εξής: Χορεύουν ανά ζεύγη οι
καλεσμένοι της, ένας Διονύσης καλείται να αφήσει την κάμερα και να χορέψει και
αυτός με «γλάστρα» της εκπομπής. Είναι και ο πιο χαριτωμένος. Μπράβο, μπράβο,
χειροκρότημα «Καλά ο Διονύσης είναι μεγάλος χορευτής», άντε το άλλο ζευγάρι να
σηκωθεί. Παπανότας, συνεργάτης γενικών καθηκόντων και ενίοτε κουτσομπολικής
ειδικότητας και αοιδός ονόματι Πάμελα, χοροπηδούν σαν κατσιβέλες ενώ η ομήγυρη
σφυρίζει και χτυπάει παλαμάκια. Χειροκρότημα, χειροκρότημα ακούγεται να λέει
κάποιος μηχανικά, προφανώς από το άγχος μην τυχόν και ξεχαστούν.

Τα ζευγάρια βαθμολογούνται τάχα και η αοιδός καλείται να ερμηνεύσει ακόμη ένα
τραγουδάκι από τον καινούργιο της δίσκο, ο οποίος λανσάρεται από την εκπομπή.
Πάνε έρχονται πάλι όλοι κυκλικώς «Αν καίγεσαι μην ντρέπεσαι να μου το πεις»
άδει η νεαρά, ενώ οι μοντέλες προσπαθούν να δείξουν τσακίρ κέφι, σε μια
ξεφεύγει ελαφρύ χασμουρητό, τραβιέται αμέσως ο φακός. Πάνω χεράκι, κάτω
χεράκι, μπαλετάκι. Νεαρός αοιδός λέει το δικό του τραγουδάκι. Παλαμάκια, νέα
γελάκια.

Κουρασμένος ο «Πρωινός Καφές» γλιστράει στον αφρό λόγω της συνήθειας
του κοινού, αλλά πλέον δεν τηρεί ούτε τους στοιχειώδεις κανόνες της κατηγορίας
στην οποία ανήκει. Κανείς δεν περιμένει από μια τέτοια εκπομπή να είναι κάτι
περισσότερο από μαγειρικές, σουσουδισμούς και αστρολογία, αλλά τουλάχιστον
περιμένει να είναι τηλεόραση, με κανονικά πλάνα, ολόκληρες φράσεις,
τηλεοπτικούς ρυθμούς και όχι κάτι σαν βίντεο παρέας πιτσιρικιών προσχολικής
ηλικίας που παριστάνει για πλάκα ότι κάνει τηλεόραση. Και τα πιτσιρίκια μπορεί
να είναι χαριτωμένα μιμούμενα τους μεγάλους, αλλά οι μεγάλοι που παριστάνουν
τα πιτσιρίκια που παριστάνουν τους μεγάλους μόνον θέαμα γελοιότητας μπορεί να
χαρακτηριστεί.