Το Ημερολόγιο ενός (μικρού) τρελού

Μ. ΔΕΥΤΕΡΑ
![]() |
Η γιαγιά μαγείρεψε ρεβίθια. Κανένας μας δεν τρώει ρεβίθια. Ο μπαμπάς είπε ότι
δεν μπορεί να νηστέψει, ειδικά σήμερα, γιατί τον πονάει η πλάτη του, και
παραγγείλαμε ντελίβερι πίτσα με μπέικον. Η γιαγιά είπε ότι υπάρχει Θεός και
μας βλέπει. Ο μπαμπάς είπε, άλλη καήλα δεν είχε ο Θεός, παρά να βλέπει αν ο
Παπαδόπουλος Νικόλαος του Αθανασίου τρώει μπέικον. Η γιαγιά πήγε στην εκκλησία
και άναψε ένα κερί, για να συγχωρεθούν οι αμαρτίες μας.
Μ. ΤΡΙΤΗ
Δεν συγχωρέθηκαν οι αμαρτίες μας. Ο αδελφός μου χτύπησε το γόνατό του και του
τρέχανε αίματα και σιχάματα και η γιαγιά μου είπε ότι ο Θεός το είδε τελικά το
μπέικον και μας τιμώρησε.
Μ. ΤΕΤΑΡΤΗ
Ο θείος Αντώνης θα πάνε Κρήτη, γιατί είναι εισοδηματίας. Ο θείος Μιχάλης
Πελοπόννησο, γιατί έχει δικό του ταξί. Ο θείος Τάκης Παρίσι, γιατί κάνει μίζες
με το Δημόσιο. Εμείς σούπερ μάρκετ να αγοράσουμε αυγά.
Μ. ΠΕΜΠΤΗ
Τα μισά αυγά σπάσανε. Η γιαγιά είπε ότι η μαμά τα πήρε λεπτόφλουδα. Η μαμά
είπε ότι η γιαγιά τα κούναγε στο ασανσέρ και τα αυγά πάθανε το σύνδρομο της
καστανιέτας. Η γιαγιά είπε ότι η μαμά πάντα την έβλεπε με στραβό μάτι και ότι
τα αυγά τα πήρε λεπτόφλουδα, λεπτόφλουδα, λεπτόφλουδα. Η μαμά είπε, τα
κούναγες, τα κούναγες, τα κούναγες. Η γιαγιά είπε, Θεέ μου σχώρα με, μην
κολαστώ άγιες μέρες. Ο μπαμπάς είπε, σταματήστε πια δεν σας αντέχω. Η μαμά
είπε, στη μάνα σου να τα πεις. Η γιαγιά είπε, στη γυναίκα σου να τα πεις. Η
μαμά είπε δεν πέφτω στο επίπεδό ΣΟΥ, πάω να βάψω τα αυγά ΜΟΥ και μην τολμήσει
άνθρωπος να πατήσει στην κουζίνα ΜΟΥ. Η γιαγιά είπε, για μένα το λέει αυτό
τώρα; Η μαμά βρόντηξε την πόρτα της κουζίνας και έβαψε τα αυγά, που βγήκανε
ροζ με άσπρες βούλες. Η γιαγιά είπε, ένα αυγό, ένα, ένα, ΕΝΑ δεν είναι εις
θέσιν, ΕΝΑ. Ο μπαμπάς είπε, να τσακιστώ να φύγω να μη σας ακούω. Εγώ είπα,
μπαμπά η Ισπανία βρέχεται από την Αδριατική και ο μπαμπάς μου είπε «σκάσε κι
εσύ, γαμώ τον Αδριατική μου γαμώ». Η γιαγιά άναψε ένα κερί για να τον
συγχωρέσει ο Θεός που είναι «Αδριατική».
Μ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
Η μαμά μάς πήρε παπούτσια. Ο μπαμπάς είπε, πάλι παπούτσια; Η μαμά είπε, δεν
φταίω εγώ που το πόδι των παιδιών σου μεγαλώνει κάθε τρία τέταρτα. Ο μπαμπάς
είπε, παπούτσια, λαμπάδες, Μπίμπι Μπό, σκατά-φατά, γαμώ το καταναλωτικό μου
δάνειο, γαμώ. Η γιαγιά είπε δεν έπρεπε να γίνει αυτός ο γάμος, δεν έπρεπε. Και
άναψε κερί. Το βράδυ στον Επιτάφιο, το παιδί έριξε το εξαπτέρυγο ακριβώς πάνω
στο αυχενικό σύνδρομο του αντιδημάρχου και πολύ γελάσαμε.
Μ. ΣΑΒΒΑΤΟ
Ο μπαμπάς έφυγε το πρωί για να φέρει αρνί, γύρισε με μοσχάρι κι έλεγε γαμώ τη
Βαρβάκειό μου, γαμώ. Κι εγώ είπα τι σημαίνει «βαμβάκιο», κι ο μπαμπάς είπε
«ρώτα τον Σημίτη». Κι εγώ είπα, γαμώ το βαμβάκιό μου. Και ο μπαμπάς μού έδωσε
μια μπούφλα και η γιαγιά άναψε κερί.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ
Θα γιορτάσουμε σαν μια χαρούμενη κι αγαπημένη ελληνική οικογένεια. Όπως όλες
σας. Χρόνια πολλά!














