Ο Μίκυ Μάους σκοτώνει

Εικονογράφηση του Le Quernec

Μόνο αφελείς δεν καταλαβαίνουν πια ότι η δημόσια σφαγή των Ιρακινών ήταν ένα
απάνθρωπο «τρομοκρατικό» μήνυμα με αποδέκτες όχι μόνο στην Ασία αλλά και στην
Ευρώπη.

Όμως και το σφάγιο έστειλε το δικό του μήνυμα.

Έξω από την πόλη Νατζάφ οι δολοφόνοι με την τσίχλα συνάντησαν τον πολύτεκνο
οικογενειάρχη Άλι Τζάαφαρ αλ Νοάμι· δεν κρατούσε αμερικάνικο σημαιάκι να τους
υποδεχτεί αλλά ήταν ζωσμένος εκρηκτικά και πήρε πέντε μαζί του.

Αυτοί οι παρίες της τεχνολογικής ξιπασιάς με την απελπισμένη τους αντίσταση
κατόρθωσαν να αφυπνίσουν τις συνειδήσεις και έβγαλαν στους δρόμους μέχρι και
την πιτσιρικαρία του κόσμου. Εκατομμύρια άνθρωποι έφτυσαν τα χάμπουργκερ και
ύψωσαν τη φωνή τους εναντίον των εισβολέων, κραδαίνοντας τις σημαίες της οργής
και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Τώρα είναι φανερό σε όλους.

Η Αμερική πέρασε ανοιχτά στην παρανομία· τσαλαπάτησε κάθε έννοια δικαίου και
ηθικής. Γι’ αυτό, όχι πλέον Αμερική· καμία οικειότητα με την κτηνωδία. Πέραν
του Ατλαντικού βρίσκονται οι ξένες και εχθρικές USA. Οι αδίστακτοι δολοφόνοι
που αντιλαμβάνονται τον υπόλοιπο κόσμο σαν ιδιωτικό τους πάρκο για λεηλασία
και ανθρώπινο σαφάρι.

Αυτή η εγκληματική αντίληψη δεν εκπορεύεται μόνο από τον Μπους και τα υπόλοιπα
κοστουμαρισμένα αποβράσματα που μαζεύονται στο οβάλ γραφείο. Είναι το σύστημα
του άκρατου νεοφιλελευθερισμού και της αγοράς που ορίζει την επεκτατικότητα ως
οξυγόνο. Ισχύει στο ακέραιο το επιχειρηματικό αξίωμα πως αν δεν μεγαλώνεις
διαρκώς, αν παραμείνεις έστω για λίγο στο ίδιο μέγεθος, τότε μικραίνεις.

Είναι η ίδια η χώρα που παράγει τη βία. Ενυπάρχει στην κουλτούρα που τη
συγκρότησε· από τη γενοκτονία των Ινδιάνων (τη μεγαλύτερη στην ανθρώπινη
ιστορία), την Κου-Κλουξ-Κλαν, και τα συνδικάτα του εγκλήματος μέχρι την
καθημερινή βία του «αμερικάνικου τρόπου ζωής» που θερίζει στις οθόνες, στους
δρόμους και μέσα στα σχολεία τους.

Οι USA είναι η ζούγκλα του κόσμου.

Οι πολίτες τους ασκούνται παιδιόθεν στην παραβατικότητα. Περισσότερα από 70
εκατομμύρια όπλα είναι στα χέρια ιδιωτών, με 30 χιλιάδες νεκρούς κάθε χρόνο
μόνο από πυροβόλα όπλα· χώρια τα μαχαιρώματα και τα άλλα. Στο, τουλάχιστον
«περίεργο», τρομοκρατικό χτύπημα της 11ης Σεπτεμβρίου οι νεκροί δεν ήταν ούτε
το 1/10 των συνηθισμένων θυμάτων της χρονιάς.

Οι USA τρέφονται από τη βία.

Στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ενώ οι άλλες χώρες καταστράφηκαν, οι
USA είχαν τη μεγαλύτερη αύξηση εθνικού προϊόντος που πέτυχαν ποτέ. Και μετά,
στα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου έως σήμερα, συνεχίζουν να κερδοσκοπούν από το
αίμα, καθώς προκάλεσαν ή στήριξαν όλα σχεδόν τα αιμοσταγή συμβάντα επί της
γης· όλους τους τοπικούς πολέμους, τις εμφύλιες συρράξεις και τα
πραξικοπήματα. Τα καθάρματα και οι χασάπηδες της υφηλίου ήσαν πάντα οι
ευνοούμενοί τους και οι καλύτεροι πελάτες τους για όπλα και υλικά καταστροφής.

Όμως στο Ιράκ έχασαν.

Αναγκάστηκαν να βγάλουν τη μάσκα του Μίκυ Μάους και φάνηκε το φριχτό τους
πρόσωπο. Πρόκειται για αδίστακτους γκάνγκστερ που εξαγοράζουν, εξαπατούν,
σκοτώνουν και ληστεύουν. Οι USA δεν είναι διατεθειμένες να μοιραστούν τίποτα
επί της γης με τους υπόλοιπους ανθρώπους. Ό,τι δεν πουλιέται, το αρπάζουν.
Είναι μια εγκληματική συμμορία που, έτσι, χωρίς προσχήματα, μακελεύει αθώους
στις λαϊκές αγορές, στα νοσοκομεία και στα σπίτια τους.

Αλλά μην τους φοβάστε.

Είδατε τους αιχμαλώτους που έπιασαν οι Ιρακινοί. Είδατε περί τίνος πρόκειται.
Τα υπερόπλα θανάτου τα χειρίζονται βλαμμένοι, ρεζίληδες και τρομοκρατημένα
θρασίμια χωρίς κανένα ηθικό έρμα· ανεγκέφαλα οντάρια από τα βάθη της
αμερικανικής ενδοχώρας που αποκαλούν το έγκλημα «δουλειά τους».

Όταν ο Γούντι Άλεν αρνείται ότι είναι Αμερικάνος και δηλώνει Νεοϋορκέζος,
εννοεί κάτι σοβαρό. Οι USA εκτός από τέσσερις – πέντε πόλεις, χαοτικές κι
αυτές, είναι η χώρα τού πουθενά και τού τίποτα. Ένας ανθρώπινος πολτός χωρίς
ταυτότητα και ιστορία, που δεν ενδιαφέρεται ούτε καν να ψηφίσει. Όπως
παραδέχεται ο Νόρμαν Μέιλερ, την αποβλάκωση και το βύθισμα των ανθρώπων που
δεν πέτυχε επί εβδομήντα χρόνια με την τρομοκρατία ο υπαρκτός σοσιαλισμός στη
Σοβιετική Ένωση, τα πέτυχαν οι αμερικανικές κυβερνήσεις με τα ΜΜΕ και ιδίως
την τηλεόραση.

Οι USA ηττήθηκαν στο Ιράκ. Μπορεί να σκότωσαν, να κατέστρεψαν, αλλά ηττήθηκαν.
Γιατί αυτό που κατόρθωσαν είναι να στρέψουν όλη την πολιτισμένη ανθρωπότητα
εναντίον τους. Σε κάθε πόλεμο, «οι υλικές σχέσεις είναι πολύ απλές. Το δύσκολο
είναι να κατανοηθούν οι ηθικές δυνάμεις που εμπλέκονται» (Κλαούζεβιτς). Ποιος
άνθρωπος με αυτοσεβασμό και αξιοπρέπεια θα ταυτιστεί με εγκληματίες του κοινού
Ποινικού Δικαίου; Η Κάνδανος, τα Καλάβρυτα και το Δίστομο που επαναλήφθηκαν
μετά από 60 χρόνια στη Βαγδάτη, τη Βασόρα και την Καρμπάλα είναι προάγγελοι
ήττας και όχι νίκης.

Οι USA έχασαν τον πόλεμο πριν ακόμη αρχίσει.

Μπορεί όλα αυτά τα χρόνια να μας πουλήσανε αναψυκτικά, τσιγάρα και λογικές
σαπουνόπερας, αλλά ευτυχώς δεν τους μοιάσαμε· κάποιες αξίες που νοηματοδοτούν
τη ζωή, παρέμειναν σταθερές. Έχουμε δικό μας πολιτισμό, παράδοση και ιστορία.

Μην τους φοβάστε.

Είναι καταδικασμένοι να ζήσουν στο εξής μέσα στον τρόμο που πρώτοι έσπειραν·
όποιος κατουράει στη θάλασσα, θα το βρει στο αλάτι.

Πουθενά δεν θα αισθάνονται ασφαλείς – όπως τα γυναικόπαιδα του Ιράκ και της
Παλαιστίνης. Καταστήματα, γέφυρες, γραφεία, θέατρα και σπίτια θα γίνουν
εφιαλτικές εστίες θανάτου- όπως οι έξυπνες βόμβες τους.

Αναμφίβολα κάποιες κυβερνήσεις και κάποια ιδιοτελή ανθρωπάρια ξεσπαθώνουν
ακόμη υπέρ των USA. Και στη χώρα μας δεν λείπουν οι πρακτορίσκοι, οι ψοφοδεείς
και οι αναίσθητοι που κρώζουν για τον Σαντάμ (όπως πριν από λίγο καιρό για τον
Μιλόσεβιτς) προκειμένου να κρύψουν τα πτώματα.

Δουλειά τυμβωρύχων.

Το μόνο βαθιά ανθρώπινο και υγιές συναίσθημα για τις USA και τους
παρατρεχάμενούς τους είναι το μίσος. Το μίσος των απλών ανθρώπων που όλο θα
μεγαλώνει, και όπως είπε ο Θεοδωράκης, θα γίνει κύμα που θα τους πνίξει.

Ως τότε, ας εξορίσουμε την μπόχα της αμερικανίλας από τη ζωή μας· τον τρόπο
τους, τα είδη τους, τις λέξεις τους. Με εξαίρεση μια φράση, για να γίνεται
κατανοητό και σ’ αυτούς:

Ι hate USA.