Το Τέταρτο κουδούνι

Έλα, Χριστέ και Παναγία, πρωτοβουλίες…

Να χλαπακιάζω, με 95 ευρώ το κεφάλι, γαλλική κουζίνα, σε υψηλής
γαστρονομίας εστιατόριο, διά Χρυσού Σκούφου «στεφθέν», κι οι μισές εισπράξεις
να πηγαίνουν «υπέρ των αμάχων του Ιράκ» – ξέρετε, τα παιδάκια που βλέπατε να
τρέχουν πίσω απ’ τα αμερικάνικα τζιπ φωνάζοντας «γουότερ, γουότερ…».
Προφανώς κάνει καλή χώνευση.

Κι αυτό το είδαν τα καημένα μου τα μάτια – να γιατί φορώ ακόμa τα μαύρα
τα γυαλιά στη φωτογραφία…

Μεγαλόψυχο, δε λέω, αλλά, βρε παιδί μου, η περίπτωση μού θύμισε το
κλασικό από Μαρίας Αντουανέτας εκστομισθέν για τους επαναστημένους
«ξεβράκωτους» του 1789: «Δεν έχουν ψωμί; Μα γιατί δεν τρώνε παντεσπάνι;».

Όλος ο κόσμος είναι μια σκηνή…

Ο Γιώργος Κέντρος (φωτογραφία) θα είναι ο Άστροφ, η Μαρίνα Ψάλτη η Σόνια
και ο Περικλής Μουστάκης ο Σερεμπριάκοφ στον «Θείο Βάνια» του Τσέχωφ που θα
κάνει ο Γιάννης Μπέζος τον επόμενο χειμώνα στο «Προσκήνιο» κρατώντας τον
επώνυμο ρόλο, με τηn Ναταλία Τσαλίκη ως Ελένα. Τελιέγκιν, ο Γιώργος Ψυχογιός.

Η μετάφραση θα είναι η έξοχη της Χρύσας Προκοπάκη, η δοκιμασμένη απ’
την παράσταση – σταθμό του Λευτέρη Βογιατζή, τα σκηνικά και τα κοστούμια της
Εύας Νάθενα και οι φωτισμοί του Φίλιππου Κουτσαφτή.

Το θεατρικό ζευγάρι της χρονιάς – έτσι νομίζω τουλάχιστον: Ελένη Ράντου
– Βασίλης Χαραλαμπόπουλος! Στο «Μαμά μην τρέχεις» της Ελένης Ράντου, στο
«Διάνα».

Τι δέσιμο, τι ευφορία, τι ιλαρότητα! Χωρίς χοντράδες, χωρίς
χυδαιότητες…

Εκείνη τσαχπίνα, να εκπέμπει γλύκα, καλοσύνη, να ξεχειλίζει από
αυθορμητισμό… Εκείνος συμπαθέστατος, με μια ξύπνια, πονηρούτσικη, λεπτά
ειρωνική φάτσα – ο καλύτερος πιστεύω πια κωμικός μας τής γενιάς των
τριαντάρηδων.

Ε, αν δεν είναι αυτό «τσαμπουκάς»…

Όλο το… αχανές τετράγωνο του Μετοχικού Ταμείου, εν όψει της
ανακαίνισης, περικυκλωμένο από σκαλωσιές, λαμαρίνες και λινάτσες και
«εξαφανισμένο», όλα τα θέατρά του από πρόπερσι κλεισμένα και η Μαριέττα
Ριάλδη, από μια «τρύπα» που κάπου έχει ξεμείνει να τρυπώνει και να κάνει
θέατρο στο ρετιρέ, στο πανέμορφο «Πειραματικό» της, σα να μη συμβαίνει τίποτα.

Αντοχή όμως…

Όχι, δε «συνεργάζεται για πρώτη φορά με το “Ανοιχτό Θέατρο”»,
όπως μας πληροφορούσε το σχετικό δελτίο Τύπου. Ο Τάσος Μπαντής – Αγαμέμνων
στην «Ορέστεια» του Γιώργου Μιχαηλίδη.

Πολύ καλά τον θυμάμαι – και μάλιστα εντυπωσιακά πειστικό Γεώργιο
Παπανδρέου – στην «Μάχη της Αθήνας» του ίδιου του Γιώργου Μιχαηλίδη, ο οποίος
παρουσίασε το έργο με το «Ανοιχτό» του το πρώτο μεταχουντικό καλοκαίρι – το
’75 – στο «Πορεία».

Η Θέμις Μπαζάκα (φωτογραφία) θα είναι η Γερτρούδη στον «Άμλετ» που θα
κάνει ο Μιχάλης Κακογιάννης σε μετάφρασή του στο Εθνικό, εναρκτήριο του
επόμενου χειμώνα στη Σκηνή Κοτοπούλη – ήταν άλλωστε ήδη η Ανδρομάχη στις
«Τρωάδες» του.

Ο Χρήστος Λούλης, όμως, απρόσμενα αποφάσισε ο ίδιος να μην αναλάβει τον
επώνυμο σαιξπηρικό ρόλο, παρά την εκφρασμένη επιθυμία του σκηνοθέτη αλλά και
του διευθυντή του Εθνικού Νίκου Κούρκουλου, με το πολύ σοβαρό επιχείρημα ότι
ένας εικοσιεξάχρονος δεν έχει την πείρα ζωής που απαιτεί ένας ρόλος αυτού του
διαμετρήματος.

Ο νεαρός ταλαντούχος ηθοποιός – Βραβείο Χορν για το 2001 – 2002 -, που
έχει επωμιστεί τον επώνυμο ρόλο στον καλοκαιρινό ευριπίδειο «Ίωνα» του
Εθνικού, πλάι στη Λυδία Κονιόρδου – Κρέουσα, η οποία θα είναι και η
σκηνοθέτρια της παράστασης, τον επόμενο χειμώνα θα συνεργαστεί τελικά με το
«Θέατρο του Νότου».