Το «οχυρό» της κεντρικής λεωφόρου

Οι αλλεπάλληλες πορείες μπροστά από την αμερικανική πρεσβεία μπορεί να είναι
μια έκφραση διαμαρτυρίας, είναι όμως και μια σοβαρή ταλαιπωρία σε όσους δεν
συμμετέχουν σ’ αυτές, είτε γιατί η ζωή και οι απαιτήσεις της οργανώνουν
διαφορετικό πρόγραμμα είτε γιατί δεν είναι καθολική η αντίληψη όλων των
διαδηλώσεων. Καλώς ή κακώς δε, κάποιοι από μας επιλέγουν να παρακολουθήσουν
ορισμένες από τις εκδηλώσεις, συναυλίες, παραστάσεις του Μεγάρου Μουσικής,
ακριβώς δίπλα στο… επίμαχο κτίριο. Δύσκολη η πρόσβαση. Δύσκολη η γειτονία.
Και απ’ ό,τι φαίνεται, η κατάσταση χειροτερεύει. Οι διαδηλώσεις, οι
συγκεντρώσεις μπροστά από την αμερικανική πρεσβεία, που βρίσκεται σε
στρατηγικό σημείο της πρωτεύουσας, πυκνώνουν. Γιατί πάντα θα υπάρχουν γεγονότα
– αφορμές που διεγείρουν το λαϊκό αίσθημα να διαμαρτύρεται στις αποφάσεις του
Imrerium. Το ζήτημα, φυσικά, δεν είναι να μη γίνονται πορείες, να μη
συγκεντρώνεται ο κόσμος και να διαδηλώνει σ’ αυτόν τον χώρο για να είναι η
πρόσβαση στο Μέγαρο εύκολη. Το ζήτημα είναι πως η πιο «μεγάλη» πρεσβεία, ένα
«οχυρό» που συχνά-πυκνά απομονώνει μια κεντρική αρτηρία της πρωτεύουσας,
δημιουργεί κυκλοφοριακά και πολιτιστικά προβλήματα. Τόσα, που η σκέψη μιας
πιθανής μετακίνησης του κτιρίου σε άλλο σημείο της πόλης θα ήταν μια ευκταία –
έστω κι αν είναι χωρίς πιθανότητες – λύση.