Πρόσωπα Υπερηφάνεια και αξιοπρέπεια

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζωρτζ Μπους και η κυβέρνησή του καταφέρνουν αυτό που
δεν κατάφερε ούτε ο Νάσερ: να ενώσουν τον αραβικό κόσμο.

Σονάλαχ Ιμπραήμ. «Απεχθάνομαι το σύστημα του Σαντάμ, αλλά εκεί γίνεται εθνική αντίσταση»

Και όχι μόνο σε επίπεδο εθελοντών, οι οποίοι φεύγουν από διάφορες αραβικές
χώρες για να πολεμήσουν στο Ιράκ: ο αριστερός Αιγύπτιος συγγραφέας Σονάλαχ
Ιμπραήμ βρέθηκε χθες στο ίδιο μήκος κύματος με τον πρόεδρο της χώρας, Χόσνι
Μουμπάρακ, του οποίου είναι από τους σφοδρότερους επικριτές. Οι Αμερικανοί
υπάρχει κίνδυνος να δημιουργήσουν «εκατό Μπιν Λάντεν», δήλωνε ο Μουμπάρακ, την
ώρα που ο Ιμπραήμ προειδοποιούσε πως πρέπει «να περιμένουμε το χειρότερο ως
αντίδραση στην ταπείνωση» που υφίστανται οι Άραβες στο Ιράκ και στα
παλαιστινιακά εδάφη.

Ο Σονάλαχ Ιμπραήμ γεννήθηκε το 1937. Σπούδασε νομικά και θέατρο στο
Πανεπιστήμιο του Καΐρου και εργάσθηκε ως δημοσιογράφος στο Κάιρο ως το 1959,
οπότε συνελήφθη και φυλακίσθηκε ως αριστερός. Αποφυλακίσθηκε το 1964 και λίγο
αργότερα έφυγε για το Βερολίνο, όπου εργάσθηκε για ένα πρακτορείο ειδήσεων,
και συνέχισε για τη Μόσχα, όπου σπούδασε κινηματογραφία. Στην Αίγυπτο
επέστρεψε το 1974 και αφιερώθηκε στη λογοτεχνία. Θεωρείται από τους
σφοδρότερους επικριτές των αραβικών καθεστώτων, αλλά και της αμερικανικής και
ισραηλινής ηγεσίας. «Απεχθάνομαι το σύστημα του Σαντάμ Χουσεΐν», εξηγεί, «αλλά
εκεί πέρα γίνεται εθνική αντίσταση».

«Κάθε μέρα ταπεινωνόμαστε από το Ισραήλ και την αμερικανική αλαζονεία… Πού
είναι η τιμή μας, πού είναι η αξιοπρέπειά μας; Όταν ο Νάσερ ανέβηκε στην
εξουσία, στη δεκαετία του 1950, πρόφερε τις λέξεις υπερηφάνεια και
αξιοπρέπεια, πριν καν μιλήσει για τα τρόφιμα, που αποτελούσαν ωστόσο το μέγα
θέμα», λέει ο Ιμπραήμ σε συνέντευξή του στο Γαλλικό Πρακτορείο. «Είμαστε
χαμένοι σε όλα τα επίπεδα. Πάρτε την ινφίταχ (το άνοιγμα του Σαντάτ, το 1974,
στην οικονομία της αγοράς) και δείτε το αποτέλεσμα. Οι πλούσιοι είναι ακόμη
πλουσιότεροι».

Διεθνώς αναγνωρισμένος ως ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους Αιγυπτίους
συγγραφείς, ο Ιμπραήμ αναφέρεται συχνά ως διάδοχος του νομπελίστα Ναγκίμπ
Μαχφούζ. Το βιβλίο του «Σαράφ» τιμήθηκε το 1998 με το βραβείο καλύτερου
αιγυπτιακού μυθιστορήματος, ενώ το «Ζάατ» θεωρείται απαραίτητο ανάγνωσμα για
όποιον θέλει να ανακαλύψει τη σύγχρονη Αίγυπτο. Αυτή την περίοδο ολοκληρώνει
ένα νέο μυθιστόρημα με θέμα το «αμερικανικό σύνδρομο». Συνδέεται έμμεσα με το
Ιράκ, εξηγεί, καθώς η πλοκή του τοποθετείται εν μέρει το 1998 στις ΗΠΑ, όταν
«ο Μπιλ Κλίντον επιτίθονταν ήδη στο Ιράκ». Ο Ιμπραήμ έδινε τότε διαλέξεις στο
Πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϋ και παρατηρούσε την αμερικανική κοινωνία, «με τον
Τύπο να μιλάει για την Μόνικα Λιουΐνσκι για να μην μιλήσει για τη μαφία, για
τις συγχωνεύσεις εταιρειών και για εκείνους που έβαζαν στην τσέπη τεράστια
χρηματικά ποσά».