…στο «Άγριο Ρόδο»

Η Αθήνα, όπως κάθε μεγαλούπολη, περνάει τις γευστικές της… μόδες. Όταν το
σούσι, για παράδειγμα, πρωτοεμφανίστηκε στο σκηνικό, ξαφνικά το έβλεπες
παντού. Διάφορες τάσεις φαίνεται να έχουν πάρει φόρα τώρα τελευταία. Μία απ’
αυτές είναι η «κυριλοποίηση» της ελληνικής ταβέρνας. Πρώτος ήταν ο «Μαμάκας»
στο Γκάζι, μετά άνοιξε το συμπαθέστατο «Μονοπώλιο» στα Πετράλωνα και ύστερα
ησύχασαν τα πράγματα. Μέσα στην πρωτεύουσα της Ελλάδας η ελληνική κουζίνα
άρχισε να γίνεται μία ακόμα «έθνικ» επιλογή. Οι ταβέρνες της γειτονιάς
παρέμειναν σταθερές, με σταθερή ντόπια πελατεία, οι πιο «ψαγμένες» είχαν ένα
κοινό πιο νεανικό. Πρόσφατα τα καινούργια ελληνικά μαγαζιά έχουν δώσει έμφαση
στην όμορφη εμφάνισή τους, ενώ το φαγητό τους είναι ταβέρνας. Η «Ελένη» στο
Κολωνάκι είναι καλό παράδειγμα και, τελευταία, το «Άγριο Ρόδο», που άνοιξε
στον περιφερειακό του Λυκαβηττού.

Απλός είναι ο χώρος (στη θέση ενός παλιού βραζιλιάνικου εστιατορίου).
Κυριαρχεί το άσπρο – στους τοίχους, τα τραπέζια, τις καρέκλες – με ελάχιστες
ξύλινες χροιές. Στη μέση είναι το salad bar, όπου με 8 ευρώ γεμίζεις ένα μπολ
με όσα μπορείς, από παντζάρια και τα χόρτα τους, ταραμοσαλάτα, χωριάτικη,
λαχανοσαλάτα, σπανάκι-ρόκα και πατατοσαλάτα. Το μενού δεν θα μπορούσε να είναι
πιο κλασικό, θα μπορούσε όμως το φαγητό να είναι λίγο πιο περιποιημένο. Στα
ορεκτικά θα βρείτε λαχανοντολμάδες, λαχανικά σχάρας, καλτσούνια, τυροκαυτερή,
κεφτεδάκια και άλλα γνωστά και αγαπημένα της λαϊκής μας κουζίνας. Δοκιμάσαμε
τα καλτσούνια με άγρια χόρτα. Δεν ήταν ιδιαίτερα περίτεχνα, η ζύμη τους λίγο
ωμή, είχε απορροφήσει το λάδι από το τηγάνισμα, η γέμιση όμως νόστιμη. Πήραμε
ένα απλό χαλουμάκι στη σχάρα. Μια χαρά ήταν.

Για κυρίως πιάτα υπάρχουν διάφορα κλασικά μαγειρευτά, όπως μοσχάρι με
μελιτζάνες, αρνάκι στη γάστρα, κόκορας κρασάτος και χοιρινό με πρασοσέλινο. Τα
διάφορα της σχάρας δεν λείπουν, όπως επίσης το κυνήγι και το ψάρι. Το κυνήγι
μάς κέντρισε το ενδιαφέρον, με διάφορα μαγειρευτά – λαγός (στιφάδο), πάπια,
αγριογούρουνο και φασιανός. Δοκιμάσαμε τον φασιανό σαλμί. Μας απογοήτευσε.
Ήρθε κρύο στο τραπέζι, το κρέας στεγνό, η σάλτσα ένα γκριζο-καφέ χρώμα. Το
μοσχάρι με μελιτζάνες ήταν πιο νόστιμο.

Δύο γλυκά δοκιμάσαμε: καρυδόπιτα και τσιζ-κέικ με μούρα. Η καρυδόπιτα παραείχε
έντονη γεύση από γαρίφαλο, το τσιζ-κέικ όμως ήταν συμπαθητικό.

Εάν έχω κάτι να πω για το «Άγριο Ρόδο» είναι η έλλειψη (για εμένα τουλάχιστον)
της φινέτσας, του καλού, προσωπικού «χεριού» στο φαγητό. Δεν ήταν κακό,
σίγουρα, αλλά αυτό το κάτι παραπάνω απουσίαζε, αυτό το κάτι που θα έκανε το
«Άγριο Ρόδο» να μοσχοβολάει από μακριά.

«Άγριο Ρόδο»: Σαρανταπήχου 15-17, περιφερειακός Λυκαβηττού. Τηλ.:
210-3636.337