Ουραγοί σε τέσσερις τομείς

Ο… τελευταίος μαθητής, μεταξύ των «15» της Ένωσης, είναι η Ελλάδα στους
τομείς της οικονομίας, της απασχόλησης, της έρευνας και τεχνολογίας και της
κοινωνικής συνοχής. Αυτό καταδεικνύουν οι 27 δείκτες που ανακοινώθηκαν εν όψει
του εαρινού Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.

Σε ό,τι αφορά τον πληθωρισμό, η Ελλάδα το 2002 κατετάγη σε μία από τις
χειρότερες θέσεις μεταξύ των χωρών-μελών της Ε.Ε. Ο μέσος πληθωρισμός στην
Ελλάδα ανήλθε σε 3,6%. Υψηλότερο πληθωρισμό παρουσίασαν η Ιρλανδία και η
Ολλανδία.

Το ποσοστό του πληθυσμού στην Ελλάδα που απειλείται να βρεθεί σε κατάσταση
φτώχειας, υπολογίζεται στο 22% (με βάση στοιχεία του 1999). Έτσι μαζί με την
Πορτογαλία η χώρα μας έχει τη χειρότερη επίδοση στην Ε.Ε. στον τομέα αυτό. Σε
ό,τι αφορά τις δαπάνες του προϋπολογισμού για εκπαίδευση, η Ελλάδα το 2000
(καθώς και το 2001) βρισκόταν στην τελευταία θέση μεταξύ των «15» της Ε.Ε. Το
ποσοστό των δαπανών αυτών στη χώρα μας αναφέρονται σε επίπεδα κάτω του 4% του
ΑΕΠ.

Εξάλλου, στον τομέα της ανεργίας η Ελλάδα το 2002 κατέλαβε τη δεύτερη
χειρότερη θέση μετά την Ισπανία. Παρά την πτώση του, το ποσοστό ανεργίας στη
χώρα ανήλθε σε 9,9%.

Η αρμόδια επίτροπος κ. Άννα Διαμαντοπούλου, που παρουσίασε τους δείκτες,
μιλώντας στην Ένωση Ξένων Ανταποκριτών δεν έκρυψε την απαισιοδοξία της για την
εξέλιξη της ευρωπαϊκής οικονομίας, η οποία, «βοηθούντος» του πολέμου, όπως
είπε, «φοβούμαι πως δεν θα είναι σε θέση να πετύχει τους στόχους της
Λισαβώνας». Δηλαδή, μια ανάκαμψη τέτοια που θα επιτρέψει τη διατήρηση ενός
ρυθμού ανάπτυξης 3%, τη συνέχιση των μεταρρυθμίσεων με στόχο το 2010 η ανεργία
να έχει περίπου εξαλειφθεί στην Ε.Ε.

Η κ. Διαμαντοπούλου ξεκαθάρισε ακόμη πως, στην περίπτωση που η επίθεση στο
Ιράκ γίνει χωρίς έγκριση του ΟΗΕ, η Ένωση δεν θα είναι διατεθειμένη να
συμβάλει στην ανοικοδόμηση και χρηματοδότηση της περιοχής.

Σύμφωνα με την επίτροπο, οι πολίτες δεν θα πρέπει να ελπίζουν σε έναν
συντονισμό των κοινωνικών πολιτικών στην Ένωση, αντίστοιχο με αυτό που υπάρχει
στις οικονομικές και το καλύτερο που μπορεί να επιτευχθεί είναι μια συμφωνία
στο «ελάχιστο». Για παράδειγμα, στο ελάχιστο εισόδημα. Από ‘κεί και πέρα όμως,
όλες οι άλλες πολιτικές εμπίπτουν στην αρμοδιότητα των κρατών-μελών.