[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Τέσσερα 24ωρα πριν από το «ραντεβού της Χάγης», όλα παραμένουν ανοικτά στο Κυπριακό.

Στην ολλανδική πρωτεύουσα, όπου άπαντες έχουν προσκληθεί από τον Κόφι Ανάν για
να υπογράψουν την παραπομπή του σχεδίου του σε δημοψήφισμα, όλοι θα πάνε –
ουδείς όμως δεσμεύεται πως θα βάλει την… τζίφρα του.

Πρώτος και καλύτερος στην άρνηση, φυσικά, ο Ραούφ Ντενκτάς – και
ακολουθούν με πολλά «ίσως» και «θα δούμε» οι Ελληνοκύπριοι, η Άγκυρα και
(φυσικά) η Αθήνα. Στη σημερινή συνάντηση Σημίτη – Τάσσου Παπαδόπουλου, πάντως,
ελπίζεται ότι κάποια πράγματα θα διευκρινιστούν. Κατά τις μακρές χθεσινές
συσκέψεις στο Μαξίμου, μια φορά, ένα πράγμα ξεκαθαρίστηκε – ότι στη Χάγη θα
πάει ο Γιώργος Παπανδρέου (εννοείται, και αυτός, χωρίς καμία δέσμευση ότι θα
υπογράψει).

Και, βέβαια, αυτά αφορούν μια… περιφερειακή εστία αστάθειας, που
κρατεί – «αισίως» – 29 χρόνια. Στην άλλη εστία αστάθειας – το Ιράκ – τίποτε
απ’ ό,τι φαίνεται δεν μπορεί να αποτρέψει τον πόλεμο. Ήδη ο υπουργός
Εξωτερικών των ΗΠΑ ξεκαθάρισε στον κ. Παπανδρέου ότι οι Αμερικανοί θα
επιτεθούν, ασχέτως με το τι θα αποφασίσει ο ΟΗΕ, για να διώξουν τον Σαντάμ και
να τοποθετήσουν στη θέση του έναν Αμερικανό στρατηγό. Το μόνο ενθαρρυντικό –
σε επίπεδο αντιπολεμικής ηθικής, εννοείται – είναι ότι τουλάχιστον τρεις
μεγάλες χώρες του Συμβουλίου Ασφαλείας, η Ρωσία, η Γαλλία και η Γερμανία, δεν
διστάζουν να λένε ακόμη «όχι» στα σχέδια των Αμερικανών. Αρνούνται έτσι μια
νομιμοποίηση που μονάχα σε συμβολικό – και, κυρίως, ευρωπαϊκό – επίπεδο έχει
σημασία.

Η δε «μάνα των δικών», αυτή των 19 κατηγορουμένων της 17Ν, δεν φαίνεται
να ξεσηκώνει το ενδιαφέρον του κόσμου. Χτες η διαδικασία αναλώθηκε στο αν
τελικά θα επιτραπεί στην τηλεόραση να καλύψει ή όχι τη δίκη. Οι περισσότεροι
συγγενείς των θυμάτων (αλλά και κάποια θύματα της 17Ν) ζήτησαν να μείνει η
τηλεόραση έξω από την αίθουσα του δικαστηρίου. Αλλά απόφαση δεν ελήφθη…

Τη ζωή τουλάχιστον 15 ανθρώπων στοίχισε η επίθεση αυτοκτονίας που έγινε
χθες σε λεωφορείο στη Χάιφα του Ισραήλ, από Παλαιστίνιο καμικάζι