«Στα νοσοκομεία βλέπουν όνειρα πικρά…»

Για άλλη μια φορά, η ζωή ξεπερνάει και τη μεγαλύτερη φαντασία και η κατάσταση
που επικρατεί σε εφημερία δημόσιου νοσοκομείου είναι μια ιστορία καθημερινής
τρέλας που την ζει η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων πολιτών. Δευτέρα πρωί
και η παγωνιά δεν μειώνει τα έκτατα επεισόδια υγείας. Το εφημερεύον
Ιπποκράτειο ζει τον ίδιο πανικό που γνωρίζουν όλα τα δημόσια νοσοκομεία την
ημέρα της εφημερίας τους: ασθενείς στριμώχνονται, φωνάζουν, τσακώνονται. Έτσι
που όλοι – ασθενείς, γιατροί, νοσηλευτές – να είναι… εναντίον όλων!

Αφορμή για το πέρασμά μας από το Ιπποκράτειο, η ταινία «’Όνειρα γλυκά» –
προβάλλεται ήδη- του Παντελή Παγουλάτου, στην οποία ο Γιάννης Φέρτης πάσχει
από καρκίνο και του συμπαραστέκεται η συζυγός του Μπέττυ Λιβανού.

«Τα τριτοβάθμια νοσοκομεία λειτουργούν άριστα και σε επιστημονικό και σε
νοσηλευτικό επίπεδο, όπως τα ευρωπαϊκά. Αν υπάρχουν ελλείψεις, είναι σε κάποια
περιφερειακά», ακούμε να μας λέει ο καρδιοχειρουργός κ. Χριστόδουλος
Στεφανάδης, που τον συναντήσαμε μαζί με τον κ. Παύλο Τούτουζα και άλλους
συναδέλφους τους στον πέμπτο όροφο του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου.

Ναι, αλλά τα ράντζα γεμίζουν τους διαδρόμους των νοσοκομείων σε κάθε
εφημερία…

«Καθένας βλέπει το ποτήρι ή μισογεμάτο ή μισοάδειο. Τι σημαίνει αυτό; Όταν
ένας ασθενής έρχεται από τη Χίο και θέλει να μπει στο Ιπποκράτειο και όχι
αλλού, σημαίνει ότι η ελληνική κοινωνία έχει αναγνωρίσει ότι εδώ προσφέρεται
υψηλής στάθμης νοσηλεία. Τα προβλήματα με τα ράντζα είναι από τη μη σωστή
διακίνηση μέσω του ΕΚΑΒ των ασθενών. Παλαιότερα, υπήρχε το Ρυθμιστικό από όπου
γινόταν η διακίνηση των ασθενών, αλλά και εκείνο το σύστημα είχε αποτύχει. Από
Γεννηματά και μετά, ο Έλληνας πολίτης διαλέγει το νοσοκομείο που θέλει να
πάει, αλλά αυτό δημιουργεί το φαινόμενο μερικά να είναι με ράντζα και άλλα με
κενά κρεβάτια. Χρειάζεται να βρεθεί ένας άλλος τρόπος μεταφοράς των ασθενών
στα νοσοκομεία που εφημερεύν».

Άριστοι γιατροί, κακή υποδομή

Ο Γιάννης Φέρτης και η Μπέττυ Λιβανού έγιναν, μαζί με «ΤΑ ΝΕΑ» μάρτυρες μιας εφημερίας στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο με αφορμή την ταινία «Όνειρα γλυκά», όπου πρωταγωνιστούν

«Είναι πολύ πιο σκληρές οι συνθήκες που επικρατούν σε ένα δημόσιο από ό,τι σε
ένα ιδιωτικό νοσοκομείο», λέει ο Γιάννης Φέρτης στον διάδρομο των εξωτερικών
ιατρείων του Ιπποκράτειου με τους ασθενείς και τους συνοδούς τους να τρέχουν
στα τυφλά, ενώ η Μπέττυ Λιβανού συμπληρώνει με πίκρα «πιο πολύ από οπουδήποτε
αλλού, ισχύει εδώ το γνωστό “φωτιά στα μπατζάκια σου αν δεν έχεις γνωστούς και
φράγκα”…»!

«Μπορεί ο ασθενής να μείνει στο ράντζο, αλλά προτιμάει να πάει σε ένα δημόσιο
νοσοκομείο, παρά σε ένα ιδιωτικό», μας αναφέρει ο καθηγητής Καρδιοχειρουργικής
κ. Παναγιώτης Ασημακόπουλος του Νοσοκομείου Ερρίκου Ντυνάν (ιδιωτικό, με
συμβάσεις με όλα τα δημόσια ταμεία). «Κι αυτό γιατί νιώθει μεγαλύτερη
εμπιστοσύνη στους γιατρούς του Δημοσίου». Άποψη που έχει περάσει και στη
συνείδηση του κόσμου.

«Ναι, οι γιατροί είναι καλοί, αλλά σας παρακαλώ γράψτε ότι δεν αντέχεις την
γραφειοκρατία, το αλαλούμ που επικρατεί στις διοικητικές υπηρεσίες των
νοσοκομείων, ενώ το μέγα πρόβλημα – που πολλές φορές κοστίζει ζωές – είναι η
έλλειψη νοσηλευτικού προσωπικού. Δεν υπάρχει, επίσης, άρρωστος που να μην
αναγκάζονται οι δικοί του να βάλουν αποκλειστική νοσοκόμα, που η κάθε βραδιά
της στοιχίζει 15.000 δρχ. τις καθημερινές και 20.000 δρχ. τα Σαββατοκύριακα.
Πού είναι η δωρεάν υγεία; Για να μην πω για το φακελάκι που κανείς, πλέον, δεν
το αποφεύγει», μας λέει η κ. Μαρία Χριστοδούλου, που έχει φέρει στο
Ιπποκράτειο τον πατέρα της, με πυρετό.

«Ιατρικά, το Ιπποκράτειο στέκεται άριστα, ακριβώς αντίστροφα από την κτιριακή
και την ξενοδοχειακή του υποδομή», παρατηρεί η. Χαρίκλεια Δημητριάδου,
διοικητική υπεύθυνη στο νοσοκομείο. «Είναι κρίμα να έχουμε γιατρούς που
έρχονται πρώτοι σε πολλά συνέδρια στην Ευρώπη και να βρίσκονται για να
δουλεύουν σε χώρους που δεν έπρεπε να είναι έτσι».

Τρεις νοσηλευτές για χίλιους Έλληνες!

Προτελευταία στην Ευρώπη και σε άλλα κράτη του κόσμου είναι η χώρα μας σε
αριθμό νοσηλευτικού προσωπικού, παρά τις χιλιάδες τελειόφοιτους και ανέργους
των ΤΕΙ! Τρεις και… κάτι νοσηλευτές αναλογούν σε 1.000 Έλληνες, τη στιγμή
που τόσο στην Ευρώπη όσο και σε άλλες χώρες του κόσμου η αναλογία ξεπερνά τους
6 ή φτάνει και τους 16 νοσηλευτές ανά 1.000 κατοίκους (σύμφωνα με στοιχεία του
Οργανισμού Συνεργασίας και Ανάπτυξης – ΟΟΣΑ)!

Αντίθετα, η χώρα μας είναι δεύτερη σε αναλογία γιατρών ανά 1.000 κατοίκους,
ανάμεσα σε 25 κράτη του κόσμου. Και να σκεφτείς ότι και στις δαπάνες για την
υγεία, η χώρα μας βρίσκεται σε μία από τις πρώτες θέσεις, διαθέτοντας
περισσότερο από το 8% του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος για την υγεία (τα
στοιχεία συγκέντρωσε η συνάδελφος Δέσποινα Κουκλάκη).

«Μια βόλτα στα νεκροταφεία κάνει καλό!»

Γιατί μόνο όταν αρρωστήσουμε καταλαβαίνουμε ότι δεν υπάρχει πιο γενναιόδωρη
ευχή από το «να έχεις την υγειά σου» ενώ όλο τον υπόλοιπο καιρό το λέμε ή το
ακούμε τυπικά;

Μπέττυ Λιβανού: «Γι’ αυτό, καλό θα μας κάνει να περνάμε καμιά φορά και από τα
νεκροταφεία, για να μην ξεχνάμε το γνωστό “ματαιότης ματαιοτήτων…” και να
σκαμπιλίζουμε τη ματαιοδοξία μας!».

Γιάννης Φέρτης: «Δεν είναι τυχαίο το γεγονός πως όταν σκεφτόμαστε κάτι άσχημο
όσον αφορά την υγεία, το μυαλό μας πηγαίνει στους άλλους και ποτέ σε μας –
κάτι που μπορεί να είναι και αυτοάμυνα και ξόρκισμα του δεδομένου τέλους, που
κανείς μας δεν εξοικειώνεται μαζί του. Γιατί ακόμα και αυτοί που ξέρουν ότι θα
πεθάνουν ελπίζουν σε ένα θαύμα, κάνουν όνειρα».

Παντελής Παγουλάτος: «Αυτό που σε σώζει σε δύσκολες στιγμές υγείας είναι το
χιούμορ. Αυτό ακριβώς προσπάθησα να υπάρχει και στη ταινία μου “Όνειρα
γλυκά”».

Πώς πρέπει, πιστεύετε, να αντιμετωπίζει κανείς έναν βαριά άρρωστο;

Γιάννης Φέρτης: «Να τον βοηθήσει να φύγει με τον τρόπο που θέλει αυτός. Είτε
με χιούμορ είτε με αξιοπρέπεια είτε με κλάματα».

Μπέττυ Λιβανού: «Ότι όλοι μια μέρα θα πεθάνουμε. Κανείς δεν είναι αθάνατος…».

INFO

Η ταινία του Παντελή Παγουλάτου «Όνειρα γλυκά», με πρωταγωνιστές τους Γιάννη
Φέρτη, Μπέττυ Λιβανού, Χρήστο Νομικό, προβάλλεται από την Παρασκευή στις
κινηματογραφικές αίθουσες.