Αυτοκτόνησε την ώρα που έκανε «chat» στο Ίντερνετ

«Δωμάτια συνομιλίας». Είναι από τα αγαπημένα στέκια των χρηστών του Διαδικτύου

«Περνώ μια υπέροχη βραδιά», έγραφε ο ηλικίας 21 χρόνων Μπράντον Βέντας,
τεχνικός υπολογιστών, στην αγαπημένη του ηλεκτρονική σελίδα συνομιλίας στο
Διαδίκτυο. Σε λιγότερη από μία ώρα ήταν νεκρός. Είχε σκοτωθεί από ένα φονικό
κοκτέιλ χημικών ουσιών, ναρκωτικών, αλκοόλ και μαριχουάνας. Την απονενοημένη
του αυτή πράξη μετέδιδε η ηλεκτρονική κάμερα που ήταν συνδεδεμένη στον
υπολογιστή του και παρακολουθούσαν δεκάδες χρήστες. Το τελευταίο κείμενο της
συνομιλίας του Βέντας με τους δικτυακούς «φίλους» του δείχνει ότι τον
παρότρυναν να συνεχίσει το αποτρόπαιο σόου που τους προσέφερε ώς το τελευταίο
λεπτό της ζωής του. Το μακάβριο επεισόδιο άρχισε λίγο πριν από τα ξημερώματα
της 12ης Ιανουαρίου, στο Φοίνιξ της Αριζόνας. Ο Βέντας βρισκόταν στο δωμάτιό
του. Όπως και οι «φίλοι» του, χρησιμοποιούσαν ψευδώνυμα. Το ψευδώνυμο του
Βέντας ήταν «Αντεροβγάλτης». Στη συνομιλία συμμετείχαν άτομα που έκαναν χρήση
ναρκωτικών και περιέγραφαν διάφορα κόλπα προκειμένου να κάνουν ότι έχουν
κάποια συμπτώματα και να τους δοθούν φάρμακα, που σε κανονικές συνθήκες
χορηγούνται μόνο με συνταγή ιατρού.

Η συνομιλία ξεκίνησε με τον «Αντεροβγάλτη» να καλεί τους φίλους να
ενεργοποιήσουν τη λήψη από την ηλεκτρονική του κάμερα. Μόλις αυτό έγινε,
διαπίστωσαν ότι ο Βέντας ήταν γυμνός και γύρω του βρίσκονταν τα εφόδιά του:
χαπάκια, ποτά και μαριχουάνα.

«Πάρε ένα χαπάκι», του είπε ένας, για να συμπληρώσει σχεδόν αμέσως: «Πάρε
χίλια».

Ο Βέντας δεν χρειαζόταν και πολλές παροτρύνσεις. Από την ώρα που συνδέθηκε στη
συνομιλία, στις 4.02 τα ξημερώματα, έως τις 5.04, οπότε τέλειωσε η «εκπομπή
του» με την ξεψυχισμένη φράση «νιώθω γα… μένος», ο «Αντεροβγάλτης» κατάπιε
ισχυρές δόσεις από χαπάκια, καπνίζοντας ταυτόχρονα μαριχουάνα και πίνοντας
ρούμι. Όλο αυτό το διάστημα οι φίλοι του τον παρότρυναν να συνεχίσει. Η μητέρα
του Βέντας ανακάλυψε το άψυχο σώμα του γύρω στη μία μετά το μεσημέρι, και
πέρασε μία εβδομάδα πριν η οικογένειά του ανοίξει τον υπολογιστή του για να
διαβάσει το κείμενο της συνομιλίας, κάπου 35 σελίδες, και να καταλάβει τι
ακριβώς συνέβη εκείνο το πρωινό.

© The Times, 2003

Επιμέλεια: Κώστας Μπετινάκης