Η ποίηση «έντυσε» 99 ακουαρέλες

Ενενήντα εννέα μεγάλες ακουαρέλες ζωγράφισε ο πολιτογραφημένος -Έλληνας ζωγράφος- Χέρμαν Μπλάουτ, μία για κάθε αριθμημένο αντίτυπο του λευκώματος τέχνης «Το Δέρμα του Ήλιου»

Αντιστρέφοντας τον κανόνα που θέλει τον ποιητικό λόγο να προηγείται και την
απεικόνιση να έπεται, η Κατερίνα Αγγελάκη – Ρουκ εμπνεύσθηκε από τις
ακουαρέλες του (πολιτογραφημένου Έλληνα) ζωγράφου Χέρμαν Μπλάουτ, σε μια
συλλεκτική έκδοση λόγου και τέχνης.

Ο Χέρμαν Μπλάουτ έφθασε στην Ελλάδα σε ηλικία 27 χρόνων, ακολουθώντας τη
γυναίκα της ζωής του. Έμεινε εδώ και πολιτογραφήθηκε Έλληνας. «Εσείς
γεννηθήκατε Έλληνες. Εγώ επέλεξα να είμαι Έλληνας», έλεγε. «Γι’ αυτό πήρα και
την ελληνική υπηκοότητα πριν από τρία χρόνια και μου αφαίρεσαν τη γερμανική».

Γιατί αργήσατε τόσο ν’ αλλάξετε;

«Διότι έπρεπε πρώτα να ξεκαθαρίσω με τα γερμανικά βιώματά μου και το συλλογικό
βάρος που ένιωθα από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Υπέφερα που ανήκα σε έναν τέτοιο
λαό». Ύστερα από 35 χρόνια στην Ελλάδα, ύστερα από 54 ατομικές εκθέσεις, του
‘ρθε μια ιδέα. Μάζεψε τις ακουαρέλες από τα ταξίδια του στην Ελλάδα – τοπία
αφαιρετικά που συλλαμβάνουν το ονειρικό ελληνικό φως – και τις έστειλε σε μια
ποιήτρια που εκτιμούσε, αλλά δεν γνώριζε καθόλου προσωπικά: την Κατερίνα
Αγγελάκη Ρουκ. Κι έγινε το θαύμα. Μέσα σε μια νύχτα γράφτηκαν δώδεκα ποιήματα,
δώδεκα χαϊκού εμπνευσμένα από τις ακουαρέλες του Χέρμαν Μπλάουτ. Να ένα δείγμα
από τα «Μετέωρα»: «Πάνω στις μυτερές ύψιστες πέτρινες κορφές / χτίσαμε τ’
ανάκτορα της θλίψης / την είπαμε θεό, την είπαμε αναχώρηση / αλλά ξέρει άραγε
κανείς τι θα πει / να μη θέλεις άλλο πια».

Οι ακουαρέλες και τα ποιήματα συγκεντρώθηκαν σ’ ένα λεύκωμα τέχνης που
κυκλοφορεί σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων, κάθε αντίτυπο συμπληρώνεται από
μια πρωτότυπη ακουαρέλα. Ζωγράφοι που ν’ αγαπούν την Ελλάδα υπάρχουν πολλοί.
Όμως, ο Χέρμαν Μπλάουτ είναι κάτι περισσότερο. Είναι καλλιτέχνης και
συνειδητοποιημένος πολίτης. Που ζει σχεδόν απομονωμένος στο Μαρούσι, αλλά
φροντίζει να προσφέρει το έργο του και μέσα απ’ αυτό παρηγοριά, χαρά, την
ανάταση της τέχνης, όπου ο ίδιος κρίνει. Στο Δημαρχείο της Δραπετσώνας, στο
Νοσοκομείο Παίδων Πεντέλης, όπου έχει φτιάξει μια μεγάλη τοιχογραφία 17
μέτρων, με το «Τρένο της χαράς».

Γιατί όσο κι αν για τον εαυτό του είναι ολιγαρκής, ώστε να μπορεί να μένει
τελείως ανεξάρτητος στην άσκηση της τέχνης του, άλλο τόσο είναι
ευαισθητοποιημένος κοινωνικά. Είναι από τους πρώτους που αναγνώρισε στην
Ελλάδα τα περιβαλλοντικά προβλήματα και την αλλοίωση της παράδοσης και τα
έθιξε μέσα από την τέχνη του. Η μόλυνση δεν απλώνεται μονάχα στον χώρο,
μπαίνει και στην ψυχή του ανθρώπου, λέει. «Η παράδοση δεν είναι νεκρή.
Εξελίσσεται, πλουτίζεται. Η σημερινή σύγχρονη ζωή θα είναι η παράδοση σε
κάποια άλλη εποχή».

Η φωνή του Χέρμαν Μπλάουτ δεν έχει μέσα της την καταγγελία. Στην ασχήμια, στον
εγκλεισμό, στη μόνωση, στην αποσύνθεση του κόσμου αντιτάσσει την ομορφιά, τη
λεπτότητα, την ευγένεια και την τρυφερότητα του χρωστήρα και της ματιάς του,
την αδιαφιλονίκητη μαστοριά του. Με μια διαύγεια τέτοια, που δεν οδηγεί στη
φυγή, αλλά αντίθετα βοηθά να βλέπει κάποιος πιο καθαρά το πρόβλημα.

INFO

Χέρμαν Μπλάουτ, «Το Δέρμα του Ήλιου», 99 αριθμημένα και υπογεγραμμένα
αντίτυπα. Συλλεκτικές Εκδόσεις Ίασπις. Πρόλογος: Σοφία Ταράντου. Τιμή: 330 ευρώ.