Ρεσιτάλ… παρακμής

Ο Τζακ Νίκολσον στο ρεσιτάλ ερμηνείας του ως… ξεπουπουλιασμένος ηλικιωμένος Γουόρεν Σμιντ

Όλοι τον παραδέχονται. Είναι ίσως ο μόνος αρσενικός star αντι-star του
Χόλιγουντ που δείχνει την ηλικία του (μόλις… 66), παίζει ρόλους της ηλικίας
του και τολμάει να σκηνοθετείται από «ανώνυμα» παιδαρέλια. Ο μόνος με όλα αυτά
τα χάντικαπ – για τις show business – που εξακολουθεί να μαζεύει διακρίσεις.
Τελευταίως μια Χρυσή Σφαίρα ερμηνείας για το «About Schmidt» («Σχετικά με τον
Σμιντ») και κατά τον Μάρτιο – όλοι στοιχηματίζουν – πως θα κερδίσει ένα ακόμα
Όσκαρ! Α, ξέχασα. Είναι και η μόνη διάσημη φίρμα που δεν έχει κανένα πρόβλημα
να παραδεχτεί δημοσίως πως:

«Στην ηλικία μου το κάνω ελάχιστα. Και όταν τα κορίτσια με ρωτάνε, απαντάω “μη
δίνετε σημασία στην ποσότητα, η ποιότητα μετράει”»!

Για κάθε Έλληνα που στο άκουσμα της ελληνοαμερικανικής ομογένειας τον
καταλαμβάνουν ρίγη εθνικοπατριωτικής συγκινήσεως, το «Σχετικά με τον Σμιντ»,
έχει διπλή σημασία: Πρώτον, λόγω Τζακ Νίκολσον και, δεύτερον, λόγω Αλέξανδρου
Παπαδόπουλου και αμερικανιστί Αλεξάντερ Πέιν. Μόλις 32 ετών με χαμηλόφωνη και
σταθερή πορεία και κυρίως με εξαιρετικές επιδόσεις στο σενάριο. Διότι όπως
έλεγε και ο μακαρίτης Μπίλι Γουάιλντερ «Το στόρι μετράει πρώτα, όχι η
σκηνοθεσία».

Ο μικρός λοιπόν Αλέξανδρος από την Ομάχα της Νεμπράσκα (βάλτε τώρα με τον νου
σας) παραλίγο να «κλέψει» τον Χρυσό Φοίνικα στις περασμένες Κάννες. Και αν το
κατάφερνε, κανείς δεν θα έλεγε «όχι». Διότι εξισορροπεί την άφατη μελαγχολία
του συνταξιούχου ήρωά του μ’ ένα καλά ζυγισμένο γλυκόπικρο χιούμορ. Γιατί
μεταμορφώνει μια ιστορία ΚΑΠΗ σε απολαυστικό γεγονός. Και γιατί αφήνει τον
Νίκολσον να ξεδιπλώσει όλα τα ημιτόνια του πολυσύνθετου ταλέντου του. Λίγα τα
‘χεις όλα αυτά;

Ο Γουόρεν Σμιντ λοιπόν – από την Ομάχα της Νεμπράσκα κι εκείνος – ανακαλύπτει
τη μεγάλη, ανατρεπτική αλήθεια πάνω ακριβώς στη σύνταξή του. Πρώτον, δεν
αναγνωρίζει τη γυναίκα με την οποία πέρασε τα μισά χρόνια της ζωής του.
Δεύτερον, δεν αναγνωρίζει την κόρη του η οποία σχεδιάζει να παντρευτεί έναν
ηλίθιο πωλητή νεροστρωμάτων. Και, τρίτον, δεν αναγνωρίζει τον εαυτό του.
Περίπου σαν να λέει «Θεέ μου πώς μπόρεσα, πώς τους ανέχτηκα, πώς επέζησα;».

Και επειδή λοιπόν η γυναίκα του αιφνιδίως τον εγκαταλείπει υπερυψούμενη εις
Κύριον, αποφασίζει να ταξιδέψει μέχρι το Ντένβερ. Την πόλη που εργάζονται η
κόρη του και ο μέλλων γαμπρός του μπας και της αλλάξει μυαλά και την
μεταπείσει. Γιατί πιστεύει πως εκείνη ως σπλάχνο δικό του, είναι απείρως
καλύτερη από τον salesman στρωμάτων. Και καθώς ταξιδεύει καβάλα σ’ ένα
τεράστιο τροχόσπιτο, η μόνη συντροφιά και παρηγοριά της μοναξιάς του είναι τα
γράμματα που στέλνει σε κάποιον Ντούγκου από τη Νιγηρία. Ένα εξάχρονο ορφανό
παιδί που ο Νίκολσον «αγόρασε» την υιοθεσία του καταβάλλοντας σε ένα
φιλανθρωπικό ίδρυμα το αλμυρό ποσό των… 22 δολαρίων. Και ανάμεσα στ’ άλλα
του γράφει «Φαντάζομαι πως τώρα που τσέπωσες το παραδάκι θα θέλεις να την
κάνεις για να βάλεις κάτι στην κοιλιά σου»!

«Έτσι έγινα άνθρωπος…»

«Από την αρχή ήθελα να παίζω διαφορετικούς ρόλους σε διαφορετικές ταινίες.
Αυτό σε κρατάει ζωντανό και ενεργητικό», λέει ο Τζακ Νίκολσον. «Στο κάτω κάτω
της γραφής αυτό είναι που έχει πλάκα. Μην ξεχνάτε πως υπάρχουν 7.000 κανάλια
και άλλα τόσα ριάλιτι σόου που δείχνουν αληθινούς θανάτους, αληθινών ανθρώπων.
Πώς λοιπόν θα συγκινήσεις τους θεατές; Δείχνοντας εικονικούς φόνους; Αυτό
έμαθα κοντά στον Μικελάντζελο Αντονιόνι και τον Τζον Χιούστον. Το έχω πει.
Είμαι τυχερός γιατί ευλογήθηκα απ’ αυτούς. Κάπως έτσι έγινα άνθρωπος».

INFO

Η μελαγχολική κομεντί «Σχετικά με τον Σμιντ» του Αλεξάντερ Πέιν, με τον Τζακ
Νίκολσον, θα προβληθεί την Κυριακή (9/2) στην «Αθηναΐδα» σε αβάν πρεμιέρ του
Cine Club των «ΝΕΩΝ». Είσοδος με προσκλήσεις (κουπόνια θα δημοσιευθούν τις
επόμενες μέρες στους «Ορίζοντες»).