ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Καταναλωτές

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο Νικόλαος Αθανασόπουλος, Κρέμου 129, Καλλιθέα, γράφει:

«Ομολογώ ότι δεν κατανοώ πλήρως τη νοοτροπία ορισμένων συμπολιτών-καταναλωτών
– που καταναλώνουν μανιωδώς επικίνδυνα (κατά τεκμήριον) προϊόντα – οι οποίοι
αφού αγοράσουν, χρησιμοποιήσουν και εντέλει υποστούν κάποια βλάβη ή ζημιά στην
υγεία τους από την (υπερβολική) χρήση αυτών των “νοσογόνων” (κατά τον
ισχυρισμό τους) ειδών, καταφεύγουν εκ των υστέρων στη Δικαιοσύνη εναντίον των
εταιρειών που παράγουν αυτά τα “αγαθά”, ζητούντες αποζημιώσεις ύψους πολλών
εκατομμυρίων δραχμών, επειδή βλάφτηκε η υγεία τους. Έτσι, πέραν του
καπνίσματος των τσιγάρων, (έχουν καταδικασθεί καπνοβιομηχανίες στις Ηνωμένες
Πολιτείες, ύστερα από μηνύσεις που υπέβαλαν καπνιστές-παθόντες), ήρθε στην
επιφάνεια η είδηση ότι “Γιατρός εμήνυσε εταιρεία κινητής τηλεφωνίας γιατί
έπαθε καρκίνο!” (“ΤΑ ΝΕΑ”).

Κατόπιν τούτου, γεννάται το εύλογο ερώτημα: ποιος υποχρέωσε τον εν λόγω μηνυτή
να αγοράσει αυτό το χρηστικό προϊόν; Δεν το απέκτησε “ιδία βουλήσει” – δηλαδή
με τη θέλησή του; Αν δεν αγόραζε ο μηνυτής την κινητή τηλεφωνική συσκευή, θα
είχε τώρα το κεφάλι του ήσυχο… Για την κινητή τηλεφωνία δεν έχω τεκμηριωμένη
άποψη – άλλωστε ο μηνυτής γιατρός είναι, κάτι θα ξέρει παραπάνω… Για τα
τσιγάρα όμως, τα σχετικά κυτία αναγράφουν με σαφήνεια προειδοποίηση του
υπουργείου Υγείας ότι “το κάπνισμα βλάπτει σοβαρά την υγεία”. Επομένως, δεν
χωρεί καμία αμφιβολία για τη βλαπτικότητα του καπνίσματος, ούτε άγνοια
δικαιολογείται, διότι η σχετική αναγραφή είναι σαφής και ο καταναλωτής-χρήστης
υποτίθεται ότι ξέρει τι αγοράζει.

Κατά συνέπεια, μην επιρρίπτουμε σε άλλους τις ευθύνες των πράξεών μας, πολλώ
μάλλον στις κατασκευάστριες εταιρείες, που ως επιχειρήσεις επιζητούν τον τζίρο
και το κέρδος.

Στην Ελλάδα η (κακή) συνήθεια του καπνίσματος και η (αλόγιστη) χρήση της
κινητής τηλεφωνίας έχουν προσλάβει διαστάσεις επιδημίας ή ομαδικής υστερίας!

Επομένως, μην επιρρίπτουμε ευθύνες στους άλλους (ούτε στις κατασκευάστριες
εταιρείες). Πρέπει να δίνουμε λόγο των πράξεών μας και να μάθουμε να είμαστε
υπεύθυνοι και υπόλογοι για ό,τι ήθελε μας συμβεί. Την αποκλειστική αρμοδιότητα
την έχει ο χρήστης και όχι ο κατασκευαστής χρηστικών ουσιών ή αντικειμένων
και, τέλος, κατά την ίδια λογική, θα πρέπει και οι βιομηχανίες αυτοκινήτων να
θεωρούνται υπεύθυνες και να… μηνύονται καθημερινά, εφόσον συχνά-πυκνά έχουμε
εκατοντάδες νεκρούς και τραυματίες από τροχαία… Εκεί θα φτάσουμε;».