Η τύχη του Μελωγιαννίδη…

Γιώργος Μελωγιαννίδης

Ένας σπουδαίος χορευτής. Μαθητής του σπουδαίου Τσαμπουκιάνι, μέλος του
Μπαλέτου της Όπερας της Τιφλίδας, έφτασε στην Ελλάδα από τον Πόντο το 1992. Οι
άνθρωποι του χορού κατάλαβαν την αξία του και ο Μελωγιαννίδης πέρασε σύντομα
στο Μπαλέτο της Λυρικής Σκηνής. Εκεί, οπλισμένος με μια τεχνική που κανένας
Έλληνας χορευτής δεν διέθετε, με φυσικά προσόντα, με ένα τάλαντο σπάνιο,
«πέταξε». Η τότε – και νυν – διευθύντρια του Μπαλέτου Άννα Πέτροβα – όπως και
οι χορογράφοι που τον δίδαξαν – διέκρινε το μέγεθός του και τον προώθησε στην
κορυφή του συγκροτήματος. Ο Γιώργος Μελωγιαννίδης έγινε σύντομα Πρώτος
Χορευτής. Η συνέχεια ήταν παράξενη. Ο νεαρός χορευτής συνάντησε προβλήματα
επαγγελματικά και προσωπικά. Δεν ξέρω λεπτομέρειες, ούτε ζήτησα ούτε θέλω να
μάθω. Η αλήθεια έχει πολλές όψεις. Η ουσία είναι ότι ο Γιώργος τον Απρίλιο του
2001 πήρε μια απόφαση σκληρή. Και απεγνωσμένη. Να δώσει ένα τέλος μόνος στα
προβλήματά του. Το τραγικό είναι ότι η προσπάθειά του δεν οδήγησε στο
αποτέλεσμα που επιθυμούσε. Έμεινε στη ζωή χωρίς να διατηρεί την επαφή του με
το περιβάλλον.

… και τα υπουργεία Πολιτισμού και Υγείας

Τι γίνεται τώρα; Ο Γιώργος Μελωγιαννίδης βρίσκεται εδώ και ενάμιση χρόνο σ’
ένα δωμάτιο στο Ασκληπιείο της Βούλας σε στάσιμη κατάσταση. Με ανάγκες
φυσικοθεραπείας που δεν του γίνεται. Η Λυρική οργάνωσε – και έπραξε άριστα –
πέρυσι τον Σεπτέμβριο στο Ηρώδειο μια βραδιά με τον «Ζορμπά» που οι εισπράξεις
της διατέθηκαν υπέρ του χορευτή. Δεν αρκεί όμως. Από τη γυναίκα του έμαθα ότι
γίνεται προσπάθεια να εισαχθεί στο Κέντρο Αποκατάστασης Αναπήρων που βρίσκεται
στους Αγίους Αναργύρους και όπου μπορεί να του παράσχουν βοήθεια σημαντικότερη
και, ίσως, πιο αποτελεσματική. Η αρμόδια επιτροπή τον έχει εξετάσει, έχει
δώσει την έγκρισή της από τον Μάιο, αλλά έκτοτε σιωπή. Από τη στήλη αυτή,
έκκληση προς τη Λυρική και προς το υπουργείο Πολιτισμού να κάνουν ό,τι περνάει
από το χέρι τους για έναν καλλιτέχνη που πρόσφερε στον πολιτισμό της πατρίδας
του. Του το οφείλουμε. Δεν γίνεται να ξεχαστεί πεταμένος σ’ ένα δωμάτιο
νοσοκομείου. Ήδη έχω δεχτεί προ πολλού το e-mail αναγνώστη ο οποίος με ρωτάει
για την τύχη του. Έκκληση και προς το υπουργείο Υγείας να μεριμνήσει,
εξαντλώντας τα περιθώρια, για την αποκατάσταση ενός νέου ανθρώπου.