«Μάθημα διείσδυσης στην ποίηση»

Ο Κώστας Γεωργουσόπουλος και ο Ρένος Αποστολίδης στη χθεσινή παρουσίαση της ανθολογίας

«Έχουμε μπροστά μας μία σημαντική τομή. Η σχολιασμένη καβαφική ανθολογία των
Ρένου, Ήρκου και Στάντη Αποστολίδη αποτελεί μεγάλο μάθημα, ευαγγέλιο
εκπαιδεύσεως για το πώς διεισδύουμε σε ένα ποίημα», είπε χθες ο φιλόλογος και
κριτικός Κώστας Γεωργουσόπουλος, στη διάρκεια της παρουσίασης του τόμου «Κ.Π.
Καβάφης, Άπαντα τα δημοσιευμένα ποιήματα». Πρόκειται για την εξέλιξη της
ανθολόγησης του Καβάφη που πραγματοποίησε το 1933 ο Ηρακλής Αποστολίδης,
πατέρας του Ρένου, ερχόμενος σε σφοδρή αντιπαράθεση με τη – φιλο-Παλαμική –
διανόηση της εποχής. Ο σημερινός τόμος, προϊόν εργασίας πλέον των δύο χρόνων,
του Ρένου Αποστολίδη και των φιλολόγων γιων του Ήρκου και Στάντη, έχει το
πλεονέκτημα μιας σχολαστικής ανάλυσης, σχεδόν στίχο προς στίχο – αλλά και με
χωριστό θεωρητικό κείμενο -, παραθέτοντας όλες τις ερμηνευτικές απόψεις που
έχουν διατυπωθεί στο παρελθόν, προσθέτοντας και την τυχόν νέα δική τους, με
τον τρόπο που «οι κλασικοί φιλόλογοι επεξεργάζονται ένα αρχαίο κείμενο», όπως
χαρακτηριστικά έλεγε ο – κλασικός φιλόλογος – Ήρκος Αποστολίδης. Ο Ρένος
Αποστολίδης θυμήθηκε τις λογοτεχνικές βραδιές στο πατρικό του, στη διάρκεια
των οποίων «ο πατέρας μου διάβαζε τα ποιήματα του Καβάφη κρύβοντας το όνομα
του ποιητή», θυμήθηκε και τον κοσμοπολίτη Ουράνη που πήρε συνέντευξη από τον
Καβάφη στο σπίτι του ποιητή υπό το φως των κεριών.

Η αίθουσα παρουσίασης, στη Στοά του Βιβλίου, ήταν ασφυκτικά γεμάτη. Τη
συζήτηση άνοιξε ο διευθυντής της «Ελευθεροτυπίας» κ. Σεραφείμ Φυντανίδης –
«όλα σε αυτό τον τόπο είναι οικογενειακή υπόθεση», είπε μεταξύ αστείου και
σοβαρού – για να συνεχίσει ο κ. Κ. Γεωργουσόπουλος και τα μέλη της οικογένειας
Αποστολίδη. «Είναι γνωστό ότι ο Ρένος Αποστολίδης είναι ανατρεπτικός. Εδώ όμως
η οικογένεια Αποστολίδη ανατρέπει έναν κανόνα λαθεμένο και δημιουργεί έναν
ερμηνευτικής νηφαλιότητας», τόνισε ο κ. Γεωργουσόπουλος, επισημαίνοντας ότι «ο
Καβάφης λίγο έλειψε να συνθλιβεί στις συμπληγάδες δύο ακραία διαφορετικών
ερμηνευτικών προσεγγίσεων, της φροϋδικής και της μαρξιστικής».