Δάκρυα ζεστά…

Βάσια Τριφύλλη

Αρκετές θέσεις στην πλατεία του θεάτρου «Κοτοπούλη» άδειες, συγκίνηση από τους
παλιούς που τιμήθηκαν αναδρομικά και απόντες οι πέντε από τους οκτώ που
βραβεύτηκαν, οι δύο από τους δεκατρείς που τιμήθηκαν έως και κάποιοι από
αυτούς που είχαν κληθεί να επιδώσουν τα μετάλλια και τις περγαμηνές, όπως ο
Αλέξης Σολομός ή ο Χάρρυ Κλυνν: η σούμα της προχθεσινής βραδιάς της απονομής
των Επάθλων του Θεατρικού Μουσείου. Την οποία «ζέσταναν» τα δάκρυα του πάντα
ευσυγκίνητου Καλού Ανθρώπου Θανάση Βέγγου.

… και μπούτι έξω

Την ζέσταναν όμως και το α καπέλα, «σπέσιαλ αφιερωμένο» στην αρτίστα, τραγούδι
του Σταμάτη Κραουνάκη που τραγούδησε στο πιτς – φιτίλι η αδάμαστη – «θα με
βλέπετε πολλά χρόνια ακόμα» μας «απείλησε» – Ζωζώ Σαπουντζάκη, η οποία, με
εντυπωσιακή γαλάζια γούνινη ετόλ στους ώμους που την άφησε να πέσει, μας
έδειξε και… λίγο μπούτι, η γλυκύτατη Άννα Κυριακού – που τιμήθηκε τη μέρα
της γιορτής της – και η χιουμορίστα Βίλμα Κύρου με τις αναμνήσεις τους από τη
σκηνή του θεάτρου «Κοτοπούλη» που εκείνη τη στιγμή πατούσαν και στην οποία
είχαν πρωτοεμφανιστεί πλάι στη Μεγάλη Μαρίκα, ο Γιώργος Θεοδοσιάδης με το
χιούμορ του, ο Γιάννης Φέρτης με την εφηβική του σιλουέτα και την αιώνια
ντομπροσύνη του, όλοι οι «παλιοί» με την παρουσία τους και μόνο, και η Βάσια
Τριφύλλη – αχ, αυτή η επιθεώρηση… – με το δικό της σπαρταριστό χιούμορ. Δεν
ξέρω πόσο τα σχετικά λογύδρια των βραβευόμενων και τιμώμενων έμοιαζαν με ωχρές
απομιμήσεις βραδιάς των Όσκαρ, αλλά η Βάσια Τριφύλλη ήταν αρκετή για να
γκρεμίσει κάθε σοβαροφάνεια: «Το στόμα μου έχει ξεραθεί», μας εξομολογήθηκε με
ύφος α λα Τριφύλλη. «Για να μη σας πω ότι κατουριέμαι κιόλας». Και η
αιφνιδιασμένη αίθουσα σείστηκε από τα γέλια.