ΕΓΡΑΨΑΝ

Ι. Κ. Πρετεντέρης

(ο αρθρογράφος, περί Τουρκίας)

«Εδώ και μερικά χρόνια, στις ελληνοτουρκικές σχέσεις επικράτησε ένα νέο,
εποικοδομητικό πνεύμα. Πρόκειται για μια στρατηγική επιλογή θεμελιώδους
σημασίας της ελληνικής πολιτικής.

Την ίδια στιγμή, όμως, εκδηλώθηκε και μια χαζοχαρούμενη προσπάθεια να
πειστούμε ότι με τους Τούρκους δεν μας χωρίζει τίποτε, ότι ξαφνικά γίναμε
αδέλφια, ότι “λαός κι εσύ, κι εγώ λαός”. Μπούρδες! Με τους Τούρκους μας
χωρίζουν πολλά, απλώς αυτός δεν είναι επαρκής λόγος για να είμαστε συνεχώς στα
μαχαίρια.

Με άλλα λόγια, ούτε τσαμπουκάδες ούτε γαλιφιές. Υπάρχουν περιθώρια συμφωνίας,
όπως υπάρχουν περιθώρια διαφωνίας. Απλώς οι πολιτισμένες κοινωνίες λύνουν τις
διαφορές τους ή εμμένουν σ’ αυτές χωρίς να τσακώνονται συνεχώς και για το
παραμικρό σαν τα κοκόρια. Στη ζωή, σοβαροί άνθρωποι δεν είναι αυτοί που δεν
τσακώνονται. Είναι αυτοί που τσακώνονται μόνο για σοβαρό λόγο».

(«Το Βήμα»)