Το χρονικό της μεγάλης επίθεσης των χάκερ

Εκείνη τη Δευτέρα, στις 21 του μήνα, στα 13 κομβικά σημεία του Ίντερνετ η
κίνηση φαινόταν ομαλή και όλα γίνονταν σύμφωνα με τη συνηθισμένη ρουτίνα. Οι
αίθουσες με τους πανίσχυρους υπολογιστές, που προσφέρουν πολύτιμες υπηρεσίες
στους χρήστες του Δικτύου όλου του πλανήτη, βρίσκονται σκορπισμένες σε
τέσσερις χώρες (ΗΠΑ, Ιαπωνία, Σουηδία, Αγγλία) για λόγους ασφαλείας και
επιβλέπονται από Πανεπιστήμια, ερευνητικά ιδρύματα, ιδιωτικές εταιρείες,
στρατιωτικές και κυβερνητικές υπηρεσίες.

Τα μεσάνυχτα ώρα Ελλάδος (5 το απόγευμα στις ανατολικές ακτές της Αμερικής και
10 το βράδυ στην Αγγλία), κάτι άρχισε να αλλάζει στην κυκλοφορία του Δικτύου.
Ήταν το λεπτό που οι 13 κόμβοι, οι οποίοι έχουν στη μνήμη τους όλες τις
διευθύνσεις του Δικτύου, δέχθηκαν ταυτόχρονη μαζική επίθεση από αγνώστους.
Χιλιάδες υπολογιστές, από όλο τον κόσμο, έστρεψαν τα ηλεκτρονικά τους βέλη
προς την κατεύθυνσή τους. Άγνωστοι είχαν σπείρει σε αυτούς τους υπολογιστές –
κυρίως πανεπιστημιακών ιδρυμάτων και εταιρειών με αδιάκοπη πρόσβαση στο
Ίντερνετ – ηλεκτρονικούς «δαίμονες», δηλαδή προγράμματα ιών με εντολή να
δράσουν το συγκεκριμένο λεπτό. Όταν ήρθε η ώρα, οι υπολογιστές αυτοί άρχισαν
να στέλνουν μαζικές «αιτήσεις» στους 13 κόμβους, ζητώντας κάποιες διευθύνσεις.

«Η επίθεση ονομάζεται Denial of Service και η ιδέα δεν είναι να
προκαλέσει ζημιές σε έναν σέρβερ, αλλά να τον θέσει εκτός λειτουργίας,
προσφέροντας υπερβολικό φόρτο εργασίας”, εξηγεί ο Josmaarten Swinkels, ειδικός
σε θέματα ασφάλειας ηλεκτρονικών υπολογιστών, από την εταιρεία Inter. “Πίσω
από την όλη ιστορία βρίσκεται ένας συγγραφέας ιών. Έγραψε έναν ιό και για μία
χρονική περίοδο, το μόνο που ήθελε ήταν να τον απλώσει σε όσο γίνεται
περισσότερους υπολογιστές ανά τον κόσμο, αφήνοντας όσο γίνεται λιγότερα ίχνη.
Εύκολο, για κάποιον που ξέρει τη δουλειά. Ο ιός εξαπλώθηκε, πιθανότατα, μέσω
e-mail και ήταν γραμμένος με τέτοιον τρόπο ώστε να είναι “αόρατος” – να μην
εμφανίζει ούτε προβλήματα στους υπολογιστές ούτε “κολλήματα”. Ο συγγραφέας τον
έχει προγραμματίσει ώστε την συγκεκριμένη ημέρα και ώρα να επιχειρήσει σύνδεση
με τους συγκεκριμένους κόμβους. Μπορεί να εντοπισθούν, τα σημεία απ’ όπου
δέχθηκαν επίθεση οι κόμβοι, όμως ο εντοπισμός τους, δεν θα προσφέρουν άλλη
πληροφορία εκτός από το ότι πρόκειται για μολυσμένα από κάποιον ιό
μηχανήματα».

Η κίνηση στους κόμβους της «καρδιάς» του Internet ξεπέρασε τον
συνηθισμένο φόρτο κατά 40%, προκαλώντας κομφούζιο. Επτά παρέλυσαν εντελώς, ενώ
άλλοι δύο διέκοπταν τη λειτουργία τους κατά διαστήματα και επανέρχονταν ύστερα
από λίγο. Μόνο τέσσερις κατάφεραν να αποκρούσουν την επίθεση χωρίς απώλειες.
Μόλις οι τεχνικοί κατάλαβαν τι συμβαίνει, ενεργοποίησαν τα αμυντικά συστήματα
των κόμβων, τα οποία είχαν ενισχυθεί τους τελευταίους μήνες έπειτα από
προτροπή των ειδικών ασφαλείας, μειώνοντας αισθητά την ένταση της επίθεσης,
μέχρι που σταμάτησε εντελώς μία ώρα μετά την έναρξή της.

Το FBI στα ίχνη των δραστών

Συντονισμένη επίθεση από χάκερ δέχτηκαν τη Δευτέρα 21 Οκτωβρίου οι 13 κεντρικοί κόμβοι που έχουν στη μνήμη τους όλες τις διευθύνσεις του Διαδικτύου

Τις ημέρες μετά την επίθεση άρχισε από ένα ολόκληρο τμήμα του FBI και ειδικό
επιτελείο του Λευκού Οίκου η απελπισμένη προσπάθεια για τον εντοπισμό των
δραστών. Ο Άρι Φλέισερ, εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου, την περασμένη εβδομάδα
εμφανίσθηκε στους δημοσιογράφους για να δηλώσει με αισιοδοξία πως «έχει ήδη
αρχίσει μια πολύ μεγάλη επιχείρηση για τον εντοπισμό των δραστών της επίθεσης».

Οι επικεφαλής του FBI και οι πρώην χάκερ, οι οποίοι πλέον εργάζονται εκεί,
γνωρίζουν καλά πως η φράση έχει και συνέχεια, την οποία όμως ο Φλέισερ
ουδέποτε θα μπορούσε να εκφωνήσει δημόσια – «… αλλά μην ελπίζετε και πολλά».
«Ο συγγραφέας (ή οι συγγραφείς) του ιού πιθανότατα δεν ήταν χαζοί ν’ αφήσουν
ίχνη-συνήθως δεν είναι», υποστηρίζει ο κ. Swinkels. «Οι δικοί τους υπολογιστές
προφανώς δεν είναι καν ανάμεσα στους 50.000 ή 100.000 μολυσμένους με τον ιό
που πραγματοποίησαν την επίθεση». Άρα; Τι ακριβώς ψάχνει το FBI; – «Ψύλλους
στ’ άχυρα», θα απαντούσαν οι Αμερικανοί ειδικοί αν γνώριζαν την ελληνική
έκφραση. Όχι πως δεν υπάρχει τρόπος να εντοπισθεί ο συγγραφέας – υπάρχει.
Απαιτεί όμως εξαντλητική δουλειά μυρμηγκιού, ικανές δόσεις τύχης, που όμως και
πάλι δεν μπορούν να εγγυηθούν αποτελέσματα.

«Ο μόνος τρόπος», λέει ο κ. Swinkels, «είναι να γίνει ανάλυση του ιού. Κάποια
μολυσμένα μηχανήματα μπορεί να βρεθούν. Από εκεί, μπορούμε να πάρουμε τα
μολυσμένα αρχεία και να ψάξουμε εξονυχιστικά για το πώς γράφηκε ο ιός.
Εγκληματολογική έρευνα, δηλαδή, στην παραμικρή λεπτομέρεια. Από τον τρόπο με
τον οποίο έχει γραφεί ο ιός, ίσως δούμε αν μοιάζει με κάποιον άλλον, τον
συγγραφέα του οποίου γνωρίζουμε. Πιθανά σχόλια ή ορθογραφικά λάθη θα μπορούσαν
να δείξουν από ποια χώρα προέρχεται. Αν είμαστε τυχεροί και ο συγγραφέας
(επιζητώντας τη δόξα) έχει αφήσει κάποιο σχόλιο, κάτι που να παραπέμπει στο
ψευδώνυμό του, θα βρούμε ένα – αχνό μεν, αλλά απτό – σημείο αναφοράς. Όλα
αυτά, όμως, σπάνια βρίσκονται. Δεν υπάρχει καμία απολύτως εγγύηση γι’ αυτού
του είδους τις έρευνες. Το FBI θα βρει αυτό που ψάχνει μόνο αν ο δράστης της
επίθεσης έχει κάνει κάποια γκάφα».

«Οι ικανοί δεν πιάνονται»

Πάνω από το 60% των επιθέσεων στον κυβερνοχώρο δεν αναφέρεται και δεν
αποκαλύπτεται ποτέ – αυτά είναι τα στοιχεία που δίνει το FBI. Αμερικανοί
ειδικοί που ασχολούνται με το ηλεκτρονικό έγκλημα, αλλά και στελέχη του FBI
δεν διστάζουν να παραδεχθούν πως ήταν και είναι ακόμη «απροετοίμαστοι» να
αντιμετωπίσουν επιθέσεις όπως αυτές που συνέβησαν στους κεντρικούς σέρβερ του
Ίντερνετ προ ημερών ή εκείνες που σημειώθηκαν τον Φεβρουάριο του 2000, όταν το
Yahoo, το eBay και μια σειρά από μεγάλες «βιτρίνες» του ηλεκτρονικού εμπορίου
έμειναν εκτός λειτουργίας επί ώρες, μετρώντας στα ταμεία τους απώλειες της
τάξεως του 1,2 δισ. δολαρίων.

Όπως λέει χαρακτηριστικά ο Bruce Schneier, διευθυντής τεχνολογικών ερευνών
στην αμερικανική εταιρεία Counterpane Internet Security, η οποία ελέγχει την
ασφάλεια των μεγαλύτερων δικτύων στις ΗΠΑ, «μόνο τους ηλίθιους χάκερ μπορείς
να εντοπίσεις. Αν οι τύποι είναι “σοβαροί”, αν δεν είναι πιτσιρικάδες που
πήραν τα μυαλά τους αέρα και κομπάζουν πως χειρίζονται τα μηχανήματα στα
δάχτυλα, το πιο πιθανόν είναι να μην τους βρεις ποτέ. Οι πραγματικά ικανοί
χάκερ δεν πιάνονται».