ΓΝΩΜΗ Το μήνυμα του Κέννεντυ στον Μπους

Η αντιπαράθεση του Μπους με τον Σαντάμ είναι ένας παράδεισος για τους
«εθισμένους» στους ιστορικούς παραλληλισμούς. Για κάποιους, ο Σαντάμ είναι ο
Χίτλερ, και οι Ευρωπαίοι που αρνούνται να τον αντιμετωπίσουν διαπράττουν ένα
νέο Μόναχο. Εναλλακτικά, οι ΗΠΑ κινδυνεύουν να παρασυρθούν σε ένα νέο Βιετνάμ.
Η σύγκριση, όμως, που ακόμη και ο ίδιος ο Μπους προσκαλεί, είναι με την κρίση
των πυραύλων στην Κούβα.

Πριν από 40 χρόνια, στις 22 Οκτωβρίου του 1962, ο πρόεδρος Κέννεντυ
εμφανίστηκε στην τηλεόραση προκειμένου να αποκαλύψει την ύπαρξη σοβιετικών
βάσεων πυραύλων στην Κούβα και να ανακοινώσει την επιβολή καραντίνας στο νησί.
Ο Νικήτα Χρουστσώφ κατήγγειλε αμέσως την αμερικανική ενέργεια ως πειρατεία. Με
τα σοβιετικά πλοία να κατευθύνονται προς την Κούβα, ο πυρηνικός πόλεμος
έμοιαζε πιθανός, αν όχι πολύ πιθανός.

Σήμερα, τόσο οι υποστηρικτές όσο και οι πολέμιοι της ανάληψης στρατιωτικής
δράσης εναντίον του Ιράκ χρησιμοποιούν τον τρόπο με τον οποίο χειρίστηκε ο
Κέννεντυ την κρίση εκείνη για να ενισχύσουν τη θέση τους. Στην κρίση της
Κούβας, όμως, ο εχθρός ήταν η αντίπαλη υπερδύναμη. Σήμερα, είναι ο ηγέτης μιας
ξεχαρβαλωμένης, απομονωμένης χώρας. Ο κίνδυνος που εκπροσωπεί είναι ότι
ενδέχεται να αποκτήσει ένα πυρηνικό όπλο σε ένα ή δύο χρόνια. Ουδείς
αμφιβάλλει ότι ο κόσμος, και η ίδια του η χώρα, θα ήταν καλύτερα χωρίς αυτόν.
Ως απειλή για την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ, όμως, ο Σαντάμ «μετράει» ελάχιστα.
Ως απειλή για τον αμερικανικό τρόπο ζωής δεν συγκρίνεται καν με τον ελεύθερο
σκοπευτή της Ουάσιγκτον.

Ο χειρισμός της κουβανικής κρίσης προσφέρει πράγματι ένα πολύτιμο μάθημα. Οι
σύμβουλοι του Κέννεντυ θυμούνται την προνοητικότητά του, τις ερωτήσεις για τις
πιθανές επιπτώσεις κάθε συγκεκριμένης απόφασης, τα «τι θα συμβεί αν…». Ο
λογογράφός του, Τεντ Σόρενσεν, του επέστησε την προσοχή στις «ενέργειες που η
Ιστορία δεν θα μπορέσει ούτε να καταλάβει ούτε να ξεχάσει». Και ο πρόεδρος
έλαβε σοβαρά υπόψη την προειδοποίησή του.