[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Λοιπόν αύριο τελειώνουμε μ’ αυτές τις εκλογές, και σε μια εβδομάδα, δέκα
ημέρες, να είστε σίγουροι, κανείς δεν θα θυμάται τίποτε. Ούτε για το ποιος
έστειλε μήνυμα, ούτε για το ποιος το πήρε, ούτε πολύ περισσότερο ποιος έβαλε
τα δυνατά του. Η ουσία είναι ότι τελειώνουμε καλά, δεν θα μπούμε σε πολιτικές
περιπέτειες, κι αυτό που την άνοιξη φαινόταν ως αναπόφευκτο, τώρα δεν υπάρχει
στον ορίζοντα. Τι φαινόταν αναπόφευκτο; Μια βαθιά πολιτική κρίση, με επίκεντρο
μια κρίση στο ΠΑΣΟΚ εξαιτίας μιας συντριβής στις δημοτικές και νομαρχιακές
εκλογές. Συντριβή που θα οδηγούσε την ιστορική ηγεσία του ΠΑΣΟΚ να ζητήσει
έκτακτο συνέδριο, για να τεθεί θέμα ηγεσίας – ήτοι εξοβελισμός του Κ. Σημίτη
από την προεδρία του κόμματος και την πρωθυπουργία. Όλα αυτά όμως τώρα
μοιάζουν με (πολύ) κακό όνειρο…

Εφιάλτης με… τζιπ

Εσείς βλέπετε όνειρα; Ο Κώστας Καραμανλής, σίγουρα, βλέπει. Αλλά είναι πολύ
άσχημα και τον κάνουν να πετάγεται από τον ύπνο. Πάνω εκεί που ήταν ένα βήμα
απο την εξουσία, και ονειρευόταν να κόβει βόλτες στο μεγάλο σαλόνι του
Μαξίμου, βλέπει με τρόμο να τον κυνηγάει ένα θηριώδες τζιπ, από τα παλιά της
Λαντ Ρόβερ, και απειλεί να τον πατήσει. Κάθιδρος ο άνθρωπος ξυπνάει, μέσα στα
μαύρα μεσάνυχτα ακριβώς όπως ο ανθρωπάκος που πρωταγωνιστεί σ’ εκείνο το
εφιαλτικό σποτ με το «στείλε μήνυμα» στην υγεία. «Μηηηη, όχι άλλο τζιπ, δεν
θέλω άλλο» κραυγάζει, αλλά πια είναι αργά. Η ζημιά έχει γίνει…

Τα πώς και τα γιατί

Κυριακή κοντή γιορτή, αλλά από Δευτέρα, λαλούν τα όργανα – για όλους. Στη Νέα
Δημοκρατία, όλη αυτή την εβδομάδα ακόνιζαν τα μαχαίρια για τη μεγάλη στιγμή.
Τότε, δηλαδή, που θα «πελεκήσουν» όλο το ηγετικό κομματικό απαράτ της
Ρηγίλλης. Σουφλιάς, Λούλης, Ρουσόπουλος, Μεϊμαράκης και, φυσικά, Καραμανλής θα
κληθούν να δώσουν εξηγήσεις. Για τα πώς και τα γιατί αυτών των εκλογών, που
έφεραν το κόμμα κάνα χρόνο πίσω, στην προσπάθεια για την κατάληψη των
χειμερινών ανακτόρων της εξουσίας. Όσοι γνωρίζουν, περιμένουν πώς και πώς να
εκφραστεί το μητσοτακαίικο που δαγκώνει γλώσσες όλες αυτές τις ημέρες εν όψει
του δεύτερου γύρου των εκλογών. Τώρα που τελειώνει ο γύρος, ολοκληρώνεται και
η εγκράτεια στις δηλώσεις. Κι όποιον πάρει ο χάρος…

Η Ντόρα δεν ξεχνά

Η Ντόρα, είναι γνωστό, ότι θα ήθελε να βγει από τον πρώτο γύρο. Να πάρει ένα
60% – περισσότερο κι από αυτό του Αβραμόπουλου το ’98 – και να τελειώνει. Αλλά
δεν το πήρε. Πήρε 47%, και αναγκάστηκε να καταφύγει σε λάσπες κατά του Χρήστου
Παπουτσή. Το γυαλισμένο, καλοστημένο χαμόγελο, έδωσε τη θέση του σε μια
αγριεμένη μορφή, που απέπνεε εκνευρισμό. Είναι άγνωστο τι θα γίνει αύριο στις
κάλπες, ποιος θα κερδίσει τον Δήμο Αθηναίων. Αλλά είναι σίγουρο ότι ο Κ.
Καραμανλής δεν μπορεί να περιμένει τίποτε θετικό από την Ντόρα. Που έχει, σαρξ
εκ της σαρκός, το κύριο χαρακτηριστικό του Μητσοτάκη: δεν ξεχνάει ποτέ….

Παιχνιδάκια βουλευτών

Και στο ΠΑΣΟΚ, τα όργανα, από Δευτέρα θα ξεκινήσουν. Και είναι σωστό. Κάποιος
δεν πρέπει να απολογηθεί για την άθλια εικόνα του κόμματος στη Θεσσαλονίκη;
Κάποιος δεν πρέπει να δώσει εξηγήσεις για τις χαμένες από χέρι επιλογές; Ποιος
δηλαδή προώθησε τον συμπαθή Χατζησάββα ως αντίπαλο του διαρκώς κλαμένου Π.
Ψωμιάδη, αντί της Χρύσας Αράπογλου που θα κέρδιζε περίπατο τον κλαμένο. Ή στον
Δήμο Θεσσαλονίκης, όπου επελέγη ο καμένος απο χέρι Σπ. Βούγιας, αντί μιας
προσωπικότητας που θα μάζευε τουλάχιστον το ΠΑΣΟΚ. Και να ‘ταν μόνο στη
Θεσσαλονίκη τα φαινόμενα αυτά; Όλη η Ελλάδα έχει να λέει για τα παιχνιδάκια
των βουλευτών ή και… πρώην βουλευτών, που στοίχισαν στην παράταξη. Αλλά επ’
αυτών, έχουμε όλο τον καιρό μπροστά μας, να τα πούμε…

Συμπάθεια και οίκτος

Δυστυχώς η στήλη δεν διαθέτει αποκλειστικές δηλώσεις του Γιάννη Τζαννετάκου.
Είναι ίσως η μόνη στήλη εφημερίδας που δεν έχει δηλώσεις του υποψηφίου της
Ν.Δ. για την Υπερνομαρχία Αθηνών – Πειραιώς. Οτιδήποτε άλλο κυκλοφορεί σε
έντυπο, οτιδήποτε άλλο εκπέμπει ως ραδιόφωνο ή τηλεόραση, έχει δηλώσεις. Και
τι δηλώσεις. Ικανές να προκαλέσουν τα πιο ευγενή αισθήματα συμπάθειας και
οίκτου, γι’ αυτόν τον καημένο 65άρη που κλαίγεται στις οθόνες γιατί «του
έκαναν την κηδεία» – υπερβάλλων σκοπίμως για ένα «άγριο» χιούμορ που του έκανε
ο Θέμος Αναστασιάδης από τηλεοράσεως. Θα έχει πολύ ενδιαφέρον αύριο, να δούμε
πόσοι συγκινήθηκαν από τα παθήματα του δυστυχούς Γ.Τ, που αίρει, αυτός, τις
αμαρτίες της Ν.Δ. Όσοι και να ‘ναι, πάντως, αυτοί που προκαλούν τον οίκτο για
να κερδίσουν ψήφους, ας το ξεχάσουν καλύτερα. Άμα ήταν έτσι θα βγάζαμε
πρωθυπουργό τον… Ψωμιάδη!

ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Αυτή η διάχυτη θλίψη…

Είπα Ψωμιάδη, και δεν μπορώ, θα το αναφέρω. Ο άνθρωπος κέρδισε στο νήμα την
περασμένη Κυριακή, έπειτα από κατά συρροήν χοντράδες που διέπραξε το ΠΑΣΟΚ.
Χοντράδες τακτικής. Αλλά αντί να καθήσει να το ευχαριστηθεί, να το
πανηγυρίσει, εκείνος ζήλωσε τη δόξα του… Νίκου Ξανθόπουλου. Πήρε σβάρνα τα
κανάλια και ως Αχιλλεύς μηνύων και θλιμμένος, άρχισε να κλαίει… να κλαίει…
να κλαίει, για το κακό που του έκαναν. Θες, άνθρωπέ μου, να κλάψεις γι’ αυτό
το κακό; Τι κακό δηλαδή – ολόκληρη νομαρχία κέρδισες. Κάτσε σπίτι σου και
κλάψε όσο θες. Γιατί πρέπει να το μοιράζεσαι μαζί μας; Αλλά αυτή η διάχυτη
θλίψη, δεν υποφέρεται. Άσε που δεν διορθώνει και τίποτε. Ούτε τη χούντα
κάνει… χούντα (από επανάσταση που τη θες εσύ), ούτε το βιβλίο του Ανδρουλάκη
ανασυστήνει από τις στάχτες, ούτε τα τηλεγραφήματα στους φιλοβασιλικούς
ανακαλεί. Μόνο σχόλια προκαλεί. Και δεν είναι και καλά…

Η χελώνα κι ο λαγός

Και για όσους αγωνιούν, για την έκβαση της αυριανής μάχης στην υπερνομαρχία,
θα τους συνιστούσαμε να ηρεμήσουν, να χαλαρώσουν και να οδεύσουν με
αποφασιστικότητα αύριο στην κάλπη. Δημοσκοπήσεις δεν μπορούμε να ανακοινώσουμε
– το απαγορεύει ως γνωστόν ο εκλογικός νόμος. Αλλά όπως όλα – μα όλα –
δείχνουν, θα επαναληφθεί ο μύθος της χελώνας και του λαγού. Ή του
Τσινκουετσέντο που κερδίζει, περίπατο, το Λαντ Ρόβερ. Κι όχι μόνο το κερδίζει,
αλλά στα χίλια μέτρα το αφήνει και 200 μέτρα – ή κάπου εκεί γύρω – πίσω! Έγινα
αντιληπτός;