ΜΑΤΙΕΣ Λίγο χρώμα

Άιντε, δεύτερη και τελευταία μέρα. Όλα πήγαν καλά την πρώτη, όλα θα πάνε καλά
και τώρα. Όμως, ποιος ο λόγος, γι’ αυτή την ψηφοφορία με δόσεις; Γιατί, σώνει
και καλά να μπαίνει και η ταλαιπωρία στη μέση; Οι εκλογές, θα ‘πρεπε να είναι
ένα διάλειμμα χαράς. Ο λαός εκλέγει τους ηγέτες του! Τι πιο όμορφο πράγμα; Τι
πιο όμορφο και για τους ηγέτες, ν’ ανταμώνουν με τους ψηφοφόρους και να τα
λένε μαζί τους, στα πλαίσια μιας «μεγάλης γιορτής»;

Να βάλουμε λίγο χρώμα στη ζωή μας. Να διώξουμε όλα αυτά τα πολιομοδίτικα
φυλλάδια από μπρος μας. Τα φυλλάδια των ψηφοφόρων σε γυαλιστερό χαρτί, με τα
φουσκωμένα βιογραφικά και τις ποζάτες φωτογραφίες. Να μπει και η φαντασία,
διεκδικώντας το δικό της μερίδιο, στις αναμετρήσεις. Ήταν συνθήματα, αυτά που
επέλεξαν τα κόμματα; Δεν υπήρχε κάτι ερεθιστικό, για να διαλέξουν; Και το
χιούμορ;

Και τι να πω για τις γιγαντοαφίσες… ΄Όπως έλεγε η Ερ. Μαυρουδή, τις έβλεπες
και νόμιζες ότι είχες να κάνεις με εγκαίνια παραλιακού κέντρου! Με
τραγουδιστές και μουσικούς… Και βέβαια, κάποτε πρέπει να μιλήσουμε και για
την ταμπακιέρα: πόσα χρήματα ξόδεψαν οι υποψήφιοι για την καμπάνια τους; Και
πού τα βρήκαν; Δεν μπορεί να πληρώνει 30 εκατ. δραχμές για να βγει κάποιος
διαμερισματικός σύμβουλος! (Το είπε η Νίτσα Λουλέ και, ασφαλώς, έχει
στοιχεία).

Έχει δίκιο η Μ. Δαμανάκη, όταν λέει πως ρίχνοντας το βλέμμα μας, επίμονα, στα
μαύρα στίγματα της πολιτικής και όχι και στα φωτεινά, την απαξιώνουμε. Αλλά
Μαρία, τι να κάνουμε; Δεν είναι φοβερό αυτό που συμβαίνει; Δεν δηλώνει,
σαφέστατα, εκείνος που ξοδεύει εκατοντάδες εκατομμύρια για να κερδίσει τη
μάχη, ότι θα πάρει πίσω τα λεφτά του, όταν εκλεγεί; Πολύ σωστά η Μανίνα
Ζουμπουλάκη έριξε το καυτό θέμα στο τραπέζι της ΕΤ, με τον Τσίμα. Οι ίδιοι οι
πολιτικοί θα πρέπει να ασχοληθούν μ’ αυτό το ζήτημα. Γιατί τους θίγει. Τους
πάει πίσω.

Το είχα πει στον Γεννηματά: με τόσες αρμοδιότητες που παίρνουν οι κοινοτάρχες
και οι δήμαρχοι, με τόσα χρήματα που διαχειρίζονται, δεν φοβάσαι ότι μπορεί να
γίνει ζημιά; «Φοβάμαι», απαντούσε. «Αλλά η τωρινή κατάσταση, δεν είναι δυνατόν
να συνεχιστεί…». Σήμερα, η έρευνα αποδεικνύει ότι σπάνε όλα τα ρεκόρ της
διαφθοράς οι πολεοδομίες, πρώτον, και οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης,
δεύτερον. Δεν θα πρέπει να μπει νυστέρι και σ’ αυτή την ιστορία; Έχω σωρεία
περιπτώσεων να καταγγείλω.

Άιντε, λοιπόν, ξανά και πάλι. Την αστυνομική ταυτότητα και δρόμο (κέρδος κι
αυτό. Και, γενικώς, τάξη και όχι μπάχαλο, όπως φοβόμαστε). Και τη Δευτέρα, οι
καινούργιοι άρχοντες, στη μάχη. Το καθεμέρα θέλει σκληρή δουλειά. Και το 2004
φάνηκε απ’ τη γωνία.