Δεν θα τον συγχωρήσει

Οι αμερικανογερμανικές σχέσεις έχουν εισέλθει σε μια από τις χειρότερες
περιόδους των τελευταίων ετών, εκτιμούν κορυφαίοι αξιωματούχοι της κυβέρνησης
Μπους, αλλά και Αμερικανοί και Ευρωπαίοι αναλυτές στην Ουάσιγκτον.

Οι τελευταίοι, μάλιστα, σημειώνουν ότι θα χρειαστεί αρκετός χρόνος για να
επουλωθούν οι πληγές που προκάλεσαν η κάθετη αντίθεση του καγκελάριου Σρέντερ
στην αμερικανική πολιτική έναντι του Ιράκ και οι δηλώσεις της υπουργού
Δικαιοσύνης της απερχόμενης κυβέρνησής του, Χέρτα Ντέμπλερ – Γκμελίν, στις
οποίες φέρεται να παρομοίασε τον Τζορτζ Μπους με τον Χίτλερ.

Είναι χαρακτηριστική η χθεσινή «σκληρή» δήλωση του υπουργού Άμυνας Ντόναλντ
Ράμσφελντ ότι οι διμερείς σχέσεις έχουν «δηλητηριασθεί», έκφραση που
χρησιμοποίησε προ ημερών και η σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας Κοντολίζα Ράις.
Ενδεικτική του αρνητικού κλίματος είναι και η άρνηση του κ. Ράμσφελντ να
συναντηθεί με τον Γερμανό ομόλογό του κατά τη σύνοδο των Υπουργών Άμυνας του
ΝΑΤΟ, που πραγματοποιείται στη Βαρσοβία.

Σε αντίθεση με τα συγχαρητήρια που είθισται να απευθύνει ο Λευκός Οίκος στους
νικητές εκλογών άλλων χωρών, σε αυτή την περίπτωση τήρησε μια «ψυχρή σιωπή»,
αποφεύγοντας να σχολιάσει την επανεκλογή του κ. Σρέντερ. Μιλώντας στα «ΝΕΑ»
αρμόδιος αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ περιορίσθηκε να δηλώσει ότι «οι
Γερμανοί ψηφοφόροι μίλησαν μέσω της δημοκρατικής διαδικασίας και οι ΗΠΑ θα
συνεργασθούν με τη γερμανική κυβέρνηση σε θέματα κοινού ενδιαφέροντος».

Αναλυτές στην Ουάσιγκτον σημειώνουν ότι η κυβέρνηση Μπους δεν δείχνει
διατεθειμένη να ξεχάσει τη στάση του κ. Σρέντερ, ενώ οι πιο ακραίοι εξ αυτών
φθάνουν στο σημείο να δηλώνουν πως ο καγκελάριος «θα πληρώσει». Είναι πάντως
βέβαιο ότι θα περάσει αρκετός καιρός έως ότου προσκληθεί ο κ. Σρέντερ στον
Λευκό Οίκο. Ταυτόχρονα, γεννώνται εύλογα ερωτήματα για τις πολυποίκιλες
συνέπειες που μπορεί να έχει στο γεωπολιτικό σκηνικό ενδεχόμενη διαιώνιση του
ρήγματος που δημιουργήθηκε ανάμεσα στους δύο κύριους πυλώνες της μεταπολεμικής
ευρωατλαντικής συμμαχίας.

Ο «γεφυροποιός»

Καθοριστικός ίσως αποβεί ο ρόλος του υπουργού Εξωτερικών Γιόσκα Φίσερ, ο
οποίος χαρακτηρίζεται στην Ουάσιγκτον ως «συνεπής και ειλικρινής» και θα
κληθεί να λειτουργήσει ως «γεφυροποιός». Δεν είναι τυχαίο ότι ο αρχηγός της
γερμανικής διπλωματίας αμέσως μετά την εξασφάλιση της νίκης έσπευσε να δηλώσει
ότι οι Γερμανοί δεν θα ξεχάσουν ποτέ ότι οφείλουν την απελευθέρωσή τους από
τους ναζί και την επανένωση της χώρας τους στην Αμερική, η οποία «ήταν και
παραμένει ο σημαντικότερος σύμμαχος της Γερμανίας».

Στην Ουάσιγκτον, πάντως, οι ενδείξεις συγκλίνουν προς τη διατήρηση ενός ψυχρού
κλίματος, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά την προσωπική σχέση του προέδρου Μπους με
τον καγκελάριο Σρέντερ. Ταυτόχρονα εκτιμάται ότι, παρά τη χθεσινή διαβεβαίωση
του κ. Σρέντερ πως δεν πρόκειται να αλλάξει πολιτική στο θέμα του Ιράκ, τις
επόμενες εβδομάδες θα αρχίσει να μεταβάλει σταδιακά στάση υιοθετώντας πιο
«ήπια θέση» και υποστηρίζοντας – πιθανώς στο πλαίσιο κοινής στάσης της Ε.Ε. –
ότι η Γερμανία δεν μπορεί να αντιταχθεί σε ενδεχόμενο νέο ψήφισμα των Ηνωμένων Εθνών.