ΓΝΩΜΗ Το όραμα εξαφανίστηκε

Κάποτε, μιλούσαν για όραμα στο μπάσκετ. Και αισθάνονταν ότι είχαν στα χέρια
τους ένα προϊόν ανταγωνιστικό, το οποίο χρόνο με τον χρόνο θα εξαπλωνόταν όλο
και περισσότερο στη συνείδηση της κοινής γνώμης.

Έτσι νόμιζαν, αφού πίστευαν πως όλα στη ζωή γίνονται με… κεκτημένη ταχύτητα.
Δεν υπολόγισαν όμως ότι για να συμβεί αυτό θα πρέπει το οικοδόμημα να έχει
στερεό φέροντα οργανισμό. Οι δονήσεις, μικρές στην αρχή, προειδοποιούσαν για
τα δεινά που έρχονταν. Οι ρωγμές, «άνοιγαν» χρόνο με τον χρόνο και
περισσότερο, αλλά ουδείς σκεφτόταν να τις επιδιορθώσει.

Έτσι, το όραμα, όχι απλά θάμπωσε, αλλά εξαφανίστηκε!

Και οι υπαίτιοι γι’ αυτό, είναι όλοι αυτοί που μας λένε καθημερινά ότι αγαπούν
και νοιάζονται για το άθλημα. Όλοι αυτοί που το… έπνιξαν με την αγάπη τους.

Δυστυχώς, στο χώρο του μπάσκετ κυριαρχούν τα… μικροσυμφέροντα. Επαγγελματική
λίγκα και ομοσπονδία, σε κόντρα διαρκείας. Άσπρο-μαύρο και φυσικά την ευθύνη
έχουν κι οι δύο πλευρές.

Και επειδή μιλάμε για επαγγελματικό μπάσκετ, οι ίδιοι οι πρόεδροι κατάφεραν να
καταστρέψουν το προϊόν τους. Κατ’ αρχήν, το έκαναν αναξιόπιστο. Απλήρωτοι
παίκτες, λέγεται ότι το οφειλόμενο ποσό για όλα τα χρόνια αγγίζει τα τρία δισ.
δρχ., αλόγιστα έξοδα χωρίς πρόγραμμα που οδήγησαν πολλές ομάδες σε οικονομικό
αδιέξοδο και, πάνω απ’ όλα, άγνοια των πραγματικών αναγκών του χώρου.

Όλο το χειμώνα, μάς μιλούσαν για επανάσταση στο όνομα του επαγγελματικού
μπάσκετ, αλλά με αιτήματα που δεν έπειθαν για τη σοβαρότητά τους. Αυτή η
περίφημη βιωσιμότητα των ΚΑΕ δεν απασχόλησε κανέναν. Κι έτσι, τώρα που δεν
έχει απομείνει τίποτα, τρέχουν στην πολιτεία για τη σωτηρία τους. Αμ δεν είναι
έτσι τα πράγματα κύριοι.