Μεγάλες εκπτώσεις ονείρων

Δεν ξέρω σε τι όνειρα, είχα χαθεί όταν με πήρε στον ύπνο μου τηλέφωνο η
Μαργιέττα.

– Τι αηδίες όνειρα βλέπεις, αγόρι μου. Ξύπνα, κατέβα κάτω κι άρχισαν οι
εκπτώσεις. Ξεκόλλα πια.

– Τι λες; Ποιες εκπτώσεις;

– Μεγάλες εκπτώσεις ονείρων. Άκου.

Όνειρο δημοσιογράφου τηλεοπτικού σταθμού: κασέτα μαγνητοφώνου, βιντεοκασέτα,
απόρρητο έγγραφο σε φωτοτυπία, συνομιλία τρομοκράτη με τη φωτογραφία του,
κάδοι απορριμμάτων που φιλοξένησαν αποφάγια κυνηγημένου και μετά παραδομένου,
τρίχες κατσαρές από πιθανή γιάφκα, όλα αυτά σε μισή τιμή (δική σας κι άλλη
μισή δική μου).

Όνειρο καλλιτέχνη εν ώρα θερινών διακοπών: Παράσταση αρχαίας τραγωδίας –
κωμωδίας σε μορφή «αρπαχτής», διπλόφαρδη τρίμηνη εγγύηση, η ποιότητα στην
ούγια μισοτιμής και δώρο τα σκηνικά, και τα (κουστούμια) κουρέλια τραγουδούν
ακόμα.

Όνειρο συγγραφέως: μεγάλη συνέντευξη της δράστιδος μετά φωτογραφιών όπου η
(κατά τη γνώμη της) συγγραφεύς απεικονίζεται ντυμένη αλογόμυγα, και βαμμένη η
μούρη κάτασπρη, ρυζάλευρο, το θέατρο Καμπούκι σε περιοδικό – ένθετο
εφημερίδας, εντελώς δωρεάν, και όπου ως γνωστόν έτσι και υπάρχει ένθετο, η
εφημερίδα πάει αδιάβαστη.

Όνειρο σεξουαλικής απελευθέρωσης: σε πολύ καλή τιμή μπουκέτο 29 εντελώς
άχρηστων καναλιών με δώρο χαρντ πορνό όπου πρωταγωνιστής, ξυρισμένος από
κορφής μέχρις ονύχων, διαθέτει τατουάζ, έναν σκορπιό, στη βουβωνοκήλη, και
πρωταγωνίστρια με μια μπίλια καρφωμένη στη γλώσσα, κι ένα σκουλαρίκι, τρεις
κρίκοι ένα τάλιρο, καρφιτσωμένο στην κλειτορίδα στη μεγάλη τους επιτυχία
«Κρεοπωλείον ο έρως».

Όνειρο απάντηση αρχηγού: Πάμφθηνα διανέμεται σε όλα τα μέσα ενημέρωσης η
απάντηση του κυρίου Καραμανλή στην ερώτηση για τον φιλοβασιλικό κύριο Ψωμιάδη.
Ο αρχηγός (έξοχα βαμμένος, ζυγωματικά και παρειές, πιγούνι, μέτωπο σε
κεραμιδοσομόν και σακούλες οφθαλμών άσπρο καθαρό στουπέτσι) απάντησε: «Από την
πόλη έρχομαι και στην κορφή κανέλα και βγάλε το καπέλο σου να μη βραχεί η
ομπρέλα».

Όνειρο ανεκπλήρωτο: Μια βόλτα στην Αθήνα τότε που σε πρωτογνώρισα. «Λυπούμεθα.
Είναι το μόνο στο οποίο δεν μπορούμε να κάνουμε καμία έκπτωση. Η τιμή
παραμένει ιδία η παλαιά. Σε ευρώ, ανεκτίμητο».

Μπήκα πιο βαθιά στον ύπνο κι έφτασα σ’ ένα όνειρο – βυσσινί – βελούδο που πάνω
του αόρατη μια βελόνα, κεντούσε με μεταξωτές, πολύχρωμες, χρυσές κλωστές, με
κεφαλαία όλο περικοκλάδα, ένα τεράστιο ανθισμένο ΚΑΛΗΜΕΡΑ και από κάτω, σε
ξύλο σκούρο, η απλωμένη, κατάλευκη πετσέτα, γεμάτη φως, ζωντανεύει, έρχεται,
μ’ αγκαλιάζει, με τρίβει σφιχτά, να φύγει η υγρασία, και με το απαλό της
χνούδι μου σιγοτραγουδά:

«Οξειδώθηκες μες στη νοτιά των ανθρώπων».