Βιντεοκλίπ… ιδίαις χερσί

Όταν γράφει ένα τραγούδι, ο Μέριλιν Μάνσον έχει ταυτόχρονα στο μυαλό του και τις εικόνες που θα το «ντύσουν» οπτικά. Έτσι, δεν χρειάστηκε την παρέμβαση τρίτου στη σκηνοθεσία των «Rock is dead» και «God is in the TV»

Στη δεκαετία του ’80, η γέννηση του βίντεο, που συνόδευε την κυκλοφορία ενός
τραγουδιού, έφερε την επανάσταση στη μουσική βιομηχανία. Οι εικόνες του βίντεο
συμπληρώνουν τη μουσική και τους στίχους του καλλιτέχνη, αποτελώντας την
αισθητική προέκταση του τραγουδιού. Δεν είναι λίγα τα συγκροτήματα που ζητούν
τη βοήθεια γνωστών σκηνοθετών για να εκφράσουν σε εικόνες τη δημιουργία τους.
Τελευταία, όμως, ολοένα και περισσότερα γκρουπ εμπιστεύονται κάποιο μέλος τους
για να «ντύσουν» οπτικά ένα κομμάτι.

Στα φετινά βραβεία του MTV, που έγιναν την περασμένη εβδομάδα, τρία από
τα υποψήφια βίντεο ήταν σκηνοθετημένα από τους ίδιους τους μουσικούς. «Είναι ο
ίδιος λόγος που μας ώθησε να κάνουμε εμείς οι ίδιοι την παραγωγή των άλμπουμ
μας», εξηγεί τις απόψεις του στο MTV ο Τζον Μακρέι των Cake, υποψήφιος για το
βίντεο του τραγουδιού τους «Short skirt/Long jacket». Ο ίδιος έχει
σκηνοθετήσει άλλα τέσσερα βίντεο του γκρουπ. «Δεν είχαμε κατά νου κανέναν
σκηνοθέτη που να έμοιαζε ο κατάλληλος για το τραγούδι. Ξέραμε ακριβώς τι
θέλαμε να κάνουμε, οπότε το κάναμε μόνοι μας. Αν έχεις μία ιδέα, μερικές φορές
είναι πιο δύσκολο να την εξηγήσεις σε έναν τρίτο παρά να την υλοποιήσεις μόνος
σου».

Οι Καλιφορνέζοι Cake δεν είναι οι μόνοι που προτιμούν να βρίσκονται και πίσω
από την κάμερα. Μαζί τους συμφωνούν πολλοί δημοφιλείς μουσικοί της εποχής,
όπως οι Foo Fighters, Filter, Marilyn Manson, Blink-182, Linkin Park, Romb
Zombie, που σκηνοθετούν τα δικά τους βίντεο.

«Είμαστε μία μπάντα, μία δημιουργική ομάδα, κανείς δεν θα ‘πρεπε να μας λέει
τι να κάνουμε με τη δουλειά μας», προσθέτει ο Ντέιβ Κρολ των Foo Fighters.
«Όσο περισσότεροι μπλέκονται στα πόδια σου, τόσο λιγότερο ελέγχεις τη δουλειά
σου και στο τέλος δεν είναι πια δική σου».

Το φαινόμενο δεν είναι καινούργιο. Πριν από 20 χρόνια, ο Ντέιβιντ Μπερν
των Talking Heads ή οι Beastie Boys δοκίμαζαν τις δυνάμεις τους στη
σκηνοθεσία. Όμως, τότε, το μέσο ήταν πρωτόγνωρο και οι καλλιτέχνες
πειραματίζονταν. Οι σημερινοί μουσικοί μεγάλωσαν στην εποχή του βίντεο. Γι’
αυτούς, η ιδέα ότι το νέο σινγκλ θα συνοδεύεται απαραίτητα από το βίντεο,
είναι απόλυτα φυσιολογική. «Όταν γράφω ένα τραγούδι, οι εικόνες έρχονται
αυτόματα στα μάτια μου. Γι’ αυτό πρέπει να τις δημιουργήσει ο καλλιτέχνης»,
προσθέτει ο Μέριλιν Μάνσον, ακόμα ένας αυτοδημιούργητος σκηνοθέτης.

Ο Γκρολ έχει ήδη σκηνοθετήσει τρία βίντεο του συγκροτήματος, το πιο πρόσφατο
είναι το «All my life». «Το τραγούδι είναι δικό σου. Έχεις γράψει τους
στίχους, θα πρέπει να έχεις τη δυνατότητα να τους παρουσιάσεις και οπτικά. Αν
το σκηνοθετήσεις ο ίδιος, θα ενσωματώσεις τη γενικότερη αισθητική της
μπάντας».

Οι μουσικοί αναλαμβάνουν τον ρόλο του σκηνοθέτη για έναν ακόμα λόγο: Μειώνουν
το υπέρογκο κόστος των βίντεο, γλιτώνοντας συχνά το συγκρότημα από τη
χρεοκοπία. Οι γνωστοί σκηνοθέτες απαιτούν μεγάλες αμοιβές, τις οποίες δεν
πληρώνει η δισκογραφική εταιρεία αλλά οι ίδιοι οι μουσικοί. Κρατώντας τον ρόλο
για τον εαυτό τους, οι μουσικοί ρίχνουν το κόστος ενός βίντεο μέχρι και κατά
350.000 ευρώ.