ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Παλαιστίνη

Ο λόγος στους αναγνώστες. Ο Νάσος Θεοδωρίδης, Καμελιών 26, Π. Ψυχικό,
γράφει:

«Για να υπάρξει πραγματική και βιώσιμη ειρήνη στην Παλαιστίνη, πρέπει να
προηγηθεί δικαιοσύνη. Διευκρινίζω ευθύς εξαρχής ότι δεν συμφωνώ πολιτικά με
την άσκοπη και ωμή βία των εξτρεμιστών ισλαμιστών. Όμως δεν πρέπει να
κλείνουμε τα μάτια στα αίτια του Μεσανατολικού Προβλήματος: ας μην ξεχνάμε ότι
το 1948, όταν δηλαδή το 80% του ντόπιου αραβικού πληθυσμού αναγκάστηκε να
ξενιτευθεί, επιχειρήθηκε μία εθνοκάθαρση, προκειμένου να δημιουργηθεί ένα
εθνικό, εβραϊκό κράτος. Είναι γνωστό ότι στην αρχή του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου
κατοικούσαν στην περιοχή 700.000 Άραβες έναντι μόνο 85.000 Εβραίων (που
κατείχαν μόλις το 2% της γης). Στη συνέχεια, οι δυτικές ελίτ, προκειμένου να
πείσουν την ηγεσία του ακροδεξιού σιωνιστικού κινήματος να υποστηρίξει τη Δύση
στον πόλεμο, έδωσαν το “πράσινο φως” σε μια διαδικασία εποικισμού της
περιοχής. Παρ’ όλα αυτά, στις αρχές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, το εβραϊκό
στοιχείο δεν υπερέβαινε το 30% του συνολικού πληθυσμού.

Τα δημογραφικά αυτά δεδομένα, προφανώς, επέβαλαν τον δίκαιο καταμερισμό της
παλαιστινιακής γης σε μία πολυπολιτισμική κοινωνία, όπως συνιστούσαν τότε
φωτισμένα εβραϊκά μυαλά, σαν τη Χάνα Αρέντ, καθώς και τμήματα της ολιγάριθμης
ισραηλινής Αριστεράς, που ορθώς απαιτούσαν το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης, τόσο
για τους Εβραίους όσο και για τους Παλαιστίνιους, απορρίπτοντας εξίσου και τον
σιωνιστικό και τον αραβικό εθνικισμό. Έτσι, ενώ η σχετική απόφαση του ΟΗΕ του
1948 παραχωρούσε το 57% της γης στους μειοψηφούντες Εβραίους, σε προφανή
δυσαναλογία με τον πληθυσμό τους, οι εθνικιστές ηγέτες του νεοσύστατου κράτους
άρπαξαν το 77% της παλαιστινιακής γης, διώχνοντας 800.000 Άραβες από τα σπίτια
τους. Η εθνοκάθαρση αυτή εντάθηκε μετά τον πόλεμο του 1967, με τη δραστική
εδαφική επέκταση του Ισραήλ και τον εποικισμό νέων περιοχών στα κατεχόμενα και
στην Ιερουσαλήμ. Όσο για το 16% των Αράβων που ζουν μέσα στο Ισραήλ,
υφίστανται ένα καθημερινό απαρτχάιντ, αφού το 40% των οικογενειών τους ζει
κάτω από το όριο της φτώχειας. Ακόμη και μετά τις Συμφωνίες του Όσλο, οι
παράνομοι έποικοι έχουν διπλασιαστεί: από 100.000 σε 195.000. Και, φυσικά, η
ισραηλινή απάντηση στη νέα “ιντιφάντα” αγγίζει τα όρια της ναζιστικής θηριωδίας».