… στο «Κατσίκι»

«Θυμάσαι Παναγιώτη που τα πίναμε εκείνη τη νύχτα εδώ, σ’ αυτό το χαμηλό
τραπέζι, με τον Στέλιο Καζαντζίδη και κάποιους φίλους σας;». Ο Μάκης Φλωράτος,
με χαμόγελο και περισυλλογή, μας θύμισε πάλι την αξέχαστη νύχτα του Οκτωβρίου
1978, με τον μεγάλο λαϊκό τραγουδιστή, σε μια γωνία του υπογείου της ταβέρνας
του, «Το κατσίκι», στην ανηφόρα με το καλντερίμι, στην οδό Αθηναίων 12, στο
Γαλάτσι. Είπα στον Μάκη ότι τέτοιες ώρες, τέτοιες στιγμές, δεν είναι εύκολο να
ξεχαστούν. Είχαμε πάει πολύ νωρίς, αλλά μας πήρε το ξημέρωμα γιατί όλη νύχτα
έβρεχε. Έριχνε, πολύ νερό. Ο Καζαντζίδης είχε πάντα μια ευαισθησία, σε όλη του
τη ζωή, με τη βροχή. Όταν έπιανε μπόρα κι άκουγε τον θόρυβο από τη βροχή,
άλλαζε όψη, έπινε με την παρέα του και κάποιες φορές, όταν η βροχή δεν
σταματούσε, ένιωθε την ανάγκη να πιάσει την κιθάρα και το μπουζούκι να παίζει
και να… συνοδεύει ο ίδιος τη φωνή του. Έτσι κι εκείνη τη νύχτα, στις 27
Οκτωβρίου 1978, ζήτησε από τον φίλο του Τάσο Τσερόλα να πάει να του φέρει από
το αυτοκίνητο την κιθάρα. Περασμένες μία μετά τα μεσάνυχτα, και ο Στέλιος
Καζαντζίδης φώναξε τον Μάκη, τον ιδιοκτήτη της ταβέρνας, στο τραπέζι μας,
τσούγκρισε μαζί μας το ποτήρι και του είπε: «Δεν πιστεύω να έχεις αντίρρηση,
απόψε θα το ξημερώσουμε». Η απάντηση ήταν, φυσικά, θετική. Ρώτησε κι εμάς τι
μας αρέσει να μας τραγουδήσει. Ο καθένας είπε την επιθυμία του, αλλά εκείνος
τραγούδησε πρώτα αυτό που ήθελε: «Αστραπές, κεραυνοί με χτυπούν διαρκώς στη
ζωή, χτύπα με τώρα κι εσύ…». Μόλις το τελείωσε, μας κοίταξε όλους και μας
είπε: «Μάγκες, φίλοι μου, είπα αυτό που γουστάρω. Και τώρα θα σας πω κι άλλο
που το κάνω κέφι να το τραγουδώ: “Απ’ τη ζωή ο θάνατος ένα σκαλί απέχει. Και
κερδισμένος βγαίνει αυτός που είναι στην ψυχή καλός και χρήματα δεν έχει”». Το
τραγούδι συνεχιζόταν ώρες ολόκληρες. Είχαμε μείνει η μόνη παρέα στην υπόγεια
αίθουσα της ταβέρνας «Το Κατσίκι», στο Γαλάτσι. Ο Τάσος, ο Λάκης, ο Γιώργος,
εγώ και ο Μάκης Φλωράτος γύρω από τον Καζαντζίδη με την κιθάρα. Κατακλυσμός
έξω, η βροχή σταμάτησε γύρω στις 6.30 το πρωί. Μετά τα κρασιά, ήρθε η ώρα του
καφέ και της… φιλοσοφικής συζήτησης. Μας φαίνονται σαν ψέμα οι εικόνες
εκείνης της νύχτας, αλλά ήταν μια πραγματικότητα. Μας την έφερε ξανά στη σκέψη
ο Μάκης στο «Κατσίκι», καθώς με τον γιο του Κώστα Φλωράκο μας σερβίρισε τις
γνωστές και δοκιμασμένες επί 29 ολόκληρα χρόνια γεύσεις και σπεσιαλιτέ του.
Κατσίκι γάλακτος στον φούρνο, με πατάτες ή χυλοπίτες βρασμένες στον ζωμό του
κατσικιού. Κι ακόμη: κρεμμύδια από στιφάδο, χορταστικές σαλάτες, φέτες τυρί
και ζεστό ψωμί, ενώ για όσους δεν τρώνε το κατσίκι με την ίδια σπεσιαλιτέ
υπάρχει στον φούρνο μοσχαράκι ή χοιρινό. Κρασί κόκκινο και λευκό από βαρέλι
και επιδόρπιο γιαούρτι με γλυκά κουταλιού ή μέλι και καρύδι. Γεύσεις υπέροχες
και σέρβις θαυμάσιο, με πολύ καλή συντροφιά.

Λαϊκή ταβέρνα «Το Κατσίκι». Αθηναίων 12, Γαλάτσι (παλαιό τέρμα). Τηλ.
010-2920.700. Ανοιχτό κάθε βράδυ.