Μεξικάνικη παέλια

Η Σάλμα Χάγιεκ υποδύεται την Μεξικανή ζωγράφο Φρίντα Κάλο στην ταινία «Φρίντα» που προβλήθηκε στην πρεμιέρα του 59ου Φεστιβάλ Βενετίας

Κέρδισες στο πρώτο παιχνίδι; Ε, τότε το μέλλον προμηνύεται λαμπρό. Έχασες;
Τότε το καλύτερο που έχεις να κάνεις, είναι να πακετάρεις τις βαλτίτσες σου
και να επιστρέψεις στην πατρίδα.

Η χθεσινή εναρκτήρια ημέρα της 59ης Μόστρας μοιάζει με… ισοπαλία. Ούτε
ταινίες (με όλη τη σημασία της λέξεως, και δεν εννοώ ταινίες επιπέδου Πελέ,
αλλά έστω επιπέδου… Ντεμίνιο). Ούτε μεγάλοι σταρ (απλώς, η Σάλμα Χάγιεκ, ο
Άλφρεντ Μολίνα και η Βαλέρια Γκολίνο). Ούτε σκάνδαλα. Έστω κατιτί το γυμνό,
έστω… τόπλες. Άντε στη χειρότερη περίπτωση ν’ ακούγαμε μια φωνή μέσα στην
αίθουσα που να πει «κορνούτο Μπερλουσκόνι». Έτσι, για την τιμή των όπλων.

Άκρα του τάφου σιωπή. Παρέα με Μόριτς Ντε Χάντελν, Φρίντα Κάλο, Ντιέγο Ριβέρα,
Λένιν, Στάλιν, Ροκφέλερ, Τρότσκι και όλοι μαζί να κάνουν μια άνοστη
μεξικάνικη… παέλια.

Τον τόνο έδωσε ο «στρατηγός» της φετινής Μόστρας, ο Μόριτς Ντε Χάντελν, ο νέος
καλλιτεχνικός διευθυντής του φεστιβάλ που επί 20 χρόνια κυβέρνησε την
Μπερλινάλε (το Φεστιβάλ Βερολίνου) κερδίζοντας τον τίτλο της αδιόρθωτης
μετριότητας. Ο Ντε Χάντελν λοιπόν (κάτοχος ελβετικού διαβατήριου!) δήλωσε πάνω
κάτω «τέρμα οι στριφνές καλλιτεχνικές ταινίες. Ζήτω το κοινό». Και ως απόδειξη
της λατρείας του προς το κοινό, τα ταμεία και την εμπορικότητα, επέλεξε ως
εναρκτήρια ταινία μια παραγωγή της αμερικανικής Miramax, που το επίπεδό της
ελάχιστα απέχει από το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης!

Με δεύτερα ονόματα ισπανόφωνης καταγωγής, με ελάχιστα εκατομμύρια
δολάρια και με μια ιστορία που μοιάζει με μεξικάνικη κουρελού, οι παραγωγοί
της ταινίας «Φρίντα» στοχεύουν να αλιεύσουν εισιτήρια από τις απέραντες
δεξαμενές των ισπανόφωνων χωρών. Κορόιδα είναι;

Το στόρι είναι ένα πλέγμα ιστορίας, πολιτικής, σεξ και εποχής. Η Φρίντα Κάλο
υπήρξε τρίτη σύζυγος του πληθωρικού αριστερού Ντιέγκο Ριβέρα. Του ζωγράφου που
προσέλαβε ο Ροκφέλερ για να εικονογραφήσει μια γιγαντιαία τοιχογραφία στο
«Ροκφέλερ Σέντερ», με αποτέλεσμα ένα σκάνδαλο που μοιάζει με ανέκδοτο. Ο
Ντιέγκο ζωγράφισε στον ναό του καπιταλισμού τα πορτρέτα του Λένιν, του Τρότσκι
και του Μαρξ! Καλό; Πού να δείτε τη συνέχεια. Ο Ροκφέλερ (Έντουαρντ Νόρτον)
τον εκλιπαρεί να τα… διαγράψει, ο Ντέγκο επιμένει και στο τέλος ακολουθεί η
εξής στιχομυθία (το καλύτερο και το μόνο ενδιαφέρον σημείο αυτής της σαλάτας).

Ντιέγκο Ριβέρα: «Ο πίνακας είναι δικός μου».

Ροκφέλερ: «Ναι, αλλά ο τοίχος είναι δικός μου»!

Εξαιρετικό; Πρωτοκλασάτο. Κατά τ’ άλλα… πλήξη, μετριότητα και κακές
ερμηνείες. Η αμηχανία και οι μούτες της Σάλμα Χάγιεκ αλλά και η καρικατούρα
του Αλφρέντο Μολίνα και της Βαλέριας Γκολίνο, με έκαναν να αναθεωρήσω τη γνώμη
μου για τις ερμηνείες στις ελληνικές ταινίες. Σας βεβαιώ… έχουμε απείρως
καλύτερους ηθοποιούς. Στην Αθήνα προβλέπω… πανωλεθρία.

Και σταρ για… παρηγοριά

Έχω την αίσθηση – και μακάρι να πέσω έξω – πως οι σταρ θα είναι η μοναδική
ανταμοιβή από τη λαίλαπα των αδιάφορων και πληκτικών διαγωνιζόμενων ταινιών.
Τα ραντεβού γι’ αυτό το γουίκ εντ είναι πολλά. Η πρώτη ντόνα της ιταλικής
οθόνης με το όνομα Σοφία Λόρεν πρωταγωνιστεί σε ταινία του γιου της. Η Τζούλια
Ρόμπερτς είναι το πρώτο όνομα του «Full frontal» του Στίβεν Σόντερμπεργκ, μιας
ταινίας που στα χαρτιά είναι αφιερωμένη στο σινεμά και μοιάζει – λένε – με την
«Αμερικάνικη νύχτα» του Φρανσουά Τριφό.

Είναι ακόμα η Γκουίνεθ Πάλτροου (μεταξύ μας ούτε που με νοιάζει, αλλά ως
όνομα μετράει). Και πάνω απ’ όλες είναι η Γκονγκ Λι, η πρόεδρος της Κριτικής
Επιτροπής, το πιο αιθέριο πλάσμα που κυκλοφορεί στην πλωτή… Βενετία. Μετά το
τέλος της χθεσινής πρες κόνφερανς της Επιτροπής – στην οποία μετέχει και ο
Εβγκένι Γεφτουσένκο – κάποιος θαυμαστής της την πλησίασε και στα αγγλικά της
είπε: «Είστε εύθραυστη σαν κρύσταλλο Βοημίας». Εκείνη δεν κατάλαβε, ένας
Κινέζος συνοδός τής μετέφρασε και όταν χαμογέλασε λέγοντας «ευχαριστώ» στη
γλώσσα των… Μανδαρίνων, ήταν σαν να κελαηδούσε αηδόνι σε μια ζούγκλα!

INFO

«Φρίντα», της Τζούλι Τέιμορ. Με τους Σάλμα Χάγιεκ, Άλφρεντ Μολίνα, Τζέφρι Ρας,
Αντόνιο Μπαντέρας. Ιστορία: Λένιν, Τρότσκι, Ροκφέλερ, επανάσταση, φεμινισμός,
λεσβιασμός και ζωγραφική στο Μεξικό του ’30.