ΓΝΩΜΗ Η «μαλακή προσέγγιση»

Πριν από δύο εβδομάδες βρισκόμουν στο Νέο Δελχί και έβλεπα στο CNN τον πρόεδρο
Μπους να μιλάει για την απειλή του Ιράκ. Εκείνο που με ενόχλησε ήταν πως, όσο
μιλούσε, φορούσε ένα μπλουζάκι του γκολφ, κρατούσε ένα μπαστούνι του γκολφ και
ετοιμαζόταν να χτυπήσει το μπαλάκι. Ο Τζορτζ Μπους δείχνει περιφρόνηση προς
τον κόσμο και έλλειψη σοβαρότητας, όταν λέει μπροστά σε ένα μπαλάκι του γκολφ
όσα θα έλεγε σε κάθε άλλη περίσταση: «Καλώ όλες τις χώρες να κάνουν ό,τι
μπορούν για να σταματήσουν αυτούς τους τρομοκράτες δολοφόνους. Ευχαριστώ.
Δείτε τώρα αυτό το χτύπημα.

Όταν ο Μπους λέει πως πρέπει να φύγει ο Σαντάμ για να πάει η δημοκρατία στο
Ιράκ, χωρίς να λέει τίποτα για τη δημοκρατία στη Σαουδική Αραβία ή την
Αίγυπτο, ο κόσμος το προσέχει. Όταν πιέζει τον Αραφάτ για δημοκρατία, χωρίς να
λέει λέξη για τους εβραϊκούς εποικισμούς, δηλητηριάζει την ατμόσφαιρα. Έτσι
είναι. Πιέζει για εκδημοκρατισμό μόνο τα αυταρχικά καθεστώτα που είναι
αντίθετα στην Αμερική – όχι τα φιλοαμερικανικά καθεστώτα. Μερικοί λένε πως η
δημοκρατία εκεί είναι χαμένος κόπος και φέρνουν για παράδειγμα το Ιράν.
Λυπάμαι, αλλά το Ιράν δεν είναι δημοκρατία. Είναι μια δικτατορία του
συντηρητικού κλήρου, που χρηματοδοτείται από το πετρέλαιο και ψηφίζει
προεπιλεγμένους υποψηφίους για να δώσει ένα επίχρισμα δημοκρατίας. Πρέπει να
προωθούμε μια «μαλακή προσέγγιση». Αργά ή γρήγορα, με θεσμούς, με κόμματα, οι
κυβερνήσεις θα μάθουν τα όρια της εξουσίας τους. Όμως δεν είναι αυτή η
πολιτική του Μπους. Τιμωρεί τους εχθρούς του με την απειλή της δημοκρατίας και
ανταμείβει τους φίλους του με τη σιωπή του για την αντιδημοκρατικότητά τους.