Δρόμοι

Στην αγχόνη!..

… Στην αγχόνη! Επιστροφή στην αγχόνη! Στη Βρετανία, κάποιοι συναγωνίζονται
ποιος θα το βροντοφωνάξει πιο πολύ. Συναγωνίζονταν σε αυτό πριν ακόμη γίνει
γνωστή η δολοφονία των δύο απαχθέντων παιδιών. Κάποιες εφημερίδες «ευρείας
κυκλοφορίας», όπως λέμε κομψά τις φυλλάδες, γράφουν: «Μόνο η θανατική ποινή
μπορεί να ικανοποιήσει την ανάγκη μας για δικαιοσύνη» και θυμίζουν πως το
φταίξιμο για την κατάργησή της βαραίνει τους προοδευτικούς. Δεν μπορούν να
τους συγχωρήσουν την κατάργησή της, το 1965, κυρίως με πρωτοβουλία των
Εργατικών, από τη Βουλή και όχι με δημοψήφισμα. Δεν είναι όμως και αυτές οι
εφημερίδες ασυγχώρητες που με κάθε ευκαιρία απευθύνονται στα ταπεινότερα
συναισθήματα του όχλου προκειμένου να κερδίσουν μερικά φύλλα;

Οι πολιτικοί…

… που κατήργησαν τη θανατική ποινή είχαν ψηφίσει τότε κατά συνείδηση. Ήταν
άραγε αυτό αντιδημοκρατικό; Μήπως ήταν κάτι ασυμβίβαστο με την εντολή που
είχαν λάβει από τον λαό τους; Έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε πολιτικούς να
σέρνονται δουλικά πίσω από τις δημοσκοπήσεις που καταγράφουν κάθε τόσο τις
μεταστροφές στα γούστα του λαού, σχολιάζει η Πόλι Τόινμπι στην «Γκάρντιαν».
Όμως, στο ζήτημα της θανατικής ποινής, το θέαμα των πολιτικών του δημοκρατικού
κόσμου που αγρεύουν ψήφους από τις ζωές των μελλοθανάτων είναι ακόμη πιο
αξιοθρήνητο. Από τη θλιβερή τελετουργία των εκτελέσεων είναι υποχρεωμένος να
περάσει κάθε Αμερικανός πολιτικός που θέλει να διεκδικήσει την εξουσία με
αξιώσεις. Δεν θα ξεχάσουμε τον Μπιλ Κλίντον και πώς, για να αποδείξει πως ήταν
κατάλληλος για να αναλάβει την ηγεσία του κόσμου, θεώρησε απαραίτητο να
οδηγήσει στη σφαγή έναν νεαρό που ήταν καθυστερημένος διανοητικά.

Η ατμόσφαιρα…

… της απόγνωσης και της αποστροφής από τον φόνο των δύο παιδιών στη Βρετανία
δεν φαίνεται να έχει επηρεάσει τον βρετανικό λαό τόσο όσο θα επιθυμούσαν οι
φυλλάδες. Σε δημοσκόπηση που έκανε η εφημερίδα «Μέιλ», μόνο το 56% εκφράστηκε
υπέρ της επαναφοράς της θανατικής ποινής, έναντι ποσοστού 76% σε παρόμοια
έρευνα που είχε γίνει από την εταιρεία Mori το 1995. Στο ερώτημα αν οι
παιδεραστές θα πρέπει να ευνουχίζονται χημικά, μόλις το 20% των ερωτηθέντων
απάντησε καταφατικά στη δημοσκόπηση της «Μέιλ». Βέβαια δεν ήταν ανάγκη να
περιμένουμε την απάντηση. Μόνο και μόνο αυτό το ερώτημα είναι αρκετά
υποτιμητικό για τον πολιτισμό μας.

Η θανατική…

… ποινή δεν έχει πολλούς υποστηρικτές. Λιγοστεύουν ολοένα, όπως και τα
επιχειρήματά τους. Οι εκτελέσεις δεν περιόρισαν την εγκληματικότητα στην
Αμερική. Μπορεί οι φυλλάδες να αναμοχλεύουν ταπεινά ένστικτα, αλλά μόνο
προσωρινά, όσο για να χορτάσει το μάτι του αναγνώστη πρωτοσέλιδες κραυγές.
Ύστερα, οι κραυγές «κρεμάστε τους ψηλά» ή «κλειδώστε τους μέσα και πετάξτε τα
κλειδιά» σβήνουν μαζί με τα ένστικτα. Μέχρι το επόμενο στυγερό έγκλημα.