Στη Σελήνη αναζητούν την αρχή της ζωής

Απολιθωμένα ίχνη πρώιμων μορφών ζωής σκοπεύουν να αναζητήσουν οι επιστήμονες στη Σελήνη, τα επόμενα χρόνια

Την ώρα που όλοι οι ειδικοί επιστήμονες αναζητούσαν την αρχή της ζωής
σκυμμένοι πάνω από τα περίπλοκα μικροσκόπιά τους, ήρθαν ξαφνικά κάποιοι
συνάδελφοί τους αστροφυσικοί, για να τους πουν ότι ψάχνουν σε λάθος
κατεύθυνση.

Το μυστικό της ζωής ίσως να μην κρύβεται καταχωνιασμένο σε κάποια πανάρχαια
πετρώματα του πλανήτη μας, αλλά κάτω από τη σκόνη που καλύπτει την επιφάνεια
του Φεγγαριού. Βλέπετε, η πιο διαδεδομένη θεωρία μέχρι τώρα θέλει τη Σελήνη να
σχηματίστηκε από κομμάτια της Γης που αποκολλήθηκαν πριν από περίπου 4
δισεκατομμύρια χρόνια. Και σε αυτά τα κομμάτια, ίσως να κρύβονται απολιθώματα
μιας πρώιμης μορφής ζωής που είχε προλάβει να σχηματιστεί προτού ο πλανήτης
μας χτυπηθεί από ένα μετέωρο που είχε το μέγεθος του Άρη.

Να λοιπόν που, με αυτόν τον παράδοξο τρόπο, το ενδιαφέρον για το Φεγγάρι
αρχίζει να φουντώνει ξανά, τριάντα χρόνια μετά τον τερματισμό των επανδρωμένων
αποστολών «Απόλλων». Σήμερα όχι μόνο η NASA, αλλά και η Ευρωπαϊκή Διαστημική
Εταιρεία (ESA) όσο και η Κίνα προγραμματίζουν αποστολές στη Σελήνη. Στη NASA
όμως αρκετοί πιστεύουν πως η εξέταση των πετρωμάτων της Σελήνης θα μπορούσε να
μας βοηθήσει να καταλάβουμε πώς ξεκίνησε η ζωή στη Γη.

Ο Γκιγιέρμο Γκονζάλεθ, που είναι επίκουρος καθηγητής Φυσικής και
Αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο της Πολιτείας της Αϊόβα, θεωρεί ότι οι κρατήρες
στη Σελήνη ενδεχομένως να έχουν συντηρήσει κάποιο είδος αρχέγονης μικροβιακής
ζωής που σχηματίστηκε στον δικό μας πλανήτη. «Φυσικά, πιστεύουμε πως τέτοια
δείγματα, αν υπάρχουν, θα πρέπει να είναι ελάχιστα, εξαιτίας της υψηλής
θερμοκρασίας και της μορφής που είχαν τα πετρώματα όταν αποκολλήθηκαν από τη
Γη».

Ο συνάδελφός του Τζον Άρμστρονγκ, από το Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον, προχωρά
ένα βήμα πιο πέρα και υποστηρίζει ότι η αναζήτηση απολιθωμάτων στα γήινα
πετρώματα της Σελήνης θα είναι πιο αποτελεσματική αν την αναλάβουν ειδικά
ρομπότ και όχι οι αστροναύτες.

Όλα πάντως ξεκινούν από τη θεωρία ότι η Σελήνη προήλθε από κομμάτια της Γης.
Πριν από λίγες ημέρες μάλιστα, όπως έγραψε η επιστημονική επιθεώρηση
Nature, μια αμερικανική ερευνητική ομάδα χρησιμοποίησε ένα πολύπλοκο
υπολογιστικό μοντέλο για να αναπαραστήσει πώς δημιουργήθηκε το Φεγγάρι.

Είναι ένα μοντέλο πολύ υψηλής ανάλυσης – κατά μερικούς το πιο
εξελιγμένο που φτιάχτηκε ποτέ γι’ αυτόν τον σκοπό – και το οποίο μπόρεσε να
προσομοιώσει τη δημιουργία του Φεγγαριού μέσα από μια σειρά εκρήξεων αλλά και
ένα πλέγμα δυνάμεων που λειτούργησαν για να συγκρατήσουν και να ενώσουν τους
τεράστιους όγκους των γήινων πετρωμάτων που αιωρούνταν στο Διάστημα.

Σύμφωνα με το μοντέλο, ένα ουράνιο σώμα που είχε περίπου το μέγεθος του
πλανήτη Άρη συγκρούστηκε με τη Γη, λίγο «καιρό» αφότου αυτή είχε αποκτήσει το
τελικό της σχήμα και ίσως όλα τα χαρακτηριστικά της ατμόσφαιρας που γνωρίζουμε
σήμερα. Από τη σφοδρή πρόσκρουση εκτοξεύτηκαν θραύσματα σε μεγάλη απόσταση, τα
οποία αργότερα σχημάτισαν τη Σελήνη.

Το πρόγραμμα που χρησιμοποίησαν οι Ρόμπιν Κανούπ από το Νοτιοδυτικό Ερευνητικό
Ινστιτούτο στο Μπούλντερ του Κολοράντο και ο Έρικ Άσφογκ από το Πανεπιστήμιο
της Καλιφόρνιας στη Σάντα Κρουζ, έλαβε υπόψη του τόσο τις θερμοδυναμικές
συνέπειες από τη σύγκρουση των δύο σωμάτων όσο και τις βαρυτικές
αλληλεπιδράσεις μεταξύ των κομματιών του γήινου φλοιού που αποκολλήθηκαν.

Το 2003 η επόμενη αποστολή

Η επόμενη διαστημική αποστολή που έχει προγραμματιστεί για το Φεγγάρι είναι
αυτή της Ευρωπαϊκής Διαστημικής Εταιρείας, στις αρχές του 2003. Η
διαστημοσυσκευή Smart -1, εκτός από τις άλλες δουλειές που θα έχει να κάνει
εκεί πάνω (δοκιμή νέων κινητήρων με ηλιακή ενέργεια για μελλοντικά ταξίδια στο
αχανές Διάστημα) θα προσπαθήσει να εξακριβώσει την ακριβή σύσταση του
σεληνιακού εδάφους.

Η δρ Σάρα Ράσελ, που ασχολείται με την έρευνα πάνω στους μετεωρίτες, στο
Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Λονδίνου, ανέφερε προς το BBC ότι «ναι μεν οι
αστροναύτες των αποστολών “Απόλλων” έφεραν πίσω 382 κιλά με σεληνιακά
πετρώματα, όμως τα σημεία απ’ όπου τα πήραν ήταν τόσο συγκεκριμένα ώστε να μην
έχουμε σαφή εικόνα για την εδαφική σύσταση όλου του Φεγγαριού».

Τώρα, μένει να αποδειχθεί αν στο φορτίο που θα φέρει πίσω το Smart-1 υπάρχουν
και δείγματα της γήινης αρχέγονης ζωής.