Η διαδικασία μονιμοποίησης συμβασιούχων

Εντός των προσεχών ημερών υπογράφεται από τους συναρμόδιους υπουργούς,
Οικονομίας και Εσωτερικών – Δημ. Διοίκησης και Αποκέντρωσης το Προεδρικό
Διάταγμα για τη διαδικασία μονιμοποίησης των συμβασιούχων του ιδιωτικού τομέα.
Η καθυστέρηση στην υπογραφή του οφείλεται στις διακοπές του καλοκαιριού και
στην επεξεργασία του από τα συναρμόδια υπουργεία.

Η επεξεργασία του Π.Δ. έχει ήδη ολοκληρωθεί και οριστικά η ισχύς του δεν θα
έχει αναδρομική ισχύ. Σκοπός του Π.Δ. όπως θα ορίζεται στο πρώτο άρθρο είναι η
προσαρμογή της ελληνικής νομοθεσίας προς τις διατάξεις της οδηγίας 99/70/ΕΚ
του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999 σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για την
εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη μεταξύ των διεπαγγελματικών οργανώσεων
(εργοδοτών – εργαζομένων) στην Ευρωπαϊκή Ένωση, UNICE και CEEP.

Μεταξύ άλλων, στο Π.Δ. θα προβλέπονται και τα εξής:

– Η ισχύς του Π.Δ. αρχίζει από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της
Κυβερνήσεως (σ.σ.: Σεπτέμβριος 2002).

– Με το Π.Δ. επιδιώκεται η βελτίωση της ποιότητας της εργασίας ορισμένου
χρόνου με την εφαρμογή της αρχής της μη διάκρισης σε σχέση με την εργασία
αορίστου χρόνου, ενώ καθιερώνονται οι διατάξεις για να αποτραπεί τυχόν
κατάχρηση που προκαλείται από τη χρησιμοποίηση διαδοχικών συμβάσεων ή σχέσεων
εργασίας ορισμένου χρόνου.

– Το Π.Δ. δεν θίγει ευνοϊκότερες για τους εργαζόμενους ρυθμίσεις καθώς και τις
εκάστοτε ισχύουσες διατάξεις που αφορούν την ισότητα των φύλων στις εργασιακές
σχέσεις,

– Όπως ορίζεται στο Π.Δ., σε περίπτωση που η χρονική διάρκεια των διαδοχικών
συμβάσεων εργασίας ή σχέσεως εργασίας ορισμένου χρόνου υπερβαίνει συνολικά τα
2 έτη, τεκμαίρεται ότι με αυτές επιδιώκεται η κάλυψη πάγιων και διαρκών
αναγκών της επιχείρησης ή εκμετάλλευσης, με συνέπεια τη μετατροπή αυτών σε
συμβάσεις ή σχέσεις εργασίας αορίστου χρόνου. Ο αριθμός των ανανεώσεων στο
χρονικό διάστημα των δύο ετών δεν μπορεί να υπερβαίνει τις τρεις.

– Διαδοχικές θα θεωρούνται οι συμβάσεις ή σχέσεις εργασίας ορισμένου χρόνου
που θα καταρτίζονται μεταξύ του ίδιου του εργοδότη και του εργαζόμενου με τους
ίδιους ή παρεμφερείς όρους εργασίας και δεν μεσολαβεί μεταξύ τους χρονικό
διάστημα μεγαλύτερο των 20 εργάσιμων ημερών.