ΓΝΩΜΗ Θα είχα κάνει το ίδιο

Ο αγαπημένος μου γιος Αρίκ, σάρκα και αίμα μου, φονεύθηκε από Παλαιστινίους. Ο
ψηλός, χρυσομάλλης γιος μου με τα μπλε μάτια του, που πάντα χαμογελούσε με την
αθωότητα ενός παιδιού και την κατανόηση ενός ενηλίκου. Ο γιος μου. Αν, για να
χτυπηθούν οι φονιάδες του, θα έπρεπε να σκοτωθούν αθώα παιδιά των Παλαιστινίων
και άλλοι άμαχοι, θα ζητούσα από τις δυνάμεις ασφαλείας να περιμένουν μιαν
άλλη ευκαιρία.

Ο αγαπημένος μου γιος Αρίκ φονεύθηκε από έναν Παλαιστίνιο. Αν οι δυνάμεις
ασφαλείας είχαν πληροφορία για το πού βρίσκεται ο φονιάς, κι αν αυτός ήταν
περιτριγυρισμένος από αθώα παιδιά και άλλους Παλαιστινίους αμάχους, τότε,
ακόμη κι αν οι δυνάμεις ασφαλείας ήξεραν ότι ο φονιάς σχεδιάζει και άλλη
φονική επίθεση και έχουν τώρα την ευκαιρία να εμποδίσουν μια τρομοκρατική
επίθεση που θα σκότωνε αθώους Ισραηλινούς αμάχους, αλλά με τίμημα να πληγούν
αθώοι Παλαιστίνιοι, θα έλεγα στις δυνάμεις ασφαλείας να μη ζητήσουν εκδίκηση.

Θα έλεγα στις δυνάμεις ασφαλείας: Μη σκοτώσετε τον φονιά. Φέρτε τον σ’ ένα
ισραηλινό δικαστήριο. Δεν είσαστε δικαστές. Μοναδικό σας κίνητρο πρέπει να
είναι όχι η εκδίκηση, αλλά το να εμποδίσετε να πάθουν κακό αθώοι άμαχοι.

Η ηθική πρέπει να είναι απελευθερωμένη από εκδικητικότητα και απερισκεψία. Η
ηθική μας κρέμεται από μια κλωστή, στο έλεος κάθε στρατιώτη και πολιτικού.

Είναι ανήθικο να σκοτώνει κανείς αθώα γυναικόπαιδα Ισραηλινών ή Παλαιστινίων.
Είναι επίσης ανήθικο να ελέγχει ένα άλλο έθνος και να το οδηγεί να χάσει την
ανθρωπιά του. Είναι ολοφάνερα ανήθικο να ρίχνει κανείς μια βόμβα που σκοτώνει
αθώους Παλαιστινίους. Είναι κατάφωρα ανήθικο να παίρνει εκδίκηση ξεσπώντας σε
αθώους.

Ο γιος μου ο Αρίκ φονεύθηκε όταν ήταν στρατιώτης από Παλαιστινίους μαχητές που
πίστευαν στην ηθική βάση του αγώνα τους κατά της κατοχής. Ο γιος μου ο Αρίκ
δεν φονεύθηκε επειδή ήταν Εβραίος, αλλά επειδή είναι τμήμα ενός έθνους που
κατέχει το έδαφος ενός άλλου. Ξέρω ότι αυτές οι έννοιες είναι δυσάρεστες, αλλά
πρέπει να τις εκφράσω, επειδή έρχονται από την καρδιά μου – την καρδιά ενός
πατέρα που ο γιος του δεν κατάφερε να ζήσει επειδή ο λαός του ήταν τυφλωμένος
από την εξουσία.

Ο Yitzhak Frankenthal είναι ο πρόεδρος του Φόρουμ των Οικογενειών και το
κείμενο είναι απόσπασμα από την ομιλία που εκφώνησε στις 27 Ιουλίου σε
συγκέντρωση στην Ιερουσαλήμ