Το Τέταρτο κουδούνι

«Στεφάνι ελιάς στο νικητή» ανεβάζει το χειμώνα για τα παιδιά, σε
κείμενό του, ο Νίκος Καμτσής με το «Αερόπλοιό» του, στο «Τόπος Αλλού».

«Μια Ολυμπιάδα για μικρούς φίλους» – τι ανούσιοι τίτλοι και οι δυο… –
ανεβάζει ο Βαγγέλης Λιβαδάς στο «Αμιράλ» – το έργο της Δήμητρας Φουντούκη, η
σκηνοθεσία της Σμαρούλας Γιούλη.

Κάτι μου λέει ότι και οι «Παιδικές Σκηνές», μ’ αυτά τα «υπό την αιγίδα»
κ.λπ. κ.λπ., αρχίζουν να ανακαλύπτουν στην Ολυμπιάδα του 2004 τη χρυσοτόκο
όρνιθα. Κι όποιος αντέξει.

Στα 98 του ο Θεόδωρος Μορίδης (φωτογραφία) που βρίσκεται πια σε
νοσοκομείο, στα 89 της η σύντροφός του στη ζωή Τζόλλυ Γαρμπή που ζει κοντά στα
ανίψια της, δυο άριστοι ηθοποιοί που πολλά πρόσφεραν στο ελληνικό θέατρο – απ’
τα «αγκωνάρια» του παλιού Εθνικού, ο Μορίδης -, ενώ έδωσαν το στίγμα τους και
στον κινηματογράφο, χάρισαν, τώρα που «παρήλθον οι χρόνοι εκείνοι», στο
«Μοντέρνο Θέατρο» όλα τα θεατρικά τους είδη.

Κοστούμια, περούκες, κάπες του Μορίδη απ’ τα κωμειδύλλια στα οποία
έπαιζε, φασαμέν, αξεσουάρ… πέρασαν στα χέρια του Γιώργου Μεσσάλα, που
σκηνοθέτησε τον Θεόδωρο Μορίδη στον τελευταίο του ρόλο, στον «Εχθρό του λαού»
του Ίψεν, το 1993-’94, στην «Αλκυονίδα».

Να ‘ναι καλά οι άνθρωποι.

Έγραφα, τις προάλλες, για το μπουλβάρ του Νόελ Κάουαρντ «Ιδιωτικές
ζωές», που θα ανεβάσει τον χειμώνα στο «Αμόρε» ο Γιάννης Χουβαρδάς – το γνωστό
μας «Θυμήσου τον Σεπτέμβρη» της Έλλης Λαμπέτη -, ότι στην Ελλάδα, το είχε
ανεβάσει, ήδη απ’ το ’49, ως «Οι τρομεροί ερασταί», η Κατερίνα.

Ο Σταμάτης Φασουλής και ο Πολύβιος Μαρσάν – ο συγγραφέας του έξοχου
βιβλίου για την Ελένη Παπαδάκη – μου θύμισαν, όμως, ότι πρώτη, εδώ, το έχει
παρουσιάσει, απ’ το ’32 – το έργο είναι του ’30 – η Μαρίκα Κοτοπούλη. Με τον
τίτλο… «Σολομονέξ».

Θα τη θυμάται την πρεμιέρα της «Ιφιγένειας εν Αυλίδι», με το Εθνικό,
στους Φιλίππους, ο Κώστας Τσιάνος – σκηνοθέτης της παράστασης που ήδη παίχτηκε
και στην Επίδαυρο.

Τη μέρα της γενικής δοκιμής έχασε τη μάνα του. Την έκανε, όμως, την
τζενεράλε. Πώς; Ε, αυτό η ψυχή του το ξέρει. Έμεινε και στην πρεμιέρα. Και την
επομένη πήγε να την κηδέψει.

Βραβείο Σαπφώ Αλκαίου: ένα από τα καινούργια (ή μήπως ήταν ήδη
θεσπισμένο;) Κορφιάτικα Βραβεία – η φαιδρότητα, σύμφυτη με την παράδοσή
τους…

Συγκινητικό θα μου πείτε να θυμούνται – μα πού τη θυμήθηκαν! – μια
σημαντική ηθοποιό, τη μητέρα της Μαρίας Αλκαίου, η οποία γεννήθηκε το 1877 και
έχει πεθάνει απ’ το 1951. Αλλά για να τιμήσουν την – πολύ καλή – Πέγκυ
Τρικαλιώτη «για τις τηλεοπτικές της εμφανίσεις»; Έλα Χριστέ κι Απόστολε!

Μα, καλά, ποιος «διεστραμμένος» νους συνέδεσε με την τηλεόραση μια
ηθοποιό αποκλειστικά του θεάτρου και της εποχής που η τηλεόραση μόνον ως
επιστημονική φαντασία θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί; Και με την οποία μόνον το
Θεατρικό Μουσείο ασχολείται πια; Ποιος;

Δε θέσπιζαν ένα Βραβείο Μιμή Ντενίση; Ένα Βραβείο Νίκος Φώσκολος;
Κατιτίς, τέλος πάντων, που να σχετίζεται με την τηλεόραση;

Η καλή ηθοποιός Έφη Μουρίκη (στη φωτογραφία), θα παίξει, έπειτα από κάποια
χρόνια απουσίας απ’ το θέατρο, τη Μάγκι, στην «Λυσσασμένη γάτα» του Τενεσί
Ουίλιαμς που θα ανεβάσει το χειμώνα, στο «Νέο Ριάλτο», σε μετάφραση Ερρίκου
Μπελιέ, ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης, σύντροφός της στη ζωή, ο οποίος θα κρατήσει
και τον ρόλο του Μπρικ.

Στον θίασο, ο Πέτρος Φυσσούν, η Αντιγόνη Γλυκοφρύδη, η Τόνια Ζησίμου
και ο Πρόδρομος Τοσουνίδης.