Ο Μποντλέρ είχε τη βαθιά αίσθηση ότι ο τρόμος της ζωής δεν μπορεί να
ανακουφιστεί από τον θάνατο, λέει σε ένα – μέχρι σήμερα αμετάφραστο – κείμενο
ο Μορίς Μπλανσό. Τέτοια ήταν η δυστυχία της ζωής του, που θα μπορούσε να φέρει
στο μέτωπο τις λέξεις: Τι ατυχία… Ο Ζαν Πολ Σαρτρ, που είχε κάνει μακρά
μελέτη για τον μεγάλο ποιητή, έλεγε ότι ο Μποντλέρ είχε τη ζωή που του άξιζε.
Αλλά για τον Μπλανσό, ο Μποντλέρ άξιζε επίσης τα «Άνθη του κακού». Εν τέλει,
τους Μποντλέρ και Σαρτρ χωρίζει… άβυσσος, διότι αυτό που ο Σαρτρ ονομάζει
ύπαρξη, ο Μποντλέρ το λέει άβυσσο. Το ενδιαφέρον κείμενο, που μετέφρασε η
Βιργινία Πισιμίση, περιλαμβάνεται στο νέο τεύχος του περιοδικού «Ποίηση»
(διευθυντής: Χάρης Βλαβιανός). Εκεί υπάρχουν κείμενα και ποιήματα των Μπρεχτ,
Αρανίτση, Βαρβιτσιώτη, Κάντσεφ, Δενέγρη, Σαρ και πολλών ακόμη που τιμούν την
ποιητική τέχνη, μια τέχνη προς την οποία «δεν μπορεί κανείς να έχει μισή
πίστη», όπως λέει ο Μορίς Μπλανσό.