ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Παρθένες παραλίες

Παρθένες παραλίες, διαφημίζει η εικόνα της αμμουδιάς. Δηλαδή πώς παρθένες; Από
τη στιγμή που την πάτησε ο φωτογράφος την άμμο και τη φωτογράφισε, από τη
στιγμή που κυκλοφόρησε το τυπωμένο της γαλάζιο σε άλμπουμ και περιοδικά, παύει
να είναι παρθένα η παραλία. Χάνει την αρχέγονη, πρωτόγονη δύναμή της και
πέφτει στα χέρια των κατα-κτητών της, αδύναμη και μαραμένη. Στα χέρια του
Δήμου – νέου διευρυ-μένου καποδιστριακού – που έβαλε τα καλαθάκια των
σκουπιδιών πέρυσι, αλλά δεν πέρασε φέτος να δει πόσα ξεκόλλησαν από το κύμα
του χειμώνα. Στα χέρια των λουομένων, που πέρασαν και καλοπέρασαν, κι άφησαν
ανέμελο δώρο στην παρθένα τα χρησιμοποιημένα τους πλαστικά να τα αφομοιώσει.
Και κείνη δεν τα διέλυσε και δεν τα αφομοίωσε, ίσως ακόμα είναι παρθένα κατά
βάθος. Πάλεψε όλο τον χειμώνα με τα πολύχρωμα σκουπίδια και τώρα βρέθηκε με τα
χρώματά τους ακόμα ζωντανά, να ξεμυτίζουν από τους αμμόλοφους. Κάτι άλλο
χρειάζεται, πλην της παρθενιάς, για να επιβιώσει η κατάσταση. Οι παρθένες
έγιναν γεροντοκόρες μαραγκιασμένες, αλλά οι ιδιοκτήτες των παραθαλάσσιων μπαρ
και των κάμπινγκ, των κέντρων διασκέδασης που ζουν από το κύμα και των
παντοιοτρόπων εγκαταστάσεων στην αμμουδιά, δεν το αποφασίζουν να βάλουν έναν
εργαζόμενο το καλοκαίρι ή ένα συνεργείο, να συντηρεί και να φροντίζει το
κεφάλαιό τους το βασικό. Φοβούνται μη χαλάσει το στυλ του πρωτογονισμού, που
διαλαλούν ως αλάθητη συνταγή στην πελατεία. Μήπως δείχνοντας ότι καθαρίζεις
την ελληνική ακτή, υπονοείς ότι δεν είναι τόσο υπέροχη και δυναμική παρθένα,
ώστε να αυτοκαθαρίζεται. Άλυτο πρόβλημα, αλλά νομίζω μπορεί να καταφύγει
κανείς στη νυχτερινή εργασία. Τη νύχτα ακόμα και οι παρθένες έχουν δικαιώματα.